Perşembe günü eski bir PKK'lı olan genç ve alımlı B. ile uzun sohbetimin detaylarını yazmış, cumartesi devam edeceğim, demiştim. B., örgüt içindeki eşitsizliklerden, infazlardan, TSK zihniyetiyle PKK zihniyetinin benzerliklerinden bahsetmişti. Bugün, PKK içindeki sınıflar nasıldı? 'Düşmanı' öldürmeyi reddeden bir PKK'lının başına neler geliyor? Örgüt içinde kimler neden cezalandırılıyordu sorularına B.'nin verdiği cevapları yayınlıyorum. Müthiş bir 'özeleştiri' yapıyor B. İşte sohbetimizden çıkan diğer başlıkların özeti:

***
'Benim dağda olduğum dönem, yani bundan 10 yıl önce, adalet ve adaletsizliğin karıştığı, Kürt halkının özgürlük için gönderdiği çocukların çok büyük acılar çektiği, bir o kadar da büyük haksızlıklara uğradıkları bir dönemdi. Örgüt kendi amacını unutmuş, çizgisinden sapacak düzeye gelmiş ve kendi iktidar savaşlarını Kürt halkının davasından daha mühim hale getirmişti. Kendi yaralısına sahip çıkmıyor, militanlarını en basit gerekçelerle bir çırpıda harcıyor; halkın gönderdiği maddi değerler, gerçek amaçlarının ne olduğu hala daha bilinmeyen kimi yetkili kişilerce çarçur ediliyordu. Kimi, savaş meydanlarında kanla boğulurken kimisi vadilerde gününü gün ediyordu. Yıllarca evlatlarını görmemiş ve acaba öldü mü, kaldı mı diye merak edip gelen ailelere gereken saygı gösterilmiyor ve hiç hak etmedikleri muamelelerle karşı karşıya bırakılıyorlardı. En önemlisi de, Öcalan'ın kadına tanıdığı tüm özgür karar alma, kendi partisini, ordusunu kurma ve kendi kendini yönetme hakları kadının elinden alınmış, en yetenekli kadın kadrolar 'örgüt karşıtları' diye pasifleştirilmiş ve kadın hareketi iradesiz bırakılarak merkeze bağımlı sıradan bir yapılanma haline getirilmişti. Tüm bu karışık süreçte ben de kurbanlardan biriydim. Yukarıda tarif ettiğim yetkilileri eleştirip onlara karşı geldiğim için bir anda kendimi hainler gurubunda buldum.

KÜRTLER DE TÜRKLER GİBİ KENDİ YANLIŞLARINA SAVAŞ AÇMALI
Ama artık bunları konuşmanın vakti geldi! Ben bizim Kürtlerin 'İçimizdeki demokrasi savaşının sırası değil! Önce Türkiye'yle olan demokrasi savaşımızı kazanalım, sonra kendi içimizdeki yanlışlara dönelim' gibi bir yaklaşımı doğru bulmuyorum. Nasıl ki Türkiye'de artık hiçbir şey gizli kalmıyor, nasıl ki halka zarar verenler bir bir yargılanıyor,  Kürt halkı da kendi içindeki yanlışlara karşı Türkler gibi bir savaş başlatmalı. Savaşla beslenen çeteler açığa çıkartılıp halkın mahkemelerinde yargılanmalı. Kürtlerin demokratik geleceği için bunu hayati görüyorum.

***
Gelelim PKK içindeki sınıflara...
Üst sınıf: örgüt yönetimini tekelinde tutan, vadilerde yıllarını geçirmekten halkın derdini çilesini unutmuş, çatışmadan uzak, sırtında montu ve sofrasında etleri, sütleri eksilmeyen yetkili kişiler ve onların yalakalarıydı.
Alt sınıf:  Kürt halkının derdini kendine dert etmiş, kendini mücadeleye adamış, un ve sudan yapılan havdelle karnını doyuran arkadaşlardı. Hepimizi aynı kefeye koydular oysa bazılarımız canımızı ortaya koyuyor, diğerleri ise rant yiyordu.

***
Bir de düşmanımı öldürememe hikayem var. İran'da soğuk bir günde bir askerle karşı karşıya geldik. İkimizin de elinde silah vardı. O bana ben ona doğrultmuştum. Uzun uzun baktık birbirimize. Bir türlü tetiği çekemiyordum. O da öyle. En sonunda bana eliyle 'git' işareti yaptı, el sıkışıp ayrıldık. Bu hikayeyi günlüğüme yazdım. O günlük bulununca 'savaşta düşmanına acıyor' diye ihanetle yargılandım. Kendimi savunmaya çalıştım ama nafile... Örgüt düşmanı ilan edildim. Hakkımda infaz kararı çıkardılar. Kaçtım.'

***
B'nin PKK içinde yaşadıkları ve yorumlarının kısa özeti böyle. Yerim bitti maalesef. Bu izlenimlerle ilgili değerlendirmeler de salı gününe...