Dünyanın adil bir yer olmadığını biliyoruz. Evrensel hukuk kurullarının; demokrasi normlarının her yerde ve herkese eşit bir şekilde uygulanmadığını da biliyoruz. Bütün bunların küresel ölçekteki güç, iktidar ve hegemonya mücadeleleri sonucunda belirlendiğini de biliyoruz. Ama dünya üzerinde hakikati olduğu gibi haykıracak kişi, kurum ve devletlere bu kadar nadir rastlanması da artık insanı isyan ettirecek seviyede.

Mesela bir ülke düşünün; elinde binlerce insanın kanı olan katiller sürüsü bir terör örgütüne destek için Meclis'inde senelik 370 milyon dolar resmî devlet bütçesi ayırıyor. Mensuplarına meclis bünyesinde etkinlik düzenlettiriyor. Türklere ait kurumlara, Türkiye'nin temsilciliklerine saldırmalarına; sivil Türk vatandaşlarını taciz etmelerine göz yumuyor. Fonlarıyla terör örgütünü meşrulaştırmaya çalışan internet medya organlarını ve sözde akademisyenleri fonluyor. Sonra da bu fonlarla hiç hak etmediği halde hak, özgürlükler, adalet gibi konularda bol bol PR yaptırıp bir şöhrete sahip oluyor.

Dahası 15 Temmuz Darbe Girişimi sonrası kaçan darbeci teröristlere kucak açan ve hâlâ Türkiye ve dünyada demokrasinin merkezi olarak pazarlanan bir ülke bu.

Kimden mi bahsediyorum.

Tabii ki İsveç'ten.

Rus tehditlerine karşı NATO'nun güvenlik şemsiyesi altına girmek isteyen İsveç ve Finlandiya'nın üyelik süreci Türkiye merkezli tartışmalar başlattı. En yüksek seviyeden, Cumhurbaşkanı Erdoğan bu üyelik sürecine olumlu bakmadıklarını açık açık söyledi. Özellikle de Türkiye'nin kırmızı kart gösterdiği ülke İsveç'ti. Nitekim bu tartışmalar başlamadan 3 hafta önce bir televizyon programında ben de "İsveç'in NATO'ya üyeliği söz konusu olduğunda Türkiye'nin İsveç'in önüne koyacağı kabarık bir dosya olacak" demiştim.

İşte bu dosyaların çoğu da Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın ifadesiyle İsveç'in PKK'ya kuluçka merkezi olmasıyla ilgili. Desteklemek, para vermek, siyasal ve akademik görünümlü propagandasını yapmak... Dahası Türkiye PKK'ya yönelik Barış Pınarı Operasyonu yaptığı için Türkiye'ye silah ambargosu uygulamak. Üstelik de bunu "biz PKK'ya değil de YPG'ye yardım yapıyoruz" diyerek yani düpedüz hepimizin zekâsına hakaret ederek yapmak.

Düşünebiliyor musunuz? Rus tehlikesine karşı ortak bir savunma ittifakına girmek isteyen İsveç; savunma ittifakı oluşturduğu diğer bir ülkeye, Türkiye'ye saldıran, vatandaşlarını katleden katiller sürüsü bir terör örgütüne destek veriyor. Dahası bu desteğin bir parçası olarak Türkiye'ye silah ambargosu uyguluyor ve sonra da düşmanca tavra sahip bu İsveç'in ortak savunma ittifakına girmesine Türkiye'nin onay vermesini bekliyor. Evet bu bir şaka değil.

Bu arada Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın hiçbir seçilmiş Türk hükümetinin onay vermediği Yunanistan'ın NATO'ya geri dönüşüne 12 Eylül darbecilerinin onay vermesine atıf yapması da önemli. Askerî darbelerin nasıl dış kaynaklı operasyonlar olduğu yıllar boyu hiçbir hükûmetin onay vermediği Yunanistan'ın NATO üyeliğine 12 Eylül darbesinden sadece 38 gün sonra onay veren "our boys" 12 Eylül darbecilerinden de belli.

Peki, Türkiye'nin bu haklı itirazına nasıl tepkiler geliyor? Aslına bakarsanız beklendik tepkiler geliyor.

İsveç ve Finlandiya'yı NATO'ya cephe ülkesi olarak almak isteyen ABD Türkiye'ye baskı yapmaya hazırlanıyor. İsveç de bu konuda ABD'ye güveniyor.

Ama daha ilginci ülke içinden gelen tepkiler. Zamanında hariciyeye veya ordu içine sızdırılmış bazı gayrı-millî unsurların bile katıldığı bir koro hemen Türkiye'yi ABD adına tehdit etmeye başladı bile. Türkiye'nin yalnızlaşacağını, Rusya'nın yanında bir konuma düşecek bir NATO üyesi konumuna düşeceğini ve Türk Devleti'nin gereksiz bir inatlaşmaya girdiğini iddia edenler oldu.

Bunların yanı sıra uzun süredir İsveç Devleti'nin fonlarıyla desteklenen bazı internet medya mecraları da bu koroya katıldı.

Söz konusu olan terörle mücadele ve insanımızın kanı olmasına rağmen Türkiye'nin bu insani, ahlaki ve millî pozisyonunu bile itibarsızlaştırmaya ve içeride boğmaya çalışan bu güruh fazlasıyla tanıdık.