Herkes heyecanla beklerdi o eski bayramları, evdeki büyükler ziyaret edilir, tek tek el öpülürdü. Asimile olduğumuz yeni dünya düzeninde bırakın ziyaret etmeyi bayram mesajlarına bile üşeniyor insanlık.

Samimiyetin yerini samimiyetsizlik, gerçek ilişkilerin yerini çıkar ilişkileri, sohbet ve muhabbetin yerini ise sosyal medya çoktan aldı bile... Bu yeni adımlar kültürümüzü yok etmeye doğru çığ açar cinsten! Sevgi ve saygıdan yoksun bir gelecek hepimiz için hayal kırıklığı olsa gerek.

Dürüstlük beklerken insan kendi davranışlarını irdelemeli, beklentileri ile yaptıkları arasında tutarlılık olmalı. Aile; insanın var olmasını sağlayan ve hayattaki duruşuna hizmet eden bir olgu ise, olaya aile yapılarının değişiminden mi girmeli yoksa batılılaşma arzusu içinde olan gençlerin kurban ettiği bir düzenden mi?

Kaybetmeye göz yumduğumuz alışkanlıklarımızı kaybedince değerini anlar mıyız? Bu soru oldukça yorar beni, sonunu bilmediğin bir derya. İlişkilerin bile günlük yaşandığı, herkesin çok çabuk sıkıldığı, tahammül sınırının neredeyse kalmadığı bu dünyanın nereye doğru gittiğini düşünmek zorundayız.

Adımlarımızı; miras bıraktığımız topraklarda bizim gibi hür ve özgür yaşayacak çocuklarımıza bırakabilme gücüne sahip hissetmeliyiz ve ona göre atmalıyız. Birlik içinde bu farkındalığı aşabilir ya da altında yok olabiliriz. Yine bunu seçimlerimiz ile belirleriz. Bayramlar ve özel günler bahane, bir düzene ayak uydurmak başkadır, onu düzende kaybolmak bambaşka...

Değerlerimiz bizi temsil eden en önemli varlığımız ise bu değerleri ayaklar altına almak onun sonunu hazırlar. Anı yaşamayı kolaylaştıran bilinçli farkındalık çalışmaları var. Profesyonel isimlerin bu konuda birçok eğitimleri mevcut. Sizden geçtiğini düşündüğünüz bir çok programı çocuklarınızı dâhil ederek yaşatabilirsiniz. Toparlanacak bir olgu varsa gençlerden başlamak en mantıklısı olsa gerek. Yargıladığımız hayatların neyden yoksun olduğunu anlamak özünü korumanı sağlar. Eğer söylemlerin ile yaptıkların tutarsız ise yeniden bir sen yaratmaya çalışıyor olabilir misin? Özelliklede sosyal medyada gösterilen kişi ile var olanın farkının bedelini sizce kim ödüyor? Tabi ki insanlık...

Hayatımız boyunca bir başkasını düzeltmeye ve onarmaya çalışırsak bizi kim toparlayacak? Kişi kendinden başlamalı fark etmeye, kendi kendine bu konuda yeten bir birey yeni nesle güzel bir miras bırakmış olacak... İhtiyacımız, geride ne bırakmak istediğimiz, hepsinin üzerine düşündüğümüz bir yaşam planı bizden sonra gelen nesil için yeterli olacak! Özünü koruyan ve sayan, değerlerini yok etmeden yavaşlayarak yaşayan, hızlanan zamanın akışında kendini kaptırmayan gençlik yetişmesi için anne ve babaların çocuklarına aktarmaları gereken önemli detaylar olmalı. Yoksa insanlık korunamayacak yeni değerleri ile yok olmaya mahkûm kalacak!

Saygının ve sevginin önemi ile yetişen bir çocuğun değerlerine de saygısı olur. Yetiştirdiğimiz çocuklarımız için güzel bir geleceğe değişen insanlığın hâlleri ile ulaşamayız. Korunması gereken, bizi biz yapan her özelliğimiz bırakabileceğimiz en iyi mirasımızdır. Yeni dünya düzenine ayak uyduracağım diye insanı insan yapan değerlerden vazgeçilmemesi dileğimle...