Sosyal ve siyasal olayları değerlendirirken realiteyi doğru tespit etmek içinde bulunulan çevreyi tanımayı, gelişmeleri gözlemlemeyi, fikri takibi ve düşünsel bir çabayı gerektirir.

Günümüzde maruz kaldığımız birçok analiz bunların büyük kısmından mahrum olmakla birlikte daha büyük problemleri bünyesinde taşıyor.

Bu problemlerin en görünür örnekleri seçimler öncesinde dile getirilen öngörüler, seçim günü yapılan açıklamalar ve sonrasında ortaya atılan iddialarda karşımıza çıktı.

Öngörüler tutmadı ve yanılan sadece anketler değildi.

Siyasiler, sosyal bilimciler, analistler, gazeteciler ve titri muhtelif niceleri yanılgı yanılgı büyüyen körlük kervanına katıldı.

Peki, neden yanıldılar?

Sonuçlara dair görüş serdedenlerin ekserisi gerek ideolojik konumları gerek siyasal pozisyonları sonucu rasyonel yaklaşımlar yerine temennilerini kanaat olarak beyan etti.

Öngörü, analiz olarak pazarlanan söylemlerin yalnızca masumane temenniden ibaret olmadığını da görmek lazım.

Bu söylemler birer propaganda ve manipülasyon aleti olarak kullanıldı.

Güçlü olanın rağbet gördüğü tezinden yola çıkarak "kanısındayım" diye kurulan cümlelerle psikolojik üstünlük kurmak hedeflendi.

Sonunda kendi propagandalarına inanarak halüsinasyon görmeye başladılar.

Seçim günü sandık sonuçları geldiğinde hala gerçeği görememelerinin sebebi buydu.

Propaganda trajik bir başarıya ulaşmıştı.

Analistler ve siyasiler seçmenlerin bir kısmını etkilemişti.

Analistlerin manipülasyonlarının kendi takipçileri üzerinde ortaya çıkardığı sonuç belki de bu sürecin en olumsuz tarafıydı.

Propaganda muhatabını mağdur etti.

Halüsinasyon hezeyana dönüştü.

Sonuçlar belli olduğu halde o geceden başlayarak bir yığın dezenformasyon ve komplo teorisi ortalığa saçıldı.

Gerçekten kopuk başlayan seçim kampanyası gerçekten daha da uzaklaşarak basit komplo teorilerini siyasi amaçlarına hizmet ettirmeyi amaçlayan bir sürece dönüştü.

Oysa gerçek şuydu;

Daha seçim sath-ı mailine girerken muhalefetin göz ardı edilmesi mümkün olmayan çelişkileri ve halkta "Kime güvenebilirim?" sorusunun cevabı vardı.

Şimdi yine, gerçek yeniden görmezden gelinerek yeni seçim stratejileri devreye alınıyor.

Fakat sonuç vermeyeceği ortada.

Çünkü hala değişmeyen bir şey var.

İnandırıcılık.

Mesele "başkasını ikna yolları değil, kendimizin muknî oluşudur."