Kemal Bey, Atatürk'ün açtığı yol, gösterdiği hedef bu olmasa gerek.

15 Temmuz gecesi, koruma müdürünüz FETÖ'den izin alarak yolunuzu açtı. Tankların arasından FETÖ izniyle geçtiniz.

O tanklar Erdoğan'a geçit vermemek için oradaydı.

O tanklar millete, milletin temsilcilerine geçit vermemek için havalimanının kapısına dayanmış, yolları kapatmıştı.

Ve siz de sözde o tankların karşısına dikilecek, üzerine çıkacak ve onlara geçit vermeyecektiniz.

Ama nasıl olduysa o tankların yanından sıvışıp geçmeyi tercih ettiniz. Üstelik utanmadınız; tankların yolunuzu açması için FETÖ'den ricada bulundunuz.

O yol, yol değildi Kemal Bey.

Milleti vuran tankların açtığı yolda yürümek millete ihanet demekti.

Bu yüzden Erdoğan o yoldan yürümedi.

Tankların yanından sıvışıp geçmek kimseye yakışmazdı, hele Erdoğan'a hiç.

Yolun ortasında, milletin önünde gitmek yakışır bir lidere, tankın yanından sıvışmak değil.

Ama siz hâlâ "Ben tankların yanından geçtim, Erdoğan gelemedi" diyorsunuz!

Her şeyi yanlış anlamışsınız.

Tankların yanından geçilmeyecekti, tankların karşısına dikilecekti!

FETÖ'den izin alınmayacaktı, FETÖ'nün tepesine binilecekti!

Erdoğan milletiyle beraber yürümeyi seçti, siz FETÖ'nün açtığı yoldan gitmeyi tercih ettiniz. Aradaki fark bu!

Maalesef, bu tutum CHP siyasetinin hep kronik bir hastalığı olageldi. Darbecilerin açtığı yolda, gösterdiği hedefte yürüyerek iktidar olmayı arzuladılar. Tabii ki, bu bir kader değildi; 15 Temmuz hain darbe girişimi sırasında CHP, bu yoldan çıkabilirdi.

Fakat bir genel başkan olarak Kemal Bey de beceremedi, yoldan çıkamadı. FETÖ'nün açtığı yolda yürümeyi, tankların arasından geçmeyi seçti. Darbe başarılı olsa böyle olmayacaktı elbet. Ancak darbe başarısız olunca Kemal Bey de suçüstü yakalanmış oldu. Hangi yolun yolcusu olduğu ortaya çıktı. Şimdi, bununla baş etmek zorunda anlıyoruz; bu laf gevelemeleri, "Ben tankların yanından geçtim, Erdoğan da geçseydi" türü saçmalamaları işte bundan!