Genç ölümleri en çok annelerin, babaların yüreğini yakar. Elbette yitip giden her can için hepimizin yüreğinde acılar olur ama hiçbir zaman annelerin yüreğindeki kadar büyük değildir acılarımız… Çünkü acılar ancak yaşanarak öğrenilebilir, ben ki 34 yıl önce kaybettiğim kızımın acısını şimdi bile hâlâ tarif etmekte zorluk çekiyorum…
Gezi eylemlerinde başından yaralanan Berkin Elvan 269 gün komada kaldıktan sonra önceki gün hayata veda etti. Henüz 15 yaşındaydı, oyun çağından gençliğe adım attığı hayatının en güzel günlerindeydi. Bir gaz kapsülüyle bir kuş gibi kafesten uçup gidiverdi…
Şimdi Yunus Emre'nin dizeleriyle yanıyor içimiz…
/Bu dünyada bir nesneye yanar içim göynür özüm
Yiğit iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi/
Hayatının en güzel çağında ölen bütün çocuklar gibi Berkin de hepimizin çocuğu, yüreğinde insanlık sevgisi olan herkesin bu acıyı duymaması mümkün değil.
Biliyoruz ki, Gezi eylemleri Vandalizm’in bu ülkenin yüreğine sapladığı bir hançerdi ama Berkin ekmek almaya gitmiş masum bir candı. Elbette buradaki masumiyeti kimse tartışamaz.
Ama Berkin'in cenazesine katılan öfkeli kalabalıklar aynı gün Burak Can Karamanoğlu adındaki bir gencimizi kurşunla vurarak öldürdüler. O da bir candı, onun da bir annesi ve babası vardı… Bir cana yanarken bir başka canı yok etmek nasıl bir insanlık halidir. Yoksa birilerinin yüreği, Berkin dışındaki canların ölümünü 'insanlığın ölümü' olarak görmüyor mu?
Galiba şu günlerde yaşadığımız sorunların temelinde böyle bir insanlık hali yatıyor. Hepimizin yüreğinde kompartımanlar var, önce insanları, canları ayrı kampların, flamaların altında topluyoruz sonra da hepsinin yanına farklı öfkeler yerleştiriyoruz.
Ve böylesine hastalıklı bir ruh halinin sonunda da her ölen can için sahte gözyaşları döküp, bu topraklarda yeni düşmanlıklar üretmenin keyfini sürüyoruz.
Bu nasıl bir zihniyettir ki gencecik bedenlerin ölümünü bile bu topraklara nefret tohumları ekmek için kullanmaktan çekinmemektedir?
Bir canımızı yitiriyoruz, bazı ölüm mangaları hiç zaman kaybetmeden bu gencecik ölümlerin üzerinden pis bir siyasi rant hesabı yapmaya başlıyor. Meğer ne çok kara yürekli insan varmış bu ülkede… Hepsinin isimlerinin başında kocaman kocaman sıfatları var, gazeteci, siyasetçi, işadamı…
İstiyorlar ki gencecik bedenlerimizi toprağa verirken ülkenin barış ve kardeşliği daha fazla zarar görsün, sandıkta yıkamadıkları siyasi iktidarı kan ve nefretle yıkabilsinler…
Bu ne küstahlıktır ki bir işadamı çıkıyor, Berkin'in ölümünü kullanarak alçakça 'kaos' çağrıları yapabiliyor. Ölüm taciri karanlık adamlar! Sizin hiç evladınız öldü mü, canınızdan can koptu mu?
Berkin'in kuş gibi uçup giden canı üzerinden Tayyip Erdoğan düşmanlığı üretmek için kaleminden zehir damlatan kara ruhlu adamlar! Siz hayatınızda bir kez olsun bu topraklar için canını feda eden gençlerimiz için gözyaşı döktünüz mü?
Biliyorum şimdi birileri uçup giden bedenlerin ardından bu ülkenin kardeşliğine ve istikrarına vurmak için ellerini ovuşturuyor, Kemal Kılıçdaroğlu ve arkadaşları da iki oy daha fazla almak için kükreyerek ölüm tacirliği yapıyor. Keşke Kılıçdaroğlu bir kez olsun meydanlarda CHP rejiminin katlettiği Dersimli çocuklar için de gözyaşı dökebilseydi…
Bilelim ki Berkinler ve Buraklar için aynı gözyaşını dökmeden, Dersim'de bir dere kenarında katledilen çocukların, fare zehriyle öldürülen insanların acısını yüreğimizde aynı yakıcılıkta hissetmeden insan olmanın onurunu kurtaramayız.