CHP’nin eski genel başkanı Deniz Baykal “Aman tapuyu kaptırmayı ha!” demiş seçmenine…

Bunu 2010’da partisinin tapusunu FETÖ’ye kaptıran ex genel başkan söylemiş.

2007 yılındaki Cumhurbaşkanlığı seçimleri öncesinde “Seçtirmem!” diye kürsüden haykırırken de hatırlıyoruz kendisini.

“Sakın ha Cumhurbaşkanı adayı olma, olma!” diye bağırışları da kulağımızda…

Merhum Muhsin Yazıcıoğlu da o günlerde Baykal’a çok sert çıkmış ve “Cumhurbaşkanı’nı Meclis’e seçtirmem, halka seçtirmem diyor. Sen bela mısın? Ne istiyorsun?” demişti.

Daha sonra FETÖ’nün hışmına uğrayacak olan bir sivil toplumcu merhume de “Bu ülkede bizim istemediğimiz bir şeyin olması mümkün değil” diyordu.

Sonra bir yargı mensubu çıktı “Parlamentoda oluşan çoğunluğun sınırlandırılması lazım” deyiverdi.

Yani 367’den ötesini çağırdı.

“Bu böcekvari insanlardan aldığınız oylarla övünüyorsunuz. Bunlardan herkes oy alır, şeker veren de, yarım ekmek veren de oy alır” diyen biri bile çıkmıştı.

Çünkü bir grup seçkin devletin tapusunun kendilerinde olduğunu düşünüyorlardı. Baykal da bu eski düşünceyi dirilterek “tapu” benzetmesini kullanmış olmalı. Huylu huyundan vazgeçmezmiş.

Ben 2007 yılında sarf edilmiş bu cümleleri buraya aktarırken dahi utanıyorum.

Koca koca adamlar, kadınlar hala utanmıyorlar.

“16 Nisan halkoylaması, 2007 sürecinin, 15 Temmuz’un bir devamıdır” derken bunu kastediyorum.

Değişmiyorlar.

Eşit olmayı içlerine sindiremiyorlar. Bu yüzden eşitliği kurumsallaştıracak her türlü reformu ne pahasına olursa olsun engellemek için her türlü kepazeliğe başvurmak konusunda hiçbir ahlaki sınır da geçerli olmuyor böyleleri için.

Yaptıklarının nasıl bir insanlıktan çıkma durumu olduğunu bilseler yapmazlar. İnsanın bir izzeti vardır. İnsan fikri bir çürüme içinde kaybolmadan o izzetten vazgeçmez.

Açık açık anayasa değişikliği hakkında yalan konuşuyorlar.

Hiç utanmıyorlar.

Oysa değişiklik içiçe geçmiş yasama ve yürütmeyi (hükümeti) birbirinden net biçimde ayırıyor ve ikisini de doğrudan halka seçtiriyor. Değişikliğin özü bu. Demokrasi açığımızı kapatacak en önemli reform olacak 16 Nisan…

Bal gibi biliyorlar.

Ama dertleri tam da bu. Bu demokrasi açığından yararlanarak seçkinci vesayetlerini yürüttüler. Bunu yürütme adına önce darbeleri ululadılar, sonra FETÖ ve PKK ile yan yana gelecek kadar alçaldılar.

Ha, bir de seçkin olsalar keşke. Cehalet gırla, sanat anlayışları yüzeysel, mizah dergilerini ve sosyal bilimleri faşizmin dayanağı yaptılar. Ülkeyi çürüttüler. Devleti zayıflattılar. Yalanlarıyla bir kısım insanların ülkeleri ile olan duygusal bağını seyrelttiler. Bazı insanlar bunların çizdiği resme kanarak ülkelerini terk etme noktasına geldiler.

Kılıçdaroğlu hendek kazan teröristlere “arkadaşlar” diye seslenirken, bir kısım akademisyen de destek bildirisi yayımladı.

CHP ve HDP’li vatandaşlarımızın bu savrulmanın farkına varması ve onlardan ayrışması gerekiyor. Bu iki partinin de kendisine gelmesi için AK Parti seçmenlerinden ziyade, kendi seçmenlerinden 16 Nisan’da alacakları cevap çok etkili olacaktır.

27 Mayıs’a hayır diyenler, 16 Nisan’a EVET diyeceklerdir.

28 Şubat’a hayır diyenler, 16 Nisan’a EVET diyeceklerdir.

15 Temmuz darbesine hayır diyenler 16 Nisan’a EVET diyeceklerdir.

12 Eylül faşizmine hayır diyen Kürtler, 16 Nisan’a EVET diyeceklerdir.

Bu bir beka meselesidir. PKK’nın “Evet çıkarsa biteriz” dediği, FETÖ’nün hayır kampanyası yaptığı bir noktada, EVET için bundan daha iyi bir kanıt olabilir mi?

Hayır diyecek olan vatandaşlar tabii ki terörist değillerdir. Ama eğer ülkemiz hakkında 16 Nisan’ın bir milat olacağını hep birlikte kabul ediyorsak, şu yazıdaki tabloyu bir kenara bırakamayız.

Zaten başka hangi somut kriterlerle karar vereceğiz ki?

Teklife ve tarihe bakacağız tabii ki.