Muhalefetin 2023 adayı olacak ismin bir hikâyesi olmalı. Gerçekçi bir hikâye kurmaları şüphesiz zor. Yalandan da olsa bir hikâye işte. İnanmak isteyen kulaklara iyi gelecek bir şeyler.

Öyle Zülfi Livaneli'nin uydurduğu türden hikayeler de olmaz. "Bir köy varmış uzakta. Çığ düşecek korkusuyla insanlar yüksek sesle konuşmazlarmış. Hayat sessiz sedasız, her an çığ düşecek korkusuyla sürermiş. Sonra bir çocuk çıkmış ve ağzını kapatmaya imkân bulamadan haykırmış. Ama çığ düşmemiş. Dışarı çıkmışlar yavaş yavaş. Düğün dernek yapmışlar. İşte o çocuk İmamoğlu'ymuş..."

Bu uyduruk hikayelerle değil cumhurbaşkanı kimseyi belediye başkanı yapmazlar. Ama hikâye ihtiyacı bu... İlla ki herkese lazım.

İmamoğlu da bu ihtiyacın farkında.

Her an kapısını çalıyor.

Kuru kuruya olmuyor.

Bu yüzden önce Kılıçdaroğlu engelini aşmasını sağlayacak, sonra da onu cumhurbaşkanlığına taşıyacak bir hikâyeye ihtiyacı var.

Fakat kendi hayat serüveninde yok böyle bir hikaye.

Milletin peşinden gitmemiş, kendi kişisel çıkarlarının peşinden koşmuş bugüne kadar.

Ama yine de olmalı işte, lazım!

İşin doğrusu bir hikâyeye sahip olma ihtiyacı Erdoğan yüzünden çıktı.

Onun bir hikayesi var.

Hem de çok sağlam.

Çok gerçekçi.

Ve en önemlisi de çok etkileyici.

Erdoğan'ı taklit ediyorlar anlayacağınız.

Onun bir hikayesi var, Türkiye'yi kuşatan, milletin gönlüne uzanan.

"O halde neden İmamoğlu'nun bir hikayesi olmasın" diye düşünüyorlar, siyaset mühendisleri.

Ve Erdoğan'ın liderlik hikayesini kopyala yapıştır yapıp İmamoğlu'na giydirmeye çalışıyorlar.

Ekrem İmamoğlu'nun sözcüsünün attığı mesaj aynen şöyleydi: "Bu saatten sonra İmamoğlu millete emanet!"

Erdoğan bir şiir okuduğu için önü kesilip hapishaneye gönderildiğinde millete emanetti. "Muhtar bile olamazsın" dediklerini millet başbakan, cumhurbaşkanı yaptı.

Fakat İmamoğlu'nun millete emanet olacak ne hali ne ahvali var.

Ama hikâyeye göre milletle bir bağı olması lazım. Erdoğan örneğine göre başka türlü yol alması mümkün değil! Çünkü Erdoğan bir liderlik modeli üretti Türkiye için. Çıtayı çok yükseltti, aşağısını millet kabul etmez.

İmamoğlu'nun şu sıralar yalandan gerekçelerle etrafını toplayıp gövde gösterisi yapmaya çalışmasının sebebi bu; bir mağduriyet hikayesi oluşturmaya çalışıyor, aklınca. Erdoğan'a benzeyen...

Etrafındakiler de "İmamoğlu ne kadar mağdur" diye sırayla gözyaşı döküyor...

Büyük baskılar varmış, üzerinde...

Ah vah!

Olan ise şu: Seçim diyetini ödemek için İBB kadrolarını HDP'ye açmış özetle. Buradan da kendine bir mağduriyet hikayesi üretmeye çabalıyor.

Millet sahte hikayelerle sahte kahramanları ayırt eder. Aldatamazsınız. Sahte hikayeler duymak isteyen kulaklar şüphesiz vardır. Onlarla da seçim almak zordur, daha doğrusu imkansızdır.

İmamoğlu önce Kılıçdaroğlu engelini aşsın, acele mağduriyet hikayesi uydurma işi sonra. Bu arada, Zülfi Livaneli gibi kötü hikayecileri de etrafından uzaklaştırsın.