Kim diyor?
Sözcü Gazetesi’ndeki köşesinde Necati Doğru diyor!
“Hoca Efendi gücünü görelim!”
Sonra da ekliyor:
“Arkanda imanı yüksek hizmet ordusu ve içinde güçlü, köşe başı tutmuş, makam, mansıp sahibi on binlerce etkili insan var. Valilerin var. Müsteşarların var. Yüksek bürokratların. Orduya vidaladığın generallerin, iktidar ve muhalefet partilerine yerleştirdiğin milletvekillerin, yargıda hakimlerin, savcıların, medyada gazete ve TV’lerin……”
Liste uzayıp gidiyor.
“Eğilip etek mi öpeceksin?” diye de edepsiz bir ifadeyle devam ediyor.
Son olarak da şunu söylüyor:
Hoca Efendi!
Gücünü görelim.
Gizli kasetler çıksın.
Seçimler neşelensin.
Bir zamanlar bunların “AK Parti ve Cemaat’i bitirme eylem planları” vardı. Sanıyorum güncellemişler.

BUNLAR ÇOK AĞIR LAFLAR

Firavun!
Karun!
Kalleş!
Çirkin!
Kırk Haramiler!
Diktatör!
Tımarhanelik!
Deli!
Ve dahası…
Tıpkı Gezi darbesi günlerindeki gibi.
En ağır hakaret ve küfürler havada uçuşuyor.
Sosyal medyada sarf edilen hakaretleri bu sütuna taşımamam imkânsız.
Tek amaç; Erdoğan’ı itibarsızlaştırma.
Erdoğan’a “itibar suikastı”.
Başarabilirler mi dersiniz?
Yahut başarırlarsa kimler sevinir?
Ve son bir not.
Bu dil, yanlış bir dildir.
İma yollu bile kullanılamaz.
Düşmanına bile!

İKTİDAR NİMET DEĞİL SORUMLULUKTUR

Tarafların akilleri şunu söylüyor:
“Bu bir kardeş kavgasıdır, ayıptır, günahtır.”
Bir gazetenin, “çiçekli reklamı” ise şunu anlatıyor:
“Kavga etmeyelim, ‘çiçeği’ paylaşalım.”
Birlikte koklayalım.
Çiçek sanıyorum “iktidarı” yahut “iktidar nimetlerini!” temsil ediyor.
Amma, iktidar bir nimet değildir, o nedenle paylaşılamaz.
İktidar bir sorumluluktur.
Bu sorumluluğu almayı isteyenler, bildik bir yolu takip etmelidirler.
Önce bir lider bulunur, sonra bir parti kurulur, ardından seçime girilir.
Şayet halk ikna edilebilirse, iktidar olunur.
Bir nimeti de varsa yetmiş beş milyon vatan evladıyla paylaşılır.
Tıpkı bugün olduğu gibi.
Paylaşmayanlar ise, bir sonraki seçimde sandığın dibini boylar.
Tıpkı geçmişte olduğu gibi.

OLABİLİR KİME NE?

Dershane tartışması “gerçek” bir tartışma değil aslında.
Gerçek tartışma şu:
“Cemaat oy desteğini bundan sonra kime verecek?”
Mustafa Sarıgül, sağda-solda “Biz anlaştık, tabii ki bana verecekler” diyor.
Olabilir.
Kime ne?
Kemal Kılıçdaroğlu sağda-solda, “Bu iş tamam, aramız iyi, bizi destekleyecekler” diyormuş.
Olabilir.
Kime ne?