Milletvekillerimiz, dört partinin ortak önergesi üzerine ilaç zammı paketine dahil edilen emeklilik düzenlemesiyle bir gece yarısı Türkiye'de 'insan onuruna yakışan ücretlere' ulaşmış oldular.
Artık darısı asgari ücretlilerin başınaydı, aman sakın gözleri falan kalmasındı vekillik çok masraflı bir zanaattı, bu düzenleme de tamamen 'ihtiyaç' üzerine hasıl olmuştu.
Yıllardır 2.5 milyon emeklinin maaşlarına intibak düzenlemesi yapmayan 'yasama organımız', kendi intibakını bir çırpıda yapmış ve sadece iki yıl vekillik yapanların emekli maaşını 7 bin 750, hem milletvekili hem emekli olanların maaşını 19.8 bin ve emekliliği gelmeyen milletvekili maaşını 12 bin liraya çıkartıvermişti...
Bu arada Türkiye'deki yoksulluğun kalıcı müsebbibi 'asgari ücrete', 2012 yılının birinci altı ayında yüzde 3 oranında zamla günlük 66 kuruşluk artışın 5 milyon asgari ücretlinin 'onuruna yakışıp yakışmadığı' mevzu bile edilmemişti. 
Vekillerin pişkince çıkıp, 'Ne yani bir haftadır Meclis'te et yemedik' ya da 'Kızılay'da emekli zabıta gibi mi dolaşacaktık', '2 bin liradan aşağıya ev bulamadıklarını' ifadeleri şahsen bizim onurumuza dokunmuştu...
Türkiye'deki ücret rejiminin kurucusu 'asgari ücretin' 12 katına yaklaşan emekli vekil maaş zamları, gelişmiş demokrasilerle aramızdaki 'eşitlik ve adalet' farkını da ortaya koyuyordu...       
Danimarka, İsveç, Belçika gibi insani gelişmişlik endeksinin tepesine oturmuş ülkelerin parlamenterlerinin emeklilik maaşı dahi yoktu, Hollanda ve Finlandiya'da ise memur emeklisine denk maaş alabiliyorlardı...

%100 VEKİL ZAMMI 34 YILDIR ARTMAYAN ASGARİ ÜCRETE KARŞI...   
DİSK-AR'ın raporunda belirttiği üzere 1978'den beri ekonomimiz yüzde 350 büyürken reel asgari ücretteki yüzde 6'lık komik artışla ya da artmayışla 659 TL'ydi...
Çalışanların gıda, konut, beslenme, ulaşım, kültür sağlık gibi zorunlu ihtiyaçlarına reva görülen 659 lirayla 'haftada değil yılda kaç kere et yenebilirdi' aritmetiği milletvekilliğini düğün ve sünnetlerde 'ağa gibi altın takma yükümlülüğüyle' açıklayan parlamenterlerimiz için yakıcı soru değildi. 
Oysa asgari ücret ekonomik büyümeyle paralel gitse 1973 TL'ye ulaşması gerekiyordu ama Temmuz 2012'de bile yüzde 3'lük zamla 680 lirada kalacaktı.
Çünkü asgari ücreti baskılamak, bir yandan yoksulluğu yeniden ve yeniden üreterek toplumu kontrol etmenin yegane siyasi ve ekonomik tahakküm aracıydı.
Diğer yandan açlık sınırının 2000 liraya dayandığı ülkede 21 TL'lik zamlı asgari ücret sermaye maliyetlerini minimize etmenin garantisiydi...    
Bir şirketten 10 asgari ücretli kadar vergi toplayamayan devlet bütçe gelirlerinin yüzde 87'sini oluşturan vergi gelirinin aslan payını döne döne asgari ücretlilerden topluyordu...
Pırlanta, mücevher ve yattan vergi almayan, ücretlilerden kestiği vergi yetmemiş gidip bu defa en temel tüketim harcamalarına koyduğu KDV, ÖTV, Özel İletişim Vergisi gibi dolaylı vergileri habire 'güncelleyerek' öteki elini de emekçilerin çekemiyordu... 
Elbette milletvekilliğinin düğün ve sünnetlerde altın takma gösterisi diye tarif edildiği Türkiye'de ayda bir tam altına denk düşmeyen asgari ücret bugün komisyonda görüşülse ne olur görüşülmese ne olurdu ki...
Vekillerimizin emekli maaşlarına yaptıkları 'insan onuruna yakışan zam' hepimize dolu dolu yeter ve artardı.