Türk basını görmezden geldi ama önemli. Geçen hafta Philadelphia Inquirer gazetesinde Cemaat'in hiç hoşuna gitmeyecek bir haber yayımlandı. FBI'ın Cemaat okullarıyla ilgili bir soruşturma başlattığını duyuruyordu gazete. FBI soruşturması çok ciddi bir gelişme. FBI'a elini veren kolunu kaptırıyor. 'Dokunan yanıyor' bir anlamda.
Ne ilginç ki, tam da Taraf'ın yayımladığı WikiLeaks belgelerindeki Gülen yazışmalarına denk gelen haber resmi kriptolardan sonra ilk kez ABD'nin kendi içinde Cemaat'e şüpheyle bakmaya başladığını gösteriyor.
Soruşturmanın nedeni tam 25 eyalete yayılan 120 civarındaki Cemaat okulundaki kuşku uyandıran faaliyetler. Ama bir İslami tarikat ya da terör soruşturması değil.
Aksine, FBI şimdi Cemaat'in şeffaflığını sorguluyor.
Bu soruşturmanın neden hayati olduğunu anlayabilmek içinse Amerika'yı ve Amerikalıları tanımak gerekiyor: Cemaat bu ülkenin 'açık toplum' ilkesiyle çelişiyor. Her şeyin şeffaf olduğu, şeffaf olmasına özen gösterilen, insanlara hesap verme ve net, dürüst olma üzerine inşa edilen bir sistemde Gülencilerin kapalı yapısı kuşku uyandırıyor.
Çocuklarını bu okula yollayan Amerikalı velilerin pek çoğunun Gülen kimdir, Cemaat nedir haberleri bile yok. Ama yapılan işler kafalarında soru işaretleri oluşmasına neden olmuş.
Aniden bir öğretmenin vizesinin bitip ülkeye dönmesi mesela... Matematik ve Fen derslerine Amerikalı hocalar yerine kısıtlı İngilizceleriyle Türk  öğretmenlerin atanması, bunlara da daha yüksek maaşlar verilmesi. Özellikle Pensilvanya Eyalet Üniversitesi'nin şehrinde bulunan Gülen okullarında, üniversitenin her yıl verdiği yüzlerce mezuna rağmen dışarıdan 'öğretmen' ithal edilmesi normal mi?
Bu insanlar kim ve tam olarak ne iş yapıyorlar, neden ha bire görev yerleri değişiyor ve onları vazgeçilmez kılan nedir?
Veliler ve Okul Aile Birliği'nin kafalarındaki bir diğer soru işareti de bu yüksek maaşlı öğretmenlerin parasının bağışa gidip gitmediği. Öğretmenlerden birinin yazışmalardan 'Hizmet'ten bahsettiği, maaşlarının bir kısmının da Hizmet'e otomatik olarak bağış olarak kesildiği araştırılan konular arasında.
Aynı şekilde okul bütçesinden yapılan harcamalar da şaşırtıcı. Mesela dışarıdan getirilen konukların masraflarının okullara yıkılması gibi birçok konu var. (İster misiniz, 'hanut' geziyle Cemaat'i yıkayıp yağlayan köşe yazarları da FBI kapsamına alınsın!)
Gülen Cemaati mensupları -tıpkı WikiLeaks belgelerinin de dikkat çektiği gibi- Amerika'ya en fazla vize başvurusu yapanlar arasında yer alıyor. Geçen sene eğitim vizesi H1B'ye Cemaat'le ilintili tam 684 başvuru yapıldı. Bu google'la bağlantılı 440 başvurudan da yüksek.
Cemaat, yıllardır Türkiye'de de şeffaflık eleştirilerine maruz kalıyor. Ancak Türkiye bir açık toplum olmadığı için, insanların yaşamından devlet yapısına kadar her şey belli bir 'mahremiyet' kalkanı arkasında görmezden gelinebildiğinden bugüne kadar Cemaat bu eleştirileri kolaylıkla göğüsledi.
ABD, kapalı kapılar ardında, devletten gizli iş çevirmeye kalkan, sistemi uyutmaya çalışanları tolere etmemesiyle bilinen bir devlet. Öte yandan, bu kadar zaman Gülen'e ev sahipliği yapan, Cemaat'e destek çıkan da ABD.
Çünkü bir tek ABD yok. Amerika'nın devlet kurumları da kendi içinde çatışıyor: Bir yanda Gülen'e destek olan CIA, bir yanda Bakanlıklar ve FBI.
Kesin olan tek şey bu işin burada bitmeyeceği.

Yer kayması
Sene 1975. Stevie Nicks, hem kariyeri hem de özel hayatında bir yol ayrımında. Kafasında bir sürü soru işareti var: Okula geri dönecek ve müzik sevdasından vazgeçecek. Özel hayatı da çalkantılı o sıralar...
O günlerde Aspen, Colorado'da bir arkadaşının evinden görünen Rocky Mountain manzarasını izliyor Nicks. Dağların görüntüsü ona dertlerin insanın üzerine çığ gibi düşmesini hatırlatıyor; bu manzaradan etkilenip yazdığı 'Landslide'ın kısa hikayesi böyle.
'Yer kayması' değişimlerden korkmaktan, büyümekten, hayatını bir insanın etrafına inşa etmekten, zorluklarla boğuşmaktan bahseder...
Kadın şarkı yazarlığında bir dönüm noktası Fleetwood Mac'in seslendirdiği 'Landslide' bugüne kadar farklı farklı birçok isim tarafından da yeniden yorumlandı: Tori Amos, Smashing Pumpkins, Dixie Chicks...
Ama bugün bu şarkıdan bahsetmemin nedeni bunların hiçbiri değil.
Geçen haftalarda yine Gwyneth Paltrow'un konuk olduğu bir 'Glee' bölümü vardı. Birbirlerine fazlaca ilgili iki kız öğrencinin lezbiyen olup olmadıkları sorgulanıyordu, hislerini de bir şarkıyla dile getirmeleri istendi.
Ortada Paltrow, yanında iki öğrenci 'Landslide'ı seslendirdiler. Ve şarkı bir kez daha patladı.
'Glee' öyle büyük bir fenomen ki, sandıktan çıkartıp yer verdiği şarkılar yeniden hayat buluyor. Bazılarının düzenlemeleri orijinallerinden de iyi oluyor üstelik. Bazen kendi mazinizde kalan, artık unuttuğunuz bir şarkı yeniden dudağınıza yapışıyor. Bazen 'Ben yıllarca bu şarkıyı nasıl dinlemedim' diyorsunuz.
Önceki gece 'Landslide'ı iPod'umda arka arkaya dinledim Gwyneth Paltrow'dan. Bahsetmeden edemedim.
Paltrow dizideki karakterini 'damaged goods' yani 'hasarlı mal' olarak tanımlıyordu. 'Landslide' tam da bu ruh halinin marşı.

Zühtü Abi'nin ardından
Atlas Pasajı'nın arka taraflarında küçücük bir dükkan... Fantastik edebiyata meraklı biri için bir cennet, bir vaha... Gidip bilimkurgu bir dünyaya dalmak için birebir; hafif tersleyen, bereli bir abimiz...
Oğlunun adını Uzay Yolu'nun efsanevi gemisi 'Atılgan'dan yola çıkarak koyduğu konuşulurdu hep... Düşünün artık bilimkurguya ilgisini.
Ben hiç tanımadım ama benim için de hep 'Zühtü Abi' oldu Zühtü Bayar. Zaman zaman Atlas Pasajı'na gidip o küçücük dükkandaki dolu dolu bir dünyaya daldım, bazen sadece vitrininden baktım.
Türkiye'de böyle bir dükkanın, böyle bir insanın varlığı hep içimde bu topraklar için bir umut vesilesi oldu: Sıradan olmayana, kendi dünyasını ve hayatını yaşayana hala yer varmış gibi geldi...
Zühtü Bayar'ı uğurlarken bunları düşünüyorum. Ne yazık ki hayatımızdan böyle karakterler birer birer ayrılıyor.