Yeminle söylüyorum, gülmekten yazamıyorum.

Mümkün olsa da şuracığa, halimi gösterecek bir video iliştirebilsem.

Beyoğlu Belediyesi’nin 2017 yılında restore ettiği tarihi çeşmenin fotoğrafını almışlar, ‘İBB çalışıyor’ diye hava atıyorlar.

Nasıl gülmeyeyim?

Oturdum ciddi ciddi düşündüm! Öyle ya, bir belediye başkanı gerçeğin ortaya çıkacağını, rezil olacağını bile bile bunu niye yapar?

Cevap bulamadım. Sonra da ‘ister misin, bir açılış töreni tertipleyip Kemal Kılıçdaroğlu’na kurdele kestirsin’ diye geçirdim aklımdan.

Yapar mı yapar! Sonra da başladım gülmeye.

Hâlâ da gülüyorum.

Bir de tablo işi var.

16 milyon İstanbullunun 6 buçuk milyon lirasını hatta ek bazı ödemelerle birlikte 8 milyon lirasını sahte bir tabloya verdiler.

Neymiş? Tablo Gentile Bellini’nin atölyesinden çıkmış!

Yalan!

Hadi beni geçin; İlhan Kesici bile isyan etti. ‘Tablo sahte’ dedi.

Oturdum, ciddi ciddi kafa yordum! Bir belediye başkanı gerçeğin ortaya çıkacağını bile bile niçin böyle bir işe imza atar?

Niçin belediyi 8 milyon zarara uğratır?

Vallahi bilemedim!

Bir gülme krizi tuttu sonra.

Hâlâ gülüyorum.

Geçen gün de Haliç’in eski yani masmavi olduğu günlere ait bir fotoğrafını bulmuş, üzerine yelkenliler ekleyip, ‘bak haliç kirli değil tertemiz’ diye algı oluşturmaya kalkışmış.

Çok geçmeden fotoğrafın photoshoplu olduğu ortaya çıktı. Yahu Haliç’in kıyısında evi olan binlerce İstanbullu var, her Allah’ın günü o kötü manzaraya şahitlik ediyorlar.

Düşünüyorum, taşınıyorum, makul bir cevap bulamıyorum; bir belediye başkanı buna rağmen niçin böylesi bir ucuzluğa tevessül eder?

Bulamıyorum bir cevap!

Derken aklıma bir temel fıkrası geliyor, başlıyorum gülmeye.

Temel bir gün Dursun’u evinde misafir etmiş.

Otururlarken Dursun, tutamayıp yellenmiş.

Tabii mahcup olmuş, oturduğu sandalyenin ayağını zemine sürttürerek yellenme sesine benzer bir ses çıkarmış.

Temel bunu görünce;

‘Eyvallah sesini benzettin de, kokusunu ne yapacaksın?’ demiş.

Hâlâ gülüyorum.

Dahası var!

Şile’de insanlar su sıkıntısı çekmeye başlamış. 60 saattir su verilemeyen mahalleler, köyler varmış. Sular bir gün akıyor, bir gün kesiliyormuş.

O da ne?

İBB’den büyük hizmet!

Tıpkı 90’lı yıllarda olduğu gibi!

Vatandaş elinde bidon, tanker kovalıyor.

Vah ki vah!

Gel de gülme!

Ve son bir not.

1905 yılında Raimondo D’Aronco’nun tasarladığı nadir bir Art Nouveau örneği olan Galata Bereketzade Lale Çeşmesi İstanbul’un çok ama çok kıymetli tarihi eserleri arasındadır.

Dedim ya 2017 yılında Beyoğlu Belediyesi tarafından restore edilmiş.

İmamoğlu zerre dahli olmayan bu esere deyim yerindeyse çökmeye kalktı.

Sanırım sırada Marmaray ve Avrasya Tüneli var.

Şaka yapmıyorum, birkaç güne çıkar ‘iyi ki yapmışız’ der!

Bu arada yeri gelmişken şu hakkı da teslim etmek gerekir. Sürekli tatile gidip, günde 6-7 film izleyen bir belediye başkanı bu kadar işi ne ara yapıyor merak ediyorum doğrusu?