Beş sene önce sorsanız şöyle derdim:  Levent Kırca, dünya çapında bir komedyen olabilecekken kendi egosuna yenilmiş, starlık şehvetine kendini kaptırıp hak ettiğinden çok daha aşağı bir noktada kariyerini sonlandırmış biridir... Halbuki bir 'darbeci generaller', bir 'Associated Press' skeci olsun hala insanın aklına gelince gözünden yaşlar gelene kadar güldürür. Keşke, bu yaratıcılığı kariyerinin tamamına yaysaydı. Ve hala çok izlenen, çok gülünen, çok konuşulan bir sanatçı olsaydı...
Müjdat Gezen, hiçbir zaman insanı gözünden yaşlar gelerek güldüremeyen vasat bir komedyendir... Bir 'Darbukatör Baryam' tiplemesi vardır zihnimizde; o da dönemseldir, kendini yeni kuşaklara kabul ettirememiş, bulunduğu dönemin dışına çıkamamıştır. Zamanında Perran Kutman'la kurduğu ikili de vasattır; bugün bakınca gülmek bir yana, insan sadece acı çeker. Ama Gezen, kendi adına bir sanat merkezi kurarak birçok isme umut kaynağı olmuş, bir sürü insanın yetişmesine ön ayak olmuş bir şöhrettir.
Zeki-Metin ikilisi Türkiye'de bilinen anlamda bir 'sağ-sol' çatışmasıdır. Zeki Alasya, tipik bir Yeni Sağ'cıdır. Kapitalisttir, iktidar partilerine oy vermiştir, onlara destek olmuştur. Ticari işlere girmiş, genelde batırmış, batmış ve savunduğu ideolojinin kurbanı olmuştur. Metin Akpınar ise solcudur, muhaliftir, çizgisinden ödün vermemiştir. Ha bir de parasını sanata yatırır...
Son beş senede Türkiye'de çok şey değişti. Tabii komedyenlerin biyografileri de...
Mesela Levent Kırca konusunda fena yanılmışım; küllerinden doğdu. Hem de bilindik programı 'Olacak O Kadar'la ekrana döndü ve kendini izlettirmeyi başardı. Çok iyi bir rating aldı üstelik. O sırada bir baktım, neler yapıyor diye... Masraflar azalmış, stüdyo küçülmüş, program ufalmıştı ama espriler daha iyiydi, yeni ve cesurdu. Tabii muhalifti de; hiçbir başarı cezasız kalmaz Türkiye'de. Levent Kırca'nın programı yayından kaldırıldı. Ama her şey bir yana: Levent Kırca gerçekten sanatçıymış.
Müjdat Gezen, muhalif bir siyaset yorumcusu olarak yeniden parladı. Onun tek yorumcu olduğu Uğur Dündar'lı seçim programı, bütün rakiplerini, 'konuşan kafaları', uzmanları geçerek birinci oldu. İzmir'deki sanat merkezinin açılışında rekor katılım yaşandı. Ve bir gün olsun korkmadı, geri adım atmadı, vazgeçmedi, ısrarla doğru bildiğini her şart altında söylemeyi sürdürdü. Bana kalırsa, bu muhalif kimliği komedyenliğini çoktan solladı ve onu tek başına 'sivil muhalefet' lideri haline getirdi... Duruş sahibi olmak sanatçılığın ön koşuludur; Müjdat Gezen de sanatçıdır.
Başbakan oyunculara bir kahvaltı verdi... Bu kahvaltıya koşa koşa 'solcu' Metin Akpınar gitti... 'Sağcı' Zeki Alasya'ya davetiye bile yollanmadı; zaten yollansa bile gitmeyeceğini açıklamıştı. Bu kadar net koydu tavrını. Eskinin çizgisinden ödün vermeyen Metin Akpınar'ı ise benzerini ancak 'liboşlarda' gördüğümüz bir kıvraklık ve denge içinde. 'Aman kimseye dokunmayayım, aman hiç kimseye bulaşmayayım da başıma bela gelmesin' kolaycılığında. Zeki Alasya'ya da 'zincirlerinden başka kaybedecek hiçbir şeyi olmayanlara' özgü bir cesaret gelmiş. Özgür, açık sözlü, kimseye müdanası yok, yaranma derdinde değil. Yıllar sonra Metin artık bir 'sağcı', Zeki ise gerçek bir 'solcu' olmuş... Karşı çıkmak sanatçı duruşudur: Zeki Alasya da sanatçıdır.
AKP sadece Türkiye'de kuvvetli bir iktidar olmadı. Aynı zamanda turnusol kağıdı işlevi de gördü.
Kimi merak ediyorsanız, AKP'yle deney yapın, gerçek yüzünü göreceksiniz.

Ortak noktaları CHP düşmanlığı
TARHAN ERDEM: Bu noktadan sonra bir daha asla tarafsız olduğunu iddia etmesin. Önceki gün Taraf'a verdiği röportaj, iliklerine işlemiş CHP düşmanlığının yine bir dışavurumuydu. Ben sıkıldım, o sıkılmadı: 'CHP'den hiçbir şey olmaz' diye bir tane cümlesi var, habire onu söylüyor. Ne yazık ki bu düşüncesinin altında da kişisel bir hırs, intikam hissi olduğunu bir türlü gizleyemiyor. Hadi bugünkü CHP'den hiçbir şey olmaz diyelim; Tarhan Erdem'in yöneticisi olduğu CHP'den ne oldu?
TAHA AKYOL: Her dönem iktidarlara yarandı, her dönem iktidarlara akıl verdi. Mesut Yılmaz'a, Tansu Çiller'e akıl öğretmeye kalktı. Bugün hiçbiri yok... Bu sahte filozofun verecek ne çok aklı varmış meğer. Şimdi de CHP'ye akıl öğretmeye kalkıyor... Bir: Keşke zamanında içinde bulunduğun MHP'ye biraz akıl verseydin de 12 Eylül olmasaydı. İki: Hala ısrarla akıl satmak istiyorsan, biraz oğlunla ilgilen ki baba sevgisini Adnan Hoca ve Fethullah Hoca'da aramasın.
YASEMİN ÇONGAR: Tamam Kemal Kılıçdaroğlu'na acıyor, tamam onu takip ettikçe içi parçalanıyor. Onu ciddiye alamıyor... Ve başka ağır hakaretler, ağza alınmayacak ithamlar... Bütün bunları kolaylıkla yazabiliyor çünkü CHP düşmanlığı yapmasının kendisine bir zararı yok. Ne dava açılır, ne kürsüde ayar çekilir... O yüzden vur gitsin... Şunun onda birini Başbakan Erdoğan için yazmaya kalksa boyunun ölçüsünü alır ama. Bu mu 'Anglosakson' tipi gazetecilik?

Altan Ailesi de anlayacak
Bu bir 'Ben demiştim' yazısı değildir. Sadece tam da korktuğum oldu. Birkaç gündür Altan Ailesi'ne yönelik çok çirkin, belaltı bir saldırının start'ı verildi. Adres hiç şaşırtıcı değil: Cemaat'çi televizyon kanalları, dinci İnternet siteleri. Belli ki bir düğmeye basıldı, yıpratma emri verildi.
'O gece'yle ilgili çok tehlikeli, spekülatif ve sadece karalama unsuru bulunan haberler yayılıyor. Dinci militanlar, eski defterleri açıp Ahmet Altan'ın eski konuşmalarını, edebi bağlamda söylediği bazı sözleri arşivden çıkartıyorlar... 'Bakın bu aile böyledir' diyorlar.
Ayıp değil mi?  Ahmet Altan, iktidara çatmasaydı... Çetin Altan 'nankörlükle' suçlamasaydı... Bütün bunlar elbette olmayacaktı.
Oysa tek bir olay yetti düğmeye basılması için. Küçücük bir eleştiri, bir kerecik de olsa aranın bozulması hemen maskelerini düşürdü, gerçek yüzlerini gösterdi. Bu 'zihniyet' böyledir işte; bu zihniyetle işbirliğine gidilmez, ortak yola çıkılmaz, en ufak bir fikir ayrılığında insanın gözünün yaşına bakmazlar...
Umarım Altan Ailesi ittifak yaptıklarının gerçek yüzünü nihayet anlar... Zaten hala anlamazsa da ne diyeyim...
Hep böyle işte Türkiye'de: Bir tek kendi başımıza bir şey gelince akıllanıyoruz, uyanıyoruz. Hep deneme yanılma...

Bülent Bey ne diyorsunuz
Bülent Arınç önceki gün 'sürgündeki' Kürt sanatçı Şivan Perwer'le görüştü...
Ya 'Medyada bir şey çıkmaz ne de olsa' diye bu buluşmadaki ince bir ayrıntı görmezden gelindi... Ya da danışmanları Bülent Arınç'ı yeteri kadar bilgilendirmedi Perwer'in geçmişiyle ilgili...
Sayın Arınç, bu görüşme esnasında ne kadar tanıyordu Perwer'i acaba... Mesela Dortmund'da 1999 yılında PKK'nın kuruluş yıldönümü kutlamasına katıldığından haberdar mıydı? Ya da şarkılarındaki 'Kürdistan'la ilgili kısımlardan... Yanlış anlamayın, benim Şivan Perwer'le görüşülmesine hiçbir şahsi itirazım yok. Özelikle devlet nezdinde bu gibi temasları önemsiyorum. Böyle çabaların barıştırıcı ve diyaloğu teşvik edici olduğuna inanıyorum. Ama aynı görüşmeyi bir CHP'li, ya da AKP'li olmayan herhangi biri yapsaydı Bülent Arınç'ın yorumu ne olurdu samimiyetle soruyorum...