Doğrusu:    
Anarşi diyen kişi, devletin olumsuzlanması demektedir.
Devletin olumsuzlanması diyen halkın olumlanması demektedir.
Halkın olumlanması diyen, bireysel özgürlük demektedir.
Bireysel özgürlük diyen, herkesin egemenliği demektedir.
Herkesin egemenliği diyen kişi, eşitlik demektedir.
Eşitlik diyen, dayanışma ya da kardeşlik demektedir.
Kardeşlik diyen toplumsal düzen demektedir.

Karşıt olarak:
Devlet diyen kişi halkın olumsuzlanması demektedir.
Halkın olumsuzlanması diyen, politik otoritenin olumlanması demektedir.
Politik otoritenin olumlanması diyen, bireysel bağımlılık demektedir.
Bireysel bağımlılık diyen, eşitsizlik demektedir.
Eşitsizlik diyen, düşmanlık demektedir.
Düşmanlık diyen, iç savaş demektedir.
Bundan, devlet diyen kişinin iç savaş dediği sonucu çıkmaktadır.(...)
Anselme Bellegarrigue adlı gazeteci, 1850'de Paris'te yayınladığı bir dergide bu satırları yazıyordu.

Bu satırları neden aldım? Bırakın onun olumsuz olarak anlattığı devlet tarifini bizim için
vaziyet beter.
Bugün bu liberter düşünceden sonra neredeyse 150 yıl geçmiş.
Memleketin haline bakıyorum da...
Türkiye tek parti devleti formuna, her anlamda, süratle ve tekrar dönüşüyor.
Egemenlik bir zümreden diğerine savrularak devroluyor...
Yoz kültür toplumun hemen her katmanında derinleşiyor.
Bireylerin kardeşliğinden değil düşmanlığından söz etmek mümkün.
Cemaat ve Öcalan yakınlaşmasının kodları ortada.

Buradaki denklem bile tek başına çok şey anlatmıyor mu?
Bu fotoğraf toplumsal bir sözleşmenin makul ve olumlu işareti maalesef değil.
Çeşitli kesimlerin lümpen ve pragmatik eşik bekçilerinin, rol kapmasından ibaret.
Aslında üzerinde, eldeki verilerle, çok daha fazla konuşulması gereken bir vaziyet var.
Ve maalesef bu tartışmanın hem tarafları, hem zemini, bırakın bir vasatta buluşmaya imkan vermeyi, sağlıklı bir platformda iletişime geçmekten bile şimdilik yoksun...