Yeni düzende hangi güçlerin öne çıkacağı ise sır değil. Rusya, Çin, Hindistan, Türkiye, İran yeni küresel ve bölgesel aktörler olarak dünya sahnesinde yerini almaya başladı bile. ABD-İngiltere'nin başını çektiği Batı bloku ise mevcut hegemonyasını korumanın ve sürdürmenin derdinde.

Birinci Dünya Savaşı, Osmanlı'nın parçalanıp yerini Türkiye Cumhuriyeti'ne bırakmasıyla sonuçlandı. Türkler, küresel paylaşım mücadelesinde yağmalanan taraf oldu. İkinci Dünya Savaşı'nda ise Türklerin yeniden güç kazanması engellendi. CHP'nin "tarafsızlık" ilkesi, olası bir yeniden dirilişin önünü kesmek içindi.

Kayıplarla dolu geçen yüz yıldan sonra Türkiye, yeniden küresel bir aktör ve bölgesel bir güç olarak tarih sahnesine çıkma şansını yakaladı.

Tarih, hiçbir millete tesadüfen büyük güç olma imkânı vermez. Bunun için bir arzunuzun, hazırlığınızın ve çabanızın olması gerekiyor. Türkiye, Erdoğan liderliğinde bu şansı yakalamış görünüyor. 20 yıllık kesintisiz iktidarı döneminde Erdoğan büyük bir hazırlık ve birikim yaptı; Türkiye'yi eski pas tutmuş bürokratik cumhuriyetten, dünyada Osmanlı etkisi yaratan güçlü devlete dönüştürmeyi başardı. Vesayet sistemi yerini -Erdoğan'la birlikte- milli iradeye dayanan dinamik, güçlü demokratik cumhuriyete bıraktı.

Akdeniz'de, Afrika'da, Ortadoğu'da artık güçlü Türkiye rüzgarları esiyor. 6'lı masa adı altında Erdoğan'ın karşısına çıkarılan muhalefet koalisyonu işte bu rüzgarları tersine çevirmeye matuf girişimlerdir. Erdoğan'ın arkasında Türk devlet geleneği ve milletinin büyük birikimi vardır; muhalefetin arkasında ise Batı destekli kanlı darbeler, vesayet odakları, kirli tezgahlar, şeytani kumpaslar, siyasi komplolar ve türlü ayak oyunları...

Tarih hangisine yol verecek, göreceğiz.