İlk çözüm sürecinin nasıl akamete uğradığını hatırlayan var mı?

2009–2014 yılları arasında, kanlı bir dönemin sonuna yaklaşılmışken Kandil ve dönemin HDP'si bu süreci nasıl sabote etti? Teröre nasıl yeniden alan açıldı? Tarihin tekerrür etmemesi için bu soruları yeniden hatırlamakta fayda var.

Devlet, MİT üzerinden İmralı ve PKK ile ilk kez doğrudan temas kurdu. İmralı ve Oslo görüşmeleri yapıldı. Türkiye açısından bu dönem, "Kürt açılımı" olarak tarihe geçti. Amaç açıktı: Ülkedeki terörü sona erdirmek. Yakın tarih masaya yatırıldı; devlet adına Kürtlere karşı işlenmiş yanlışlar konuşuldu, özeleştiriler yapıldı, özürler dile getirildi, helalleşme yoluna gidildi.

Bu süreçte toplumsal destek hızla güçlendi. Türklerle Kürtler arasına örülmek istenen duvarlar yıkıldı; devletle Kürt vatandaşlar arasındaki mesafe ciddi biçimde kapandı.

Peki süreç neden bozuldu?

Çünkü çözüm süreci ilerledikçe, bugüne kadar körüklenen Türk–Kürt ayrışması zemin kaybediyordu. Bu durumdan en büyük rahatsızlığı duyan ise Kandil oldu. Zira çözüm süreci PKK'nın varlık gerekçesini ortadan kaldırıyordu. Yıllarca Kürtlere anlatılan masalların sonu geliyordu.

Bu nedenle sürecin her aşamasını provoke etmeye çalıştılar. Habur'daki görüntüler hâlâ hafızalarda. Türk kamuoyunu tahrik etmek için ellerinden geleni yaptılar. Ancak devlet, tüm bu tahriklere rağmen çözüm sürecini sürdürmekte kararlıydı.

Ta ki Kobani provokasyonuna kadar.

O gün de bugün Halep'te olduğu gibi Kobani bahane edildi. HDP milletvekilleri Kandil'in talimatıyla Türkiye–Suriye sınırına koştu; asker ve polise taşlarla saldırıldı, Kürt vatandaşlar devlete karşı kışkırtıldı. Selahattin Demirtaş başkanlığında toplanan HDP MYK'sında sosyal medya üzerinden "sokağa çıkın" çağrıları yapıldı. Başta Diyarbakır olmak üzere Güneydoğu'nun birçok şehri ateşe verildi.

Kobani iddianamesine yansıyan bilgilere göre, ikisi polis olmak üzere 35 vatandaş bu olaylarda hayatını kaybetti. Çözüm süreci fiilen o gün sona erdi. Kobani provokasyonuyla barış kapıları kapandı; PKK ve onun talimatıyla hareket eden HDP'nin arzuladığı sonuç ortaya çıktı.

Bugün DEM'e biçilen rol de aynıdır: Suçu devlete yükleyerek Kürtleri kandırmak.

DEM Eş Genel Başkanı Tuncer Bakırhan'ın grup konuşmasında Halep'te yaşananları "Kürtlere yönelik soykırım" olarak nitelemesi ve Türkiye'yi fail olarak göstermesi büyük bir aymazlıktır. Kendi örgüt çevrelerinde dahi İsrail'in "Haşdi Şabi'si" olarak anılan SDG/YPG'ye yönelik lokal bir operasyonu "Kürtlere soykırım" diye pazarlamak, olsa olsa Siyonist bir aklın ürünüdür.

DEM'in bugün Halep ve Suriye PKK'sı üzerinden yürüttüğü siyaset, yeni çözüm sürecini de bir öncekinin akıbetine sürüklemektedir. Amaç dün Kobani'de olduğu gibi bugün de Halep üzerinden süreci sabote etmektir. Çözüm sürecini bir süreliğine siyasi meşruiyet aracı olarak kullanıp, ardından binbir bahaneyle bozulmasını sağlamak...

Görünen o ki tarih, bu noktada bir kez daha tekerrür etmektedir.