Geçtiğimiz gün 32. Gün'ün 25. yılını kutladık. Bu vesileyle Birand programa eski ekibi davet etti. Program öncesinde ve sonrasında anıları yad ettik... Maalesef Can Dündar, Çiğdem Anat, Mithat Bereket, Ahmet Sever ve Ali Kırca işleri nedeniyle stüdyoya gelemediler. Gelseydiler muhabbetin tadının nasıl artacağını da tahmin edersiniz. Ama güzel anılar dışında, programda kısacık da olsa bahsedilen iki önemli tarihsel fark var.

Biri mesleğimiz açısından diğeri iktidar ve medya ilişkisi açısından...32. Gün bir okuldur. Türk televizyonculuğunun sadece en uzun soluklu değil tartışmasız en başarılı haber programıdır. Program esnasında bizi eski günler götüren bazı dosyalardan kısa parçalar tek tek yayına girdiğinde ortaya şöyle bir fotoğraf çıktı. Can Dündar 'Gladio' dosyasını yaptığında Susurluk kazasına beş yıl vardı. 'Ergenekon'u ilk isimlendiren Can oldu. Aynı programda 'bitti' denilen PKK'nın nasıl toparlandığı Mithat Bereket imzasıyla yayınlanmıştı. Kıyamet kopmuştu... Deniz Arman 'kurufasulye'dosyasını yayınladığında askeri mahkemede halen yargılanıyordu... Ankara'da 2 katlı bir küçük binadan adeta dünyaya kafa tutuyorduk. Birand'ın 'müthiş bir söyleşi'dediği özel röportajını sırf haber değeri olmadığı takdiriyle de müthiş özgüveni olan bir editoryal bağımsızlık ve titizlik hüküm sürüyordu.

Neşe, sebat, özen kol kola her hafta adeta tüm Türk medyasına ders veriyorduk.
O günler maalesef arşiv oldu.

Bugünden o güne bakarak bugünü okumak gerekirse şu tespiti açıkça yapmak gerekiyor. Bugün sayısını unuttuğumuz haber kanalları artık neredeyse sadece 'siyasi talk show'lar yapar hale geldi. Ne olduğunu uzun uzadıya anlatan dosyalara zaman, para ve emek harcamak yerine stüdyolara çağırılan aynı isimlerle vakit dolduruluyor. Zira bu ucuz ve rating'i yüksek...

Uzman ve deneyimli muhabirlerin yerini konuk koordinatörleri aldı.
32. Gün'de o zaman cesaret vardı... Bugün o cesaret kimsede yok. Olmasının da imkanı yok...

En önemli nedeni ise görülmemiş siyasi baskı.
Programdan sonra kendi aramızda sohbet ederken belki de en önemli tespiti gene en deneyimlimiz olan Birand yaptı: 'Valla çocuklar darbe dönemlerinde bile bu kadar değildi. En azından askerin neyi istemediğini biliyor ve yapmıyorduk. Şimdi ne demeyeceğimizi bile öngöremiyoruz.'

Bu çok çok vahim ve önemli bir tespittir.
Eski 32. Gün'de yayınlanan bırakın bir dosyayı bir tanıtımı bile yayınlamak bugün mümkün değil.

32. Gün'de tüm bunları yapmamıza, o yıllarda bu insanları bir araya getirerek, meslek yaşamımdaki en önemli şeyi; duruşu bana kazandıran Birand'a ve ayrı ayrı tüm ekip arkadaşlarıma bu vesile ile minnet ve şükranlarımı sunmak istedim...

Bu arada, programın tekrarı yarın sabah 11.00'de CNN'de... Belki bu yazının ruhunu bir de izlemek istersiniz...