Piyanist adlı filmi izleyenler bilir. Varşova Gettosu, İkinci Dünya Savaşı’nda 380 bin Yahudi’nin Almanlar tarafından Polonya’nın başkentinde izole edildiği bölgenin adıydı. Bu bölge 1940 yılından 1943 yılına kadar varoldu. Sonunda Yahudilerin tümü ya orada öldürüldü ya da ölüm kamplarına gönderildi. Tarihte kilometrekare başına en çok insanın düştüğü bölgelerden biri oldu.

Gazze 1 buçuk milyonluk nüfusuyla ve abluka altındaki konumuyla Varşova gettosuyla şaşırtıcı benzerlikler gösterir. Gazze’de kilometrekareye 4200 kişi düşmektedir ve bu İsrail ortalamasının 14 katıdır.
Naziler gettodaki Yahudilerin temel ihtiyaçlarını engellediler. İsrail Hükümeti de Gazze’de gıda ambargosu uygulamaktadır. Varşova Gettosu’nda Yahudilerin günlük tüketimleri 241 kalori idi. Birleşmiş Milletler rakamlarına göre Gazze’deki Filistinliler kalori ihtiyaçlarının ancak yüzde 61’ini karşılayabiliyorlar.

Naziler Getto’da su ve elektrik gibi hizmetleri engellediler. İsrail hükümeti aynısını yapmakta. Naziler sağlık hizmetlerini sınırladılar, İsrail hükümeti de ilaç ve tedavi olanaklarını engellemekte.
Naziler Yahudileri aşağı ırk olarak ilan ettiler ve bu iddialarını gerçek kılmak için onları gettoda aşağı statüde tuttular. Aynı uygulama Filistinlilere yapılmakta.
Varşova Gettosu’ndaki Yahudiler uzun süre boyun eğdiler. Hatta Almanlar gettodaki Yahudileri yine Yahudilerden oluşturdukları ve adına ‘Yüdişe Polizay’ denilen Yahudi polislere yönettirdiler. Bunlar kendi halklarına karşı Almanlardan da daha zalimce davranmaktaydılar. Kıtlık ve kötü koşullar nüfusu azaltmaya başladı. Bir yandan da insanlar toplama kamplarına yollanıyordu. Ara sıra patlak veren isyanlar sonunda büyük bir ayaklanmaya dönüştü. 19 Nisan 1943’te başlayan ayaklanmanın lideri Jurek şöyle diyordu : ‘Hayatımızı kurtarmak istemiyoruz. Hiçbirimiz buradan sağ çıkmayacağız. Biz insanlığın haysiyetini kurtarmak istiyoruz.’

Gazze’de katliam yapanlar Yahudilerin tümü değil bir cins Yüdişe Polizay’dır. Bunu asla unutmayalım. Jurek gibi Yahudiler de vardır ve biz onunların sayesinde insanlığımızdan utanmıyoruz. Filistin mücadelesi de sadece bizim değil tüm insanlığın onurudur. Varşova’da direnenleri suçlamak nasıl insanlık dışı bir tavırsa, daha söze başlarken ‘Hamas da roket atmasın’ diyen çatı adayı ve takipçilerinin sözleri de aynı şekilde onursuzluktur.

Ama bu topraklarda yaradılanı Yaradan’dan ötürü severler. Ne var ki, insanlarımızın kültürüne kötücül bir virüs sızmıştır. Buna göre iyiler ve kötüler, başka bir deyişle bizimkiler ve ötekiler arasındaki mücadele esastır. Halbuki, doğuştan kötü olan bir kavim yoktur. Sadece ilahiyat açısından değil felsefe açısından da eğer yaratma eylemi yoktan var etme ise (ex nihilo), Yaradan’ın iyiliği tüm âlemi kaplamış demektir. Yok eğer Mani inancının iddia ettiği gibi başlangıçta bir kötülüğün de ayrı olarak var olduğunu kabul edersek (zulmet ile nur) ancak o zaman dünyayı iyi ile kötünün mücadelesi olarak görürüz. Yaratma fiili diğer etki-tepki ilişkilerinden tam anlamıyla değişikse, Yaratıcı’nın iyiliği zaman ve mekân dışıdır (aeternitas). Yok eğer paralel yapı yahut putperest İskenderiye filozofları gibi yaratma fiilini sebep-sonuç ilişkileri içinde ilk sebep olarak anlarsak iyiliği kavrayamayız ve amaçlarımız için her şeyi mübah görürüz.

İşte o her şey mübah diyenler arasında Ekmel Bey, Paralelci Vaiz, Sisi gibi Yüdişe Polizay’ın mahalle bekçileri var. Onların insanlık haysiyeti gibi bir kaygıları yok. Onlar, Filozof Hannah Arendt’in umarsız kadercilikle suçladığı Alman işgalindeki bölgenin ‘sözde kralı’ Şaim Rumkovski ve Berlin Hahambaşı Leo Baeck gibilerdir.
Arendt bir örnek daha verir: Varşova Gettosu Yahudi Konseyi Başkanı agnostik Çerniyakov da uzun süre Nazilere boyun eğmişti. Fakat sonunda atalarından kendine miras kalan dini kaideyi uygulayarak intihar etti: ‘İsterlerse seni öldürsünler, asla dinin kitabını çiğneme’. İsrail, kalıplaşmış antisemitizm suçlamaları yapmak yerine bu sözleri hatırlamalı.