CHP'nin son 14 yılı toplumsal kutuplaştırmayı derinleştirmekle geçti. Bu siyasetin mimarı da kuşkusuz Kemal Kılıçdaroğlu'ydu. Deniz Baykal'ın koltuğuna oturur oturmaz FETÖ'nün iftira siyasetini genel başkanlığının merkezine aldı. Bu siyaset tarzı CHP'yi son 14 yılda bir kısırdöngü içine hapsetti.

"Değişim" sloganıyla CHP Genel Başkanlığı'na seçilen ve 31 Mart seçimlerinden başarıyla çıkan Özgür Özel, ilk iş olarak Cumhurbaşkanı Erdoğan ve MHP lideri Devlet Bahçeli'yle görüşerek CHP'yi bu kısırdöngüden çıkardı.

Ne var ki Özgür Özel'in siyasi rakiplerinin bu 'değişim'e pek de sıcak baktığı söylenemez. Kamuoyundan takdir toplamasına karşın CHP medyası Özgür Özel'i hedef alan eleştiri ve suçlamalarını arttırdı. Özgür Özel'in "diyalog" ve "yumuşama" adı altında kendisini öne çıkardığını savunuyorlar.

Özgür Özel, hakkındaki eleştiri ve suçlamalardan maksadın üzüm yemek değil, bağcıyı dövmek olduğunu bildiğinden olsa gerek, genel başkanlık kürsüsünden "vallahi de billahi de cumhurbaşkanı adayı olmayacağım" diye söz verme gereği duydu.

Bir genel başkanın böyle bir söz verme mecburiyeti yok. Bu açıklama bir zayıflık göstergesi. Özgür Özel, üzerinde baskı hissetmese herhalde kendisini zafiyet içinde gösteren bu açıklamayı yapmazdı. Yine de 'siyasi bir olgunluk" göstererek, bir yerlere "rahat olun, benden emin olun, sizi satmam" deme ihtiyacı duydu. Özel'in bu mesajı İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu'na gönderdiği de bir sır değil.

Özel "baştaki" anlaşmaya sadık olduğunun altını çizerek İmamoğlu'na teminat veriyor.

Peki Özgür Özel'in kamuoyu önünde, kürsüden verdiği (cumhurbaşkanı adayı olmayacağım) sözü Ekrem İmamoğlu'nu tatmin etti mi?

CHP çevrelerinden Özgür Özel'i hedef alan eleştiri ve suçlama kampanyasına bakarsak İmamoğlu'nun pek de tatmin olduğu söylenemez. İmamoğlu'na yakın ne kadar gazeteci ve sanatçı varsa, Özgür Özel'i saçma sapan gerekçelerle eleştirip suçluyor.

Bunun son örneği Özgür Özel'in eskiden sohbeti-diyaloğu olan gazeteci Taha Hüseyin Karagöz'le buluşup fotoğraf vermesi. Bu kareyi bahane edip kaç gündür Özgür Özel üzerinde baskı kurmaya çalışıyorlar.

Bu olay, İmamoğlu'nun iş yapma tarzının hiç de dostluğa, samimiyete, arkadaşlığa dayanmadığını gösteriyor; o, parayı peşin alan satıcı gibi Özgür Özel'e kredi açmaya niyetli olmadığını gösteriyor.

CHP'deki bu rekabet, çekişme ve kavga hali anlaşılan son güne kadar (yani önümüzdeki ilk genel seçimlere kadar) devam edeceğe benziyor. İmamoğlu, Demoklesin kılıcı gibi CHP medyasını Özgür Özel'in tepesinde tutacak. İmamoğlu, sopasını Özel'in başından eksik etmeyecek. Özgür Özel, mevcut tarzı siyasetinden taviz vermeye, geri adım atmaya, boyun eğmeye başlarsa İmamoğlu daha da bastırıp onu ezerek vesayeti altına alır. Özgür Özel'i zor günler bekliyor; İmamoğlu'nun zaten bildiği başka da bir yol yok. Ya Özgür Özel'i basit bir emanetçiye dönüştürecek ya da tasfiye etmeye kalkacak. Fakat bu ufuksuzluk sonuçta İmamoğlu'na kaybettirecek.