Nereden çıkıyor anlamıyorum; üç günde bir Atatürk kültünü tank gibi sahaya sürüyor, arkasına dizilip üzerimize üzerimize geliyorlar.

Nereden çıktı? Ne alakası, ne lüzumu var?

Bir anlam veremiyorum.

TOGG adında bir araç üretiyorsun; elektrikli, şık.

“Atatürk olmasaydı adın Yorgo olurdu” diyor.

Türkiye, vatandaşlarını corona illetinden kurtarmak için benzeri olmayan bir operasyon yürütüyor, vatandaşlarını dünyanın dört bir yanından topluyor.

“Atatürk olmasaydı adın Niko olurdu” diyor.

Devasa şehir hastaneleri açılıyor. Pandemiyle mücadelede dünyaya örnek oluyorsun. Senden yardım isteyenin haddi hesabı yok...

“Atatürk olmasaydı adın Kostas olurdu” diyor.

İHA’lar, SİHA’lar Ortadoğu’dan Kuzey Afrika’ya kadar nice cephede gidişatı değiştiriyor...

“Atatürk olmasaydı adın Vasili olurdu” diyor.

Ayasofya'nın minarelerinden ezan, minberinden hutbe okunuyor...

“Atatürk olmasaydı adın Athena olurdu” diyor.

Yunan nüfus memuru gibi, üç ayda bir mütemadiyen Rumca isimleri sayıp, Atatürk olmasaydı adımızın ne olacağından bahsediyor.

Elif mertek bilmez cahilinden prof. titrine sahip cahiline kadar bilcümle cühela yıllardır yerli yersiz aynı şeyi söylüyor.

Üstelik öyle bir eda ile söylüyor ki, gören hayatın sırrını çözmüş de bizi tenvir ediyor zanneder. Çok orijinal, kimsenin akıl edemediği bir sözü söyler gibi söylüyor.

Söyleyecek yegâne sözünüz bu mudur?

Yerli yersiz söyleyecek başka sözünüz yok mu?

Herhangi bir mevzu hakkında bir parça tetkik, bir parça analiz, ufacık bir zeka pırıltısı görmeyecek miyiz sizden?

Dara düştüğü yerde muhatabının önüne 5816'yı koyup "haydi bir kelime et de göreyim" diyor.

Otuz senedir bir başka şey işitmedim ben. Anlamlı-anlamsız, yerli-yersiz adınızın ne olacağının söylenip durması, artık kabak tadı veriyor.

Daha ahlaksızları "Anan belli olurdu, baban belli olmazdı" diyor.

Ne biçim konuşuyorsun? Türk kadınına biçtiğin rol tecavüz artığı olmak mıdır?

İlla ki yegane diyebildikleri, Atatürk'ün olmaması halinde bir şeyler olacağı.

E ama Atatürk oldu, olmasaydı demenin alemi nedir?

Olmasaydı ne olurdu diye saçmalamaktan, oldu da ne oldu diye konuşmak aklına gelmiyor.

Mustafa Kemal Atatürk gibi seküler bir kimseye, peygamber hatta tanrı muamelesi yapmaktan geri durmuyor.

Olabilir, kendi tercihidir. Saygı duyarız. Rasyonel yaklaşmayı beceremiyor olabilir. Zira emek ve malumat ister. Sermaye gerektirir, konforsuzdur. Dolayısıyla Atatürk'e bir zat-ı vacibul vücud muamelesi yapıyor olabilir.

Nelere nelere, kimlere kimlere tapılıyor, Atatürk'e mi çok göreceğiz?

Fakat en azından bizimle muhatap olurken saçmalamasını rica etmek hakkımız.

"Atatürk'ün müze yaptığını sen kim oluyorsun da cami yapıyorsun?" sorusunu soran adamla hiçbir şey müzakere edilmez.

Gazi'den geriye ne kaldıysa reliquie muamelesi yapan bir adama ne diyebilirsin ki?

"Sekülerlik, dindarlığın bir başka formudur" önermesini ispat etme derdinde.

Rasyonel bir adamı anlamak değil çabaları, ona iman etmek.

Bakın bunu tartışmak da haddim değil. İsteyen mısır koçanına da tapabilir. Karışmam, karışamam. Haddim değil.

Benim iman etmememe öfkeleniyor ya, ben ona anlam veremiyorum.

Cuma hutbesinde adının anılmamasına öfkeleniyor ya, bunu anlayamıyorum.

Ben anlam veremeyince bu acaip tutumuna, o bilindik cevap geliyor: "Atatürk olmasaydı adın Yorgo olurdu..."

"Ey bugünümüzü sağlayan ulu Atatürk!" diye andımız okuttuğu çocuklar büyüdü, kendilerinden bu söze iman etmelerini bekliyor Atatürk müminleri.

Hal böyle olunca Ayasofya'da cuma kılan mahşeri kalabalık sinirini bozuyor. O muhteşem namaz laikliğin cenaze namazı gibi görünüyor gözüne...

O akşam tecdid-i iman ihtiyacı hissediyor. "Atatürk olmasaydı" virdine başlıyor.

Saatinde kum bitmiş yıllar önce, saati çevirmeyi akıl edememiş.

Bir adım ileri gidememiş. Başka bir argüman üretememiş...

Fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür değil. Nasıl üretsin?

Kolektif bir "Atatürk olmasaydı" ayininin ritüelini sergiliyor.

Ne diyeyim? Atatürk kabul etsin!