Adalete inanç kaybolduğunda korku ele geçiriyor ülkenin dört bir yanını.
Bazı davalarda 'yok artık' dedirten nedenler öne sürülerek, ne delil, ne suç unsuruna rastlanmamışken insanlar 'inatla' tahliye edilmiyor.
Sonra mağduriyetlerin ortada olduğu, çoğunluğu kadınlar ve çocuk yaştaki kızlarla ilgili adli haberler düşüyor önünüze.
Genellikle davaların temeli 'cinsel istismar'a dayanıyor.
Kimi ailesi, kimi komşular tarafından, kimi de okulda 'sakatlanıyor'!
Vicdan diyor ki; 'bunu yapanlar cezalandırılmalı'. Sistem mutlaka bu ahlaksızların cezasını vermeli.
Ama öyle olmuyor...
***
D.M annesini hiç tanımamıştı.
Babasından öğrendiği kadarı ile Rus'tu annesi. 12 yaşını doldurduğunda babası onu yetiştirme yurduna 'teslim' etmeye karar vermişti.
Başvuru yapmak için nüfus kağıdı gerekmişti ama D.M nüfusa kayıtlı bile değildi.
Doğumundan 12 yıl sonra 'mecburen' kimlik sahibi olmuştu.
Bahçelievler'de bir yetiştirme yurduna gönderilmişti.
Bir süre sonra disiplinsiz davranışları nedeniyle başka bir yurda nakil edilmesi kararı alınmıştı.
Gözünü karartmış ve üç arkadaşıyla bir gece yarısı yurttan kaçmıştı.
Günlerce sokaklarda kalmış, sefil olmuştu.
Sonra birden aklına daha önce yurtta beraber kaldığı 17 yaşında ki G.N.Y'yi aramak gelmişti.
G.N.Y, Zeytinburnu'nda erkek arkadaşıyla yaşamaya başlamıştı.
D.M'yi 'Bizimle kalabilirsin' diyerek eve davet etmişti.
Bir-iki huzurlu geceden sonra G.N.Y, D.M'yi fuhuşa zorlamaya başlamıştı.
***
Zorla gelen ilk 'müşteri' D.M'den 32 yaş büyük bir tekstilci olmuştu.
İlişkinin bedeli 150 TL olarak belirlenmiş ve paranın tamamını G.N.Y almıştı.
Mahalle esnafı da dahil olmak üzere 15 yaşındaki D.M ile kim ilişkiye girmek isterse G.N.Y'nin zoruyla başarıya ulaşabiliyordu.
En son çay ocağında gerçekleşecek 'fuhuş' için çaycı D.B'yle ilişkiye zorlanmıştı.
D.M daha sonra savcılıkta verdiği ifadede 'Dedem yaşındaydı' demişti.
Bu ilişkinin bedeli ise 40 TL olarak belirlenmişti.
***
D.M yurttan çocukça hayallerle kaçmış ve batağa saplanmıştı.
Bir gece vakti gizlice evden çıktı ve kaçtığı yurda geri 'sığındı'.
Geri dönüşünün üzerinden günler geçmişti ama ağzını bıçak açmıyordu. Hiç bir soruya yanıt vermiyor, kimseyle konuşmuyordu.
'Fuhuş yapıyordu' iddiaları yurt yönetimine ulaşmış ve konu polise intikal ettirilmişti.. Sorgu için götürüldüğü merkezde hiç birşey söylemedi.
Aradan geçen günlerin sonunda D.M yurt psikoloğuna yaşadıklarını anlattı.
Psikolog ve çocuk şube müdürlüğü polisleri ile D.M'nin anlattığı 'müşteri'lerin adreslerine tek tek gidildi ve 'Evet, buydu' diye onayladığı 9 kişi gözaltına alındı.
'Çocuğun cinsel nitelikli istismarı' suçlamasıyla haklarında 27 yıl hapis istemiyle dava açıldı. G.N.Y ise 'çocukları fuhuşa teşvik etmek, aracılık yapmak, fuhuş yaptırtmak' suçuyla yargılanacaktı.
***
Dava günü geldi. Mahkeme heyeti D.M'nin doğumundan 12 yıl sonra nüfusa kaydolduğunun anlaşılması üzerine 'kemik yaşı' tespitine karar verdi. Mahkeme, 'sanıkların suçu şiddet ve tehdit kullanarak işlediği yönünde tutukluluklarının devam etmesine gerek olacak bir delil bulunmadığı' için tümünün tahliyesine karar verdi.
***
Yok ettiğimiz, hayatını ve geleceğini karanlıklara gömdüğümüz bir çocuk daha.
Ailesi tarafından terk edilmiş, hayata onu bağlayan, ailenin kıymetini hissettiren kimsesi olmamış, değer yargıları oluşturulmamış bir kız çocuğu.
Hem cahil hem yalnız bir kız çocuğu.
15 yaşında babası hatta dedesi yaşındaki adamlarla ilişkiye girmiş...
İçine çekildiği 'çamuru', başına gelenleri algılayabilmek ve yorumlayabilmekten, acizken 'polislik' olmuş.
 Sorgulamalara tabi tutulmuş, 'müşterileri' teşhis ettirilmiş bir kız çocuğu...
Yaşadıkları esnafın, mahallelinin diline düşmüş, parmakla gösterilir hale gelmiş bir kız çocuğu.
Ve onu istismar eden herkesi 'yetersiz delil' gerekçesiyle salıvermiş bir adalet mekanizması.
Oysa biz biliyoruz ki, mekanizma isterse delile filan bakmaz, mekanizma 'suç var' derse suç vardır!
İşte bu pazar benim isyanım D.M'nin kaydırılmış hayatına ve o hayatı kaydıranlara verilmeyen cezaya!