B.

Birkaç gündür muhalif kesimde yaratılmaya çalışılan kesif mağduriyet havası, CHP Genel Merkezi'nde ve Kılıçdaroğlu'na yakın çevrelerde öfke oklarının Akşener'e ve İmamoğlu'na yönelmesi ile bambaşka bir boyut kazandı.

Doğrusu Kılıçdaroğlu'nu küçümsemek ve ne kadar önemli bir siyasi aktör olduğunu görmemek zaman zaman pek çoğumuzun düştüğü bir yanlış. Oysa ardında çok tecrübeli, siyaseti bilen; Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın deyimiyle Bizans entrikalarına çok aşina bir kadro var.

Altılı Masa'nın asıl lideri rolünü oynayan Akşener uzun süredir CHP Genel Başkanı'na, partisi içinden iki adayı dayatıyor. Herkes tarafından bilinen gerçek şu ki ne Mansur Yavaş ne Ekrem İmamoğlu CHP geleneğinden gelen, sosyal demokrat kimlikli siyasetçiler. Mansur Yavaş'ın MHP geçmişi onu İyi Parti'ye müzahir kılarken, Süleymancı cemaatinin kurslarında yetişen Ekrem İmamoğlu, bu partinin adeta doğal üyesi gibi davranıyor.

Kılıçdaroğlu'nun bu dayatmaya eyvallah etmeyeceği artık hepimizin bildiği bir gerçek. Öte yandan yaşanan süreç, CHP teşkilatları içinde Akşener'in bu talebini destekleyen seslerin yükselmesine zemin hazırladı. Altılı Masa'nın kendinden başka hiçbir şeye benzemez tabiatıdır bu kimin eli kimin cebinde belli değil durumu intaç eden.

Artık son yüze girerken Kılıçdaroğlu yapması gerekeni yaptı, atması gereken safrayı attı ve CHP teşkilatlarıyla İmamoğlu arasına kalın bir duvar ördü. Berlin-Saraçhane hattında öyle bir Moliere tiyatrosu izledik ki, Kılıçdaroğlu ağzını dahi açmadan tüm meramını anlattı. "Şu saatten sonra İmamoğlu artık bizim değil, İyi Parti'nin meselesidir" dedi.

Yaratılmaya çalışılan ucuz mağduriyet havasını bozan da Erdoğan'a yakın isimler değil, aksine Kılıçdaroğlu'na mücavir kimselerdi.

Gördüğünüz gibi bir anlık bir rüzgâr, her yeri aydınlatan bir saman alevi... 24 saat sürdü ancak bu hava; akabinde Kılıçdaroğlu parsayı topladı, dükkanı kapadı.

Nihayetinde kazananın Kılıçdaroğlu olacağını bilmeyen yoktu; zira arkasında medya gücü olmayan ve medyadaki bütün desteğini CHP'ye borçlu olan Akşener, buna rağmen uzun süredir Kılıçdaroğlu'nu çırak çıkarmaya gayret ediyor.

Sayın Akşener işporta siyasetini yöntem olarak benimsemiş. Yegane yöntemi buymuş gibi görünüyor.

Bu tezgahı önce AK Parti içinde açmaya çalıştı, olmayacağı ortaya çıkınca MHP'de şansını denedi ki oradaki kavga çok daha büyüktü. Devlet Bey'in kendi safralarını atmasının ardından bir şekilde CHP'ye eklemlenen bir siyasal oluşuma gitti Meral Hanım. Malum, insan bir kez alışmaya görsün. Tövbesi zor şeydir alışkanlık. Siyasal ittifak kurduğu CHP'nin içinde de işporta tezgahını açmaya kalktı Sayın Akşener. Sanırım alışkanlığın yanında bir parça da bildiği en önemli siyasal manevranın bu olması da önemli rol oynuyor. İmamoğlu'nun mağdur imajından başka bir siyasal maske bilmemesi gibi bir şey...

Son barutunu hevaya sarf edercesine, Saraçhane'de Kemal Bey'e bir kere daha galibi çalmaya kalktı Meral Hanım ve cevabını aldı. "Adayımızı biz belirleriz" dedi CHP...

Bu tablonun ne anlama geldiğini söyleyeyim. Altılı Masa, bacaklarının çıkar hesapları ve baş olma hevesleri sebebiyle ortadan çatladı. Bir süre daha izleriz bu piyesi; sonra perde kapanır. CHP, o bildiğimiz CHP yoluna devam eder, Meral Hanım ise tezgahı kuracak başka bir pazar bakar.