1

Giriş sadedinde malumu ilamla başlayalım.
Teknolojik gelişmeler güvenlikle ilgili tedbirleri ve imkânları artırdığı oranda sahici bir güvenliği de imkânsız kılmakta.
Özellikle büyük ve karmaşık şehirlerde; her ne kadar 24 saat insanları gözlemeye çalışsanız da, yeni kimlik sistemleriyle vatandaşların tüm bilgilerini depolasanız da, ülke çapında, hatta dünya ölçeğinde birbirine entegre network sistemleriyle suçu ve suçluları tarasanız da…
Eğer kapalı bir şehir devleti değilseniz, İstanbul örneğinde olduğu gibi, şehrin giriş ve çıkışları inzibati kontrol altında değilse, (ki o bile aşılabilir) bizatihi kendini silaha çevirmiş kişilerin kalabalıkların içine girip tetiğe basmasını ve/veya fünyeyi çekmesini kesin bir biçimde önleyemezsiniz.
Ölümü en kutsal değer belleyerek canlı silaha dönüşen bu unsurlara karşı alınabilecek önlem; silahın üretildiği merkezleri/mekanizmaları yok etmektir.
2
Örnekler üzerinden gidersek;
Brüksel’i korumak için: Önce ‘benim teröristim bana zarar vermez’ anlayışından kurtulacaksın. Bugün müttefik görünen örgüt, en ufak bir ihmal nedeniyle en azılı düşman haline gelebilir.
Ayrıca, savaşların ihale edildiği bir dünyada, örgütler arası ihaleler veya trampa yapılabilir, ‘bugün bana yarın sana’ etiketlemesiyle.
Sonra, kendini ölmeye ve öldürmeye ayarlamış insan silahının ne zaman ne karşısında harekete geçeceğini kim garanti edebilir.
Bu nedenle; meseleye sahici ve köktenci bir yaklaşım gösterilecekse yapılması gereken tek şey vardır, terörü toptan reddetmek ve toptan yok edilmesine çalışmak.
İstanbul örneğine gelirsek; İstanbul’u ancak Suriye’den koruyabiliriz.
Lafı hiç eğip bükmeden; Türkiye Cumhuriyeti Devleti şehirlerini ve ülkesini korumak istiyorsa, bugün için Suriye’de örgütlenmiş terör merkezlerini yok etmelidir.
Bunun için iki aşamalı bir plan uygulanabilir.
Birinci aşamada Türkiye’nin ‘sert gücü’, yani silahlı kuvvetleri, ister ayrı ayrı, ister aynı anda hem PKK/PYD’ye hem DAEŞ’e karşı operasyon düzenleyip ciddi oranda bir zayiattan sonra kendi sınırlarına çekilebilir.
Ondan sonrada; dönüp; “Ey PKK/PYD bundan sonra Türkiye’nin herhangi bir noktasında doğalgaz sıkışması nedeniyle bir patlamada olsa senden bileceğim ve tamamen yok etmek için ne gerekiyorsa onu yapacağım.”
Veya “Ey DAEŞ, bundan sonra Türkiye’nin herhangi bir sokağında paniğe neden olan bir egzoz patlaması da vuku bulsa, senden bileceğim ve silah tüccarlarının senin varlığının devam etmesi için gösterdikleri tüm çabaya rağmen hiç tereddütsüz kararlılıkla üzerine geleceğim…”
Eminim ki, Türkiye’nin bu çıkışından sonra ikinci aşamaya ihtiyaç bile kalmayacaktır…