Bizler hayret etsek de bir kısım ruhu, vicdanı kararmış insan, Türkiye’de bir iktidar değişikliğine yol açacak her türlü antidemokratik girişimi, musibeti dört gözle bekliyor. Dostlarımdan bir tanesi geçen gün telefonda “Gerçekten bu sağlık afetini bir fırsat olarak görebilirler mi?” diye yakınıyordu. Biliyorduk ki, görebilirlerdi.

Henüz öngöremesek de Covid-19 afeti bir gün bitecek ve önemli sonuçları olacak.

BM Genel Sekreteri Guterres bu salgını 2. Dünya Savaşı’ndan sonraki en büyük bunalım olarak tasvir etmiş.

Eğer öyleyse, salgın sonrası dünyamızı ciddi, sarsıntılı, köklü değişiklikler bekliyor demektir. Yani sadece salgının kendisi ile değil, sonrasının şartları ile de mücadele etmek gerekecektir. Bizlerin de buna göre hazırlıklı olmamız gerekir.

Salgın sonrası muhtemelen Rene Girard’ın Kurban Teori’si çalışacaktır. Büyük bir buhrandan, sonu gelmeyen acılardan geçen toplumlar, temiz bir başlangıç yapmak için bir günah keçisi veya keçileri ararlar.

Nitekim 2. Dünya Savaşı’ndan sonra Churchill dahil olmak üzere birçok lider ve siyasi parti halk tarafından tasfiye edilmiştir. Halk, bu liderlerin tasfiyesiyle eski buhranlı günleri gömmek, unutmak istemiştir.

Türkiye için de post-covid-19 hesapları mutlaka yapılmaktadır. Çünkü temenni edilenin aksine, Erdoğan Hükümeti, böyle zor bir süreçte Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’nden aldığı güçle de birlikte sağlığın muhafazası ve yaşamın üretimi arasındaki çelişkiyi çok başarılı yönetmektedir. Kaçınılmaz olacak ekonomik bir takım kayıpların, yaşamın muhafazası yanında sineye çekilebilir kalacağı ve halk tarafından bu başarının ciddi manada takdir toplayacağı gözüküyor.

Sokağa çıkma yasağı veya OHAL gibi şu an için gereksiz önlemler etrafında oluşan lobinin salgın sonrası Erdoğan Hükümeti’nin dünyadan pozitif ayrışmasını engellemeye dönük birer ayakoyunu olduğunu düşünüyorum.

Türkiye, öngörüm ve kanaatim odur ki, post-covid-19’un ayakta kalan birkaç ülkesinden birisi olacaktır.

Belki de bu sefer çağı açıp kapatan bir salgın olabilecektir.