Yazının başlığı aynen şöyle:
Tarihe kısa bir not düşmek için Başbakan’a açık mektup.
İçeriğine gelince.
Çok net anlaşılsın diye bir cümleyle özetleyeyim.
“Vazgeç! Yoksa çok fena olur!”
Bu!
Aba altından sopa, tehdit, gözdağı…
Ne derseniz artık?
Bunun dışındaki her kelime, cümle, satır laf-ı güzaf.
Yazı, “Açılan yarayı tedavi etmek değil on yıl, sonsuza kadar sürecektir” diye de bitiyor.
28 Şubat bin yıl sürecek gibi bir şey!
Sonsuza kadar sürecek bir kin!
Niye?
Dershaneler dönüştürülüyor diye.
Dar gelirli binlerce ailenin dişinden, tırnağından artırdığı para, aile bütçesinde kalıyor diye.
Bu ülkenin çocukları yarış atı olmaktan kurtuluyor diye.
Adaletsizlik ortadan kalkıyor diye.
Türkiye normalleşiyor diye.
Ve dahası…
Değer mi Allah aşkına?

‘Prof. Ahmet Akgündüz diyor ki’

Prof.Dr. Ahmet Akgündüz, cemaat mensuplarının büyük saygı ve sevgisine mazhar olmuş değerli bir akademisyendir.
Cemaatin önde gelenleri arasındadır.
Naif bir dili, kişiliği vardır.
Sözünün gücü ve itibarı herkesçe malumdur.
Lakin özellikle Gezi kalkışmasından bugüne sergilediği dik duruş nedeniyle “itibarsızlaştırma” gayretlerinin odağına konulmuştur.
Bugün ise dershaneler konusunda “ders” olabilecek tespitleri nedeniyle hedefte!
“Yeri geldiğinde karşı çıkmak dürüstlüğün göstergesidir” düsturuyla hareket ettiği için tepki çekiyor. Hakarete uğruyor.
Peki niye?
İşte şu sözleri nedeniyle.
Akgündüz diyor ki:
“Sakın, sakın, sakın! Çabuk bu şimdiye kadar demir gibi kuvvetli tesanüdünüzü tamir ediniz.”
Ardından da ekliyor:
“Bu ihtilaftan dolayı ehl-i dalalet ve Geziciler keyif içinde ve yangına körükle gidiyorlar. Hocaefendi’nin maalesef ifratkarane beyanatını ve Zaman Gazetesi’nin kışkırtıcı manşetlerini çevire çevire zevkle yayımlıyorlar; yorumlar ekliyorlar. Ehl-i iman ise ağlıyor ve kalpleri sızlıyor.
…Hocaefendi’nin beyanatını hissi, aşırı ve mübalağalı buluyorum. İmam Hatipler hakkındaki beyanatı ne kadar yanlış ve hatalı idiyse, bu da öylesine hatalıdır. Dershaneler meselesini 28 Şubat ile ve hatta daha söyleyemediğim menfi şeylerle kıyaslamak kıyas-ı ma’al-farıktır.
…Buna dayanarak Zaman Gazetesi’nin kışkırtıcı manşetlerini ise hayretle izliyorum ve üzülüyorum.”