Adınız Nevin. Evli ve iki çocuk annesisiniz. Isparta'da yaşıyorsunuz.Kocanızın adı İsmail, maden işçisi. Haliyle yani mecburen sizi ve iki çocuğunu bırakıp ekmek parası için Antalya'ya, maden ocağında çalışmaya gidiyor.
Giderken sizi ve iki çocuğunuzu ailenin fertlerine emanet ediyor.
Kocanızın eniştesi yani halasının kocası Nurettin Gider'in size sahip çıkacağını, koruyup kollayacağını düşünüyorsunuz.
***
 Bir gün enişteniz kapıyı çalıyor.
Sevgi ile buyur ediyorsunuz.
Siz sanıyorsunuz ki 'birşeye ihtiyacın var mı?' diyecek oysa onun giderilmesi gereken bir ihtiyacı var, size mecbur edecek..
Eniştenin belinden çıkartttığı silahı kafanıza dayaması ile irkiliyorsunuz, korkuyor ama anlam veremiyorsunuz.
Hızlı ve seri hareketlerle eteğinizi sıyırmaya çalıştığınızda anlıyorsunuz başınıza gelecekleri. 'Sus' diyor 'bağırma'..' Tüm mahalleye rezil olursun'. 'eniştesinin altına yatmış derler' diyor.
Dinlemiyorsunuz, bağırıyorsunuz ama ne duyan var ne gelen.
Bunca yıllık enişteniz çarçabuk tecavüzcünüze dönüşüveriyor.
Arkasına bile bakmadan, fermuarını çekip gidiyor.
***
Büyük bir sessizliğin ortasında kayan hayatınız, çiğnenen onurunuzla başbaşa kalıyorsunuz.
Birazdan çocuklar gelecek eve.
Onların yüzüne nasıl bakacaksınız?
Toplum size tecevüzcünün hatalı olduğunu değil tecavüz edilenin davetkar olduğunu öğretmiş bir kere!
İçinizdeki ses mağdur olduğunuzu bağırsa da dışarıda onu duyacak algı yaratmanıza izin verilmemiş bir kere.
O gece bir dakika bile gözünüzü kırpmadan tavana bakıyorsunuz.
Sızlayan etlerinizden çok yanan yüreğinizi duyuyorsunuz.
İntahar etmeye karar verip sonra hemen çocuklar yüzünden vazgeçiyorsunuz.
***
 Sabah olduğunda kapınız tekrar çalıyor. Daha zil sesini duyar duymaz irkiliyorsunuz.
Kapıyı açmak istemiyor ama 'herkese anlatırım' tehdidine yenik düşüyorsunuz.
'Bak, birine tek bir kelime anlatırsan rezil ederim seni. Herkese anlatır, çektiğim görüntülerini
 'meydana' asarım.. Çocukların ...'nun çocuğu diye anılırlar' dendiğinde susuyorsunuz.
Çünkü 'tecavüz eden değil edilende vardır hata' diye biliyorsunuz..
O gün ve daha bir çok gün daha tecavüze uğruyor, bedeninizi hayvanca kullanan 'enişte'nin seks kölesi oluyorsunuz.
Bir ara kocanıza söylemeye karar veriyor 'kocana boynuzlu mu densin' sesinin kulaklarınızda çınlamasıyla vazgeçiyorsunuz.
***
Eniştenizin 'duyarlarsa rezil olursun' korkutmasına boyun eğmenize rağmen tüm ahaliye size nasıl becerdiğini anlatmasına engel olamıyorsunuz.
Herkes arkanızdan konuşuyor, parmakla gösteriliyorsunuz.
Evden çıkamaz, kimselerle konuşamaz hale
geliyorsunuz.
Ağır bir depresyon geçirirken üzerine bir de tecavüzcü enişteden hamile kaldığınızı anlıyorsunuz.
'Polise gitsem ifşa olacağız, adam hak ettiği suçu almayacak, kocam boynuzlu, ben f.. olacağım. Eh buna dayanamayan kocam sonunda katil olacak'
diye düşünüyor ve o an bir karar veriyorsunuz.
***
Tecavüzcü enişteyi eve çağırıyorsunuz. Sizin tarafınızdan çağırıldığı için ağzının suları akan, bedeninizi sömürme hayalleriyle yanıp tutuşan 'enişte'yi tam da üzerinize çıkmaya hazırlanırken cinsel organından vuruyorsunuz.
Bir süre can çekişerek kaçmaya çalışmasını seyrettikten sonra tek bir kurşunla daha öldürüyor, elinize ilk geçen kesici aletle kafasını gövdesinden ayırıyor ve kanlar içindeki kelleyi köy meydanındaki 'dedikodu kahvesi'nin önüne koyup 'namusumla oynayanın kellesi' diyorsunuz.
***
Şimdi tüm ülke sizin kürtajınızı tartışıyor.
Siz 'ölürüm de doğurmam' diyorsunuz ama önünüze kanunlar, heyetler filan konuyor.
'En kötü çocuğu devlet alır' demiyorlar mı bir de, iyice çıldırıyorsunuz..
Filmin size ayrılan kısmının sonuna geliyoruz.
Şimdi sıra doğacak çocuğun filmine geliyor.
Kimsesizler yurdunda; nefreti, korkuyu, düşmanlığı iliklerine kadar hissetmiş bir ananın rahminden, yengesine tecavüz eden bir babanın sperminden olma 'o' çocuğun hikayesinde sıra..
Her gün biraz daha karanlık, her gün biraz daha düşman olacak olan 'o' çocuğun.
Hepimize, herkese, insan oğluna kızgın olacak
'o' çocuğun...