Ne sağ, ne sol, ne başka bir şey, temsil alanlarında iki ideolojik hat kalmış durumda. Bağımsızlıkçı kanat ve -manda demesek de- en azından Batı’nın vesayetinde bir ülke olarak kalmamız gerektiğini düşünen kesim.

İkinci gruptakiler bugün temsil makamı noktasında Millet İttifakı’nda birikmiş durumda. Bağımsızlıkçı kesimi ise Cumhur İttifakı temsil ediyor. Batı vesayetinde kalmanın ülke için daha hayırlı olduğunu düşünenler, ciddi bir hata yaparak, Türkiye Cumhuriyeti’nin ilanını Batı vesayetine girme şeklinde yorumluyorlar. Buna bir takım muhafazakâr kesim de katılıyor. Oysa ben Atatürk’ün zihnen seküler, Jakoben ama bağımsızlıkçı ve milli olduğunu düşünüyorum.

Batı vesayetine inananlar Cumhurbaşkanı Erdoğan ile Türkiye’nin boyundan büyük işlere kalkıştığını düşünüyorlar. (O gün de Atatürk için düşünüyorlardı.) Türkiye Batı vesayetinde olmalı, bu vesayetin bedelini (Güneyde bir PKK devleti gibi) ödemeyi de gurur meselesi yapmamalıdır. Eşit ilişki aramak hayalperestliktir. Erdoğan sürüye kurt çağırmaktadır. Özellikle yeni kurulan şahıs partileri bu görüşü dindar ve şehirli muhafazakâr kesime işlemek adına sahaya çıkmışlardır.

Cesur Yürek filminde İngiliz Kralı Uzunbacaklı Edward’ın korkunç işgaline karşı direnen ve başta epey başarılı olan William Wallace, biliyorsunuz İskoçlar, yani kendi milletinden seçkinler tarafından tuzağa düşürülmüştü. İhanete isyan eden soylu Bruce’un cüzamlı babası ona “Bir milletin mahvolmasındansa, bir kişinin gözden çıkarılmasının yeğ” olduğunu söylemişti. Çünkü düşman çok güçlüdür.

İşte bunların samimi olanlarının da düşünme biçimi budur.

Ancak konu artık Türkiye’den taviz alma verme noktasını çoktan geçmiştir. Bu kavga Türklerin Anadolu’dan kazınıp atılması noktasındaki bir merhaleye evrilmiştir. Türkiye’yi bölmek, zayıflatmak, iç savaştan geçirmek, paramparça etmek, bunlar hayal değildir. Suriye’de yaşananların Türkiye’de tekerrür etmesi için bir düzine terör ve istihbarat örgütü ve devlet seferber olmuştur. Bunu görmemek için kör olmak gerekir.

Hasılı, mesele dün Wallace değildi, bugün de Erdoğan değil. Ama liderleri koruyamadığımızda meseleyi de kaybetmiş oluyoruz maalesef…