Askeri liseyi birincilikle bitirmiş, başarıyla tamamladığı Kara Harp Okulu'nda diplomasını Genelkurmay Başkanı Yaşar Büyükanıt'ın elinden almıştı. Bu başarısı FETÖ'cüler tarafından da fark edilecek ve 41 ay hapisle cezalandırılacaktı.

Fetullahçı terör örgütüne mensup savcı ve hakimler eliyle tertiplenen kumpas davalarının meşhur mağdurlarındandı. Çünkü, totaliter eğilimleri ve halka tepeden bakan tavırlarıyla "darbecilik" ithamına uygun düşen diğer bazı Ergenekon ve Balyoz sanıklarının aksine Anadolu insanı, genç ve sempatikti. Eşiyle cezaevinde tanışmış ve cezaevindeyken evlenmişti. Nikah şahidi, "mağduriyetleri politik kazançlara tahvil etmedeki ustalığıyla" bilinen Kılıçdaroğlu'ydu.

Tahliye edildikten sonra, iktidarı yıpratabilmek için her yolu mubah sayan CHP'nin gözdesi olmuştu. Öyle ya, AK Parti yedeğine aldığı bir örgüt sayesinde Atatürkçü-vatanseverlere karşı bir saldırı başlatmıştı. Tüm Anadolu'yu buna inandırmak gerekiyordu.

FETÖ'ye karşı verdiği mücadeleyi anlattığı "Teğmen: Bir Direnişin Öyküsü" kitabı sol-Kemalist bir yayınevinin raflarını süslüyor, her gittiği şehirde konferans salonları dolup taşıyordu. Mahkeme tarafından aklandıktan sonra bir daha askerlik mesleğine dönmedi, siyasetin kapısı ardına kadar açılmıştı. Böylece CHP'den milletvekili adayı oldu Mehmet Ali Çelebi, lakin seçilemedi.

15 Temmuz'dan sonra CHP'nin FETÖ karşıtlığının alameti farikası olarak ismi çok iş görecekti. 2018'de tekrar aday gösterildiğinde, bu defa İzmir'den milletvekili seçildi. Fakat her şey Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın FETÖ'ye karşı başlattığı büyük mücadeleyle değişti. CHP'nin Çelebi ile olan birlikteliği, FETÖ ezildikçe yara alıyordu. Üstelik partisi sadece KHK'lılar için kurtarıcı bir rol üstlenmemişti; Aynı zamanda PKK'nın siyasi uzantısıyla da gizlemediği bir yakınlık baş göstermişti.

Çelebi için CHP ile birlikte yol yürümek artık imkansızdı. Tıpkı partisinin cumhurbaşkanlığına aday gösterip sonra savaş açtığı Muharrem İnce gibi. Üç arkadaşıyla birlikte CHP'den istifa edip İnce'nin partisine katıldı. CHP'ye yönelik itirazları Muharrem İnce ile aynıydı: "Atatürk'ün partisi bölücülerin karargâhına dönüşmüştü." Fakat bu yoldaşlık da uzun sürmedi.

Muharrem İnce'nin partisinden istifa ederken söyledikleri, CHP geleneğinin bir başka temel noktasına işaret ediyordu: "Ben değil, biz olamadığımızdan istifa ediyorum." Hükümeti "tek adam" rejimi kurmakla itham eden bir parti için oldukça önemli iddialar bu. Ortak aklın devre dışı kaldığını söyleyen Çelebi bununla da yetinmiyor: "Partide iftiracılar, ayrımcılık yapanlar kollanıyor" diyordu.

Mehmet Ali Çelebi, birkaç ay öncesine kadar Kılıçdaroğlu'nun kahramanıydı. Eğer diğerleri gibi susup otursa, belki Öztraklar gibi üç kuşak boyunca vekillik yapabilirdi. O zaman belki Alman Dışişleri Bakanı'nın Türk Dışişleri Bakanı'ndan yediği zılgıtı unutturmak için takla atıp, şansölyenin vekilinin huzuruna çıkan partililer kontenjanında yer bulabilirdi.

Fakat bu zillet hali karşısında susmadı: "Asker kökenli bir vekilim. 40 bin vatan evladı boşuna toprağa düşmedi. PKK severlerin hoş görüldüğü denklemlerle işim olmaz. Siyaseti bıraksam dahi, 6+1 değil, Cumhur İttifakı derim" dedi, Özgür Özel ve Yılmaz Özdil gibi ekmeğini Atatürk (cülük)'den çıkaranların feryatları arasında.

Şimdi bu mirasyediler nazarında ondan kötüsü yok. Çünkü onlar Atatürkçülükten vatanseverliği, bağımsızlık yanlısı Kuvvacı olmayı anlayanları değil, darbeciliği, halkın değerlerine düşman olmayı anlayanları severler...