Toplumsal ve siyasal olaylarda amaç üzüm yemek değil de bağcıyı dövmekse, genelde iş hep yokuşa sürülür. Manalı manasız gerekçeler üretilir, olur olmaz talepler gündeme gelir.

Boğaziçi'nde de olaylar bu biçimde yürüyor. Mesele rektörü beğenmeme olsa protesto edilir, tepkiler gösterilir ve sonra da hayat kaldığı yerden devam eder.

Türkiye'de 200'ün üzerinde üniversite var. Yönetim biçimi kanunlarla belirlenmiştir. Beğenmeyebiliriz, farklı önerilerimiz olabilir; bu elbette mümkün. Ancak, bütün üniversitelerden farklı olarak kanunlara uygun şekilde yapılan rektör atamasını kabul etmemek, bunun için protesto gösterilerini aşan şekilde işgale ve zorbalığa kalkışmak, buradan da sokakları ateşlemeye çalışmak amacın, niyetin, hedefin farklı olduğunu gösterir.

Gelinen noktada mesele öğrencilerin meselesi olmaktan çıkıp siyasi parti ve gayrimeşru odakların yürüttüğü iktidar kavgasına dönüşmüştür. Olaylara karışan Boğaziçili gençler bu olayların artık öznesi değil, nesnesi konumundadır.

Boğaziçi'ndeki olayların öğrencilerin denetiminden çıkıp profesyonellerin yönetimine geçtiği zaten açıkça görülmektedir. Öğrencileri motive eden "aşağı bak" yalanının bir ajans yapımı olduğu aydınlanmıştır. Nitekim "başörtülü öğrenciye işkence" yalanı da bir "ajans" ürünüdür ve olayların geniş tabanda yankı bulması için profesyonellerce uydurulmuştur.

ABD Dışişleri'nden gelen "endişeliyiz" açıklamalarına da bakacak olursak; Gezi'nin arkasındaki iç ve dış odaklar, eksiksiz biçimde şimdi Boğaziçi'ni zorluyor, zorlayacak. Buradan muhalefeti 2023 seçimlerine götürecek toplumsal bir rüzgar elde etmeye çalışacaklar. Sahte özgürlük, demokrasi rüzgarlarıyla başta gençlik olmak üzere toplumu etkilemeye gayret gösterecekler.

Ne var ki Cumhurbaşkanı Erdoğan, tam da zamanında "yeni anayasa" kartını açarak, muhalefetin şişirdiği sahte özgürlük balonuna iğneyi batırmıştır. Şu bilinmeli ki, Türkiye'yi geleceğe taşıyacak güç Erdoğan liderliğindeki "Cumhur ittifakı"dır; FETÖ ve PKK destekli "Millet ittifakı"nın Türkiye'yi götüreceği yer olsa olsa Irak ve Suriye gibi bölünmüş, parçalanmış, yabancı güçlerin elinde oyuncağa dönüşmüş model devletler olur ki, buna da milletin göz yumması mümkün değil.