Zorlarına gitti? Kahroldular yine? Saçlarını başlarını yoldular! Çıldırdılar!

Çünkü alayı ABD çocuğu!

Babalarından dedelerinden farklı olarak beceriksizler!

Kim mi bunların babası, dedesi?

Şu kadarını söyleyeyim kâfi; CIA'nın geçmiş darbeler sonrasında 'bizim çocuklar başardı' övgüsünün muhatapları var ya işte onlar.

Sanırım anladınız.

Neyse biz gelelim o başarılı babaların, dedelerin sülbüne! Yani Biden'ın Türkiye'deki muhalif dostlarına. Yani beslemelerine.

Çok umutluydular, inanmışlardı ve dahi güvenleri tamdı. Biden Erdoğan'ı evire çevire dövecek, rezil edecek, boyun eğdirip diz çöktürecekti!

Yetmedi tersleyip azarlayacaktı. Girdisi çıktısı üç-beş dakika görüşüp itibarsızlaştıracaktı.

Alayı haysiyetsiz bunların, alayı emperyalist âşığı! Ulan zerre namusu, vatan sevgisi, şerefi, onuru olan böyle bir beklentiye girer mi?

Bunlar girer! Çünkü bunlar ABD çocuğu.

Kendi ülkelerinin cumhurbaşkanının, ABD başkanı tarafından aşağılanmasına aş eren bu tipoloji, böylece ülke ekonomisinin de yerle yeksan olmasını arzulamıştı. Dolar fırlayacak, borsa çökecekti.

Ne güzel olacaktı!

Olmadı çıldırdılar.

Ve fakat o çok arzuladıkları, aş erdikleri görüntüyü kendileri uydurdular. Neydi o? Erdoğan'ın boyun eğmiş, diz çökmüş hali! Nasıl bir kin ve ABD çocukluğu ki bu bile kesmedi onları 'Erdoğan Biden'ın elini öptü' yalanını uydurdular. Hem de buna hiç kimsenin inanmayacağını bile bile. Hem de günün sonunda sergiledikleri bu rezilliğin Erdoğan'a yarayacağı gerçeğini düşünmeden.

Oysa merhabalaşmak için Erdoğan'ın ayağına kadar gelen bir Biden vardı ortada. Erdoğan'ın oturduğu sandalyeden kalkarken çektikleri fotoğrafı 'el öptü' diye servis ettiler.

Bravo size ABD çocukları bravo!

Oysa seveni sevmeyeni, düşmanı nefret edeni çok iyi biliyordu ki Erdoğan boyun eğmez, diz çökmez.

Neyse...

Biden basın toplantısı için kameralar karşısına geçtiğinde pür dikkat kesildiler. Hâlâ umutlarını koruyorlardı. Ama yıkıldılar. Biden konuşmasında sadece Erdoğan'ı zikretti. Ha bir de Putin'i.

Hoplasalar da zıplasalar da, çatlasalar da patlasalar da Türkiye bir eksen artık. Bu da Erdoğan'ın başarısı.

Kabul etseniz ne yazar etmeseniz ne?

Ey ABD çocukları! Babanız, dedeniz çok başarılıydı! İstemedikleri başbakanları alaşağı ediyor, istediklerini de yerine getiriyorlardı.

Kiminin boynuna yağlı urgan geçirip sallandırıyor, kimini de zehirliyorlardı.

Geçti o devir.

Ve son bir not.

Biliyorum! Murat Karayılan'ın zırıl zırıl zırlamasına çok üzülüyorsunuz. PKK'nın tükenmesine gönlünüz razı değil.

Buna alışsanız iyi olur!

Babanız ABD alışmaya başladı çünkü.