Ajda uçacak dediler. Uçtu… Gözümdeki o ‘AJDA’ profili uçtuuuuu gitti uzaklara. Dönsün diye yollarını gözlüyorum da pek dönecek gibi de durmuyor. 15 gün önce başladı dedikoduları bu konserin. Ajda şöyle hazırlanıyor, böyle hazırlanıyor dendikçe heyecan arttı, beklenti tavan yaptı biz gibi garibanlarda. Ajda uçacak dediler, gazeteler sayfa sayfa haber yaptı, televizyonlar ‘az sonra’ üstüne ‘az sonra’ döndürdüler… Ne mi oldu? Buyurun anlatıyorum…

Müdürüm Barış, Ajda konserine davet etti beni. İş, güç, yorgunluk faktörlerinin bir potada erimesi sebebiyle davete icabet edemedim. Hayır, tek dert bu değil ki. Aldı mı beni bir huzursuzluk… Kadın uçacak diyorlar, ben eve gidiyorum, yatmaya. Madonna konserine hastane yatağımdan kalkıp giden ben, canımız Ajda’mızın uçacağı gün eve gidiyor. Neyse, eve gittim ve Kral Pop’ta konserin yayınlanacağını öğrendim. Nasıl bir hediye benim için anlatılmaz. Hem ayaklarımı uzatıp atıştıracağım hem de Ajda uçacak ben de ona bakacağım. Keyfim zirvede, geçtim TV karşısına. Konser başladı. Kesin ilk şarkıda uçar dedim kendi kendime. E konserin açılışı, görkemli bir giriş hoş olur di mi? I ıh… Olmadı. İki dansçı uçtu, Ajda uçmadı…

Ajda sahnede hep güzel, şarkıları harika… Bu her konserde böyle oldu ama bunda beklentim yüksek, üç boyutlu görüntü uygulaması ve arka fonu da görünce tamam dedim Ajda gerçekten uçacak galiba. Kostümlere baktım, şarkılara eşlik ettim olmadı. Bekledim bekledim, Ajda uçmadı… Bir gözüm de Twitter’da. Ortalık kaynıyor. ‘Takip ettiğim kim varsa, bu gece orada sanırım’ derken kafamı telefondan kaldırdım ve ekrana baktım.  Alüminyum folyoyla kaplı bir vinç kupasında Ajda. Tamam dedim şimdi uçacak. Ajda yine uçmadı, başladı şarkıya. Hem de playback...  Ne olduğunu anlamaya çalışırken algıladım aslında Ajda’nın o anda uçuyor (!) olduğunu.

2006 yılında Mustafa Sandal yanlış hatırlamıyorsam Konya’da vinç üzerinde şarkı söyledi, 2009’da da Tina Turner Avrupa turnesinde. Zaten Ajda, Paris’te izlediği o konserde ‘etki altında kalmış’ meğer. Ama biz onu ‘etki altında kalırken değil, etki altına alırken’ sevdik...

ETKİNLİK TAKVİMLERİ ÇAKIŞIYOR

Eskiden dünyaca ünlü bir isim Türkiye’ye konsere geldi mi günlerce bilet bulmak için bekler, saatler öncesinden konser alanına giderdik. Geçtiğimiz hafta salı günü ise globalleşen müzik sektörünün geldiği noktayı daha iyi anlamış bulundum. Konserlere son 1 saat kala hala Tony Bennett ve Jill Scott arasında seçim yapamamıştım. Orkun (Bulut)’un ısrarlarıyla Turkcell Kuruçeşme Arena’da Jill Scott’a gittik. İyi ki gitmişiz. Ben bu kadar güçlü bir sahne performansı çok az gördüm. Her ne kadar büyük tat almasam da Tony Benett gibi bir devi dinleyememiş olmanın burukluğu da içimde kaldı. Frank Sinatra’nın eserlerini en iyi söyleyen, bütün dünya müzisyenlerinin karşısında önünü iliklediği bu dev ismi ilerlemiş yaşı nedeniyle belki de hayat boyu sahnede izleyemeyeceğim. New York, Paris, Roma, Los Angelas’da büyük bir isim konser veriyorsa o gün spor müsabakası bile oynanmaz.  Büyük organizasyonların altından layıkıyla kalkmaya yeni yeni başlayan şirketlerimiz etkinlik takvimlerini oluştururken koordine olmayı da başarırlarsa bu iş tamam…