Altılı masa, altıncı ve son toplantısını Saadet Partisi'nin ev sahipliğinde yaptı. Tahmin edildiği gibi bu toplantıda da ne ülke gündemindeki sorunlara dair bir çözüm önerisi sunuldu ne de bir cumhurbaşkanı adayı belirlendi. Artık ittifakı hararetle savunanlarda dahi bir ümit kırıntısı kalmamış olacak ki, CHP'nin fonlarıyla beslediği Halk TV bile "masa altın gününe dönüşüyor" diye serzenişte bulundu.

Buluşmada kısır ikram edildi mi bilinmez ama toplantıların artık bir kısır döngüye evrildiğini söyleyebiliriz. Saadet lideri konuklarına içinde domates, biber ve patlıcandan mürekkep birer sepet hediye etmiş. Fakat masada altı sepet var. Kişi kendine hediye edemeyeceğine göre, altıncı sepetin kim için hazırlandığı merak konusu oldu. İlk akla gelen masanın özenle gizlenen öğesi HDP'ye gönderileceği. Masa devrilmesin diye çağrı yapan Kandil mi, yoksa sırtını dayadığı cezaevi duvarından masaya "cesur olun" diye seslenen Demirtaş mı daha fazla hak ediyor bu sepeti? Herhalde Karamollaoğlu'nun bir bildiği vardır.

Artık siyasetten çok mizahın konusu olan 6'lı masada "FETÖ'ye karşı mücadelede izlenecek yöntemler, PKK'nın yok edilmesi için düzenlenecek askeri harekâtlar, ekonomide alınacak tedbirler, üretimin artırılması ve ihracatta kırılan rekorların düzenli hale nasıl getirileceği, ulaşım altyapısının artırılması ve göç sorunu gibi temel konular" konuşulmadığına göre insanlar haklı olarak soruyor: Ne konuşuyorsunuz?

Altı aydır tek söyledikleri şey: Parlamenter sistemin güçlendirileceği. Öyleyse ilk yapmaları gereken şey küçük ortakların Meclis'e nasıl taşınacağını konuşmak değil midir? Öyle görünüyor ki, bu mesele konuşulup kapatılmış. Çünkü dört küçük partinin de milletvekilleri adaylarını CHP ya da İyi Parti listesinden göstermedikleri sürece parlamentoya girebilmeleri mümkün değil.

Saadet'in küçük partilerin birlikte tek listeyle seçimlere girme önerisini de Deva kesin bir dille reddetti. Belli ki, Babacan herhangi bir seçim bölgesinden Meclis'e girebileceğini düşünüyor. İnsanın kendini dev aynasında görmesi bu olsa gerek. Türkiye'de bir milletvekilinin seçilebilmesi için bölgelere göre 40 ila 100 bin arasında değişen miktarlarda oy alması gerekiyor. Bu kadar oyu bu küçük partilerin bir ilde alabilmesi mümkün mü? Zaten bu güçte olsalardı ittifaka neden gerek duysunlardı?

DP için ise konu tartışmaya kapalı. Çünkü Gültekin Uysal şimdiki koltuğunu İyi Parti'nin kendisini Afyon'dan aday göstermesine borçlu. Son seçimlerde yüzde 0,7 oy alan Uysal'ın partisinin bu koşullarda ülkenin herhangi bir yerinde milletvekili çıkartabilmesi imkânsız.

Aynı durum Saadet için de geçerli. Öyle ki Karamollaoğlu kendi seçim bölgesi Sivas'ta dahi üstelik Cumhurbaşkanlığına aday olmasına rağmen sadece 5.420 adet oy aldı. Oysa bu ilde 1 milletvekili çıkartabilmek için en az 60 bin oy almak gerekiyor.

6'lı masa küçük partileri Meclis'e taşıyamayacaksa, "parlamentoyu güçlendirme" iddiası baştan çökmüş olmaz mı? Halka verdikleri tek mesaja kendileri bile inanmıyorsa, halk neden inansın?

Yoksa Karamollaoğlu parti başkanlarına içi sebze dolu bir sepet hediye ederek, "bu işleri bırakın, organik tarımla uğraşın" diye subliminal bir mesaj mı verdi?