B.

Fransız ressam Edouard Monet'nin Un bar aux Folies Bergère isimli meşhur bir tablosu vardır. Barın önünde durmuş bir barmen kız önünde şişeler arkasında bir ayna ve aynadan yansıyan salon görüntüsü. Bu tablonun en önemli özelliği optik olarak namümkün şeyleri yansıtan bir ayna resmediyor olmasıdır.

Ayna, gerçekten göstermesi gereken şeyleri göstermemektedir. Ne barmen kız arkadan görülmesi gerektiği gibidir ne kızın karşısında duran adam gerçekten orada durabilir ne de salon ve bardaklar aynanın yansıtması gerektiği şekildedir...

Bu özelliği ile iştihar eden tabloyu arama motorunuza sorarak incelemenizi tavsiye ederim.

Esasen hakikati aynı şekilde yansıtması gereken ayna, hakikati yansıtmak yerine ressamın muhayyilesini yansıtır. Lüzumsuz nezaketi bir yana bırakalım, ayna hakikati çarpıtmaktadır! Monet aynası işte...

CHP'nin ortalığı birbirine katan vizyon toplantısında konuşan Jeremy Rifkin, daha güvenli ve demokratik bir dünya tarif etti izleyenlere. Birinin ürettiğini diğerine aktaracağı enerji temelli yeni bir sömürü düzenine talip olmamız gerektiğini anlattı aslında. Karl Marx'ın damadı, Fransız sosyalist Paul Lafargue, kapitalizmin ve burjuvanın ahlakını tarif ederken "kiliseye karşı halkla ve işçi sınıfıyla birlikte mücadele eden burjuva zaferinin ardından kilisenin sömürü düzeninin bir benzerini kendi kurallarıyla ve daha acımasız surette kurmuştur" der. Sonrası malum: aydınlanmacı mutlakıyet... Sözün özü insanları özgürlük özgürlük diyerek esir etmek...

Rifkin, kendince yeni bir çağın şafağında olduğumuzu müjdeleyerek sınırları aşan bir gençlik direnişinden bahsetti. Adeta yeni bir 1848 ruhu yaratıldığını ve dilleri, dinleri, kimlikleri birbirinden farklı; sınırları aşan bir gençlik hareketinin aynı talepleri dillendirdiğinden bahsetti. 1848 hakikaten Avrupa için bir dönüm noktasıdır. İmansız ve insafsız sömürünün insanları köle etmeye azmettiği düzeni yıkıp yıkmayacağına karar vermişti insanlar. Ve gün sonunda düzeni sürdürmeye, ancak kendilerince iyileştirmeye karar vermişlerdi. Düzenin görece daha insani hale gelmesi-ki çok da pembe bir tablo beklemeyin. Hayvaniyetin bir başka formunu dayatıyordu insanlara yeni düzeltilmiş düzen- sömürüyü daha da güçlü hale getirmişti.

Şimdi boboların eliyle ve diliyle, boboca anlamsız değerlerini tüm dünyaya dayatarak yeni bir sömürü düzenini tahkim etmeye çalışıyorlar. Sınırları aşan gençlik talepleri söylemi aslında bunun dışında bir şey anlatmıyor bize.

Rifkin, bu yeni düzenin Hermes'i, mübeşşiri olarak dünyanın kalbi Türkiye'ye sömürge valisi olarak atandığını ilan etti o gün. Monet'nin tablosu gibi, gerçeği süslü bir sanallıkla çarpıttı. Türkiye'yi bir dominyon, Roma'sı olmayan bir imparatorluğun vassal eyaleti kılmak isteyen emperyalizmin Pontius Platus'u olacak... Kendince mesihimizi çarmıha gerecek...

Sağında ve solunda eski düzenden müdevver hainler ve Yahuda İskaryotlar... Ardından ellerini bir leğende yıkayacak ve "benim hiçbir kabahatim yok bunu siz istediniz" diyecek. Dedirtir miyiz? Dedirtmeyiz!

Bir dahaki yazıda Roma'sı olmayan imparatorluğu anlatacağım. Bize neler layık görülmüş, bedenimizi dar gelecek hangi hülle biçilmiş...

Şimdilik burada keselim.