Yeni öğretim sistemine  dair kimse net bir bilgiye sahip değil. Çocuklar telaşlı, veliler endişeli. Ama endişe etmeyin, er ya da geç okula gidecek. Yeni eğitim yılında aileye düşen en önemli görev, çocuklarının yanında olduklarını hissettirmeleri.

Kuşkusuz, yeni eğitim sistemi pek çok anne-babanın kafasında soru işaretleri oluşmasına neden oldu. Bir yandan  66 aylık bir çocuğun okula hazır olup olmaması tartışılırken, diğer yandan aralarında ay farkı olan çocukların aynı sınıfta verimli eğitim alıp alamayacakları kafaları karıştırıyor.

Kızım Duru da bu yıl 5. sınıfa gidecek, dolayısıyla biz de yeni sistemin soru işaretleriyle karşı karşıyayız. Yeni eğitim yılında, bizim için ikinci 4 yıllık dönem başlıyor, eskinin deyişiyle kızım bu yıl ‘ortaokullu’ olacak. Kitapları, arkadaşları, öğretmenleri, eğitim sistemi tümden değişirken, o bütün bunlara nasıl uyum sağlayacak?

Tabii, okula bu yıl ilk defa başlayacak olan, hele de okul öncesi eğitim almamış olan çocukların ve ailelerinin işi daha da zor.

OKULA VE HAYATA UYUM
Herkesin kafasında “Çocuğum okula uyum sağlayacak mı?” sorusu var. Aslında bu uyum meselesi çocuklarımızda her zaman özen ve dikkatle üstünde durmamız gereken önemli bir mesele.

Bir kere çocuk-yetişkin fark etmez, hepimiz hayata ve bulunduğumuz koşullara uyum geliştirerek var oluyoruz. Uyum bozulduğunda denge bozuluyor. Denge bozulduğunda fiziksel, zihinsel ve ruhsal sağlık elden gitmeye başlıyor. Buradaki hassas konu, “Uyum sağlarken ‘biricikliğimizi’ ifade edebiliyor muyuz?” sorusuna içimizde ve dışımızda verdiğimiz cevapla ilgili.

Çocuklarımız için de biricikliklerini ifade etmek olmazsa olmaz bir koşul olmalı! Çocuğunuz öyle ya da böyle, er ya da geç bir okula gidecek! Okul yaşamının belli kuralları var, çocuktan beklentileri var, başarı ölçüleri var. Fakat bir de çocuğumuzun özellikleri var! Bu özellikler sadece çocuğun yaş döneminin özellikleri değil; onun doğuştan getirdiği biricik varlığının özellikleri… Dolayısıyla her çocuk farklı ve biricik, farklı öğreniyor ve okula uyumu da farklı şekillerde olabiliyor.

Benim anne ve baba arkadaşlarıma naçizane önerim, şartlar ne olursa olsun, çocuklarını büyüme süreci boyunca (ki bu tüm yaşam boyu sürüyor) derinden tanımaları ve onlara yaşlarına uygun ihtiyaç duydukları ebeveynliği göstermek üzere hep görev başında olmalarıdır. Ailede koşulsuz sevgi, kabul, anlayış, uyum, denge ve güveni yaşayan çocuk; aileden çıkıp başka bir ortamda sosyalleştiğinde de gittiği yere bunları kendi biricikliğinin ifadesi olarak götürecektir.

YAŞAM, ŞİMDİ!
Çocuğunuza bugüne kadar verdiğiniz, sevgi, güven ve açık iletişimi sürdürdüğünüzde ona sıkıntılı zamanlarında destek olmanız da kolaylaşır. “Ben buradayım, birlikte hallederiz, öğretmenlerin de sana yardımcı olmak üzere hazırlar” yaklaşımı çocuğun okula başlarken ya da yeni bir okul dönemine başlarken yaşadığı endişeleri en aza indirecektir.

Tüm çocuklara ve tüm anne-babalara harika bir eğitim-öğretim yılı diliyorum. Bakalım, her şeyi yaşarken göreceğiz; birlikte öğreniyoruz… Çocuklarımızla, kurduğumuz ilişkiler ağıyla, hayatla birlikte… Deneyimlerimizin kıymetini bilelim ve çocuklarımıza da yaşadıkları deneyimlerin kıymetini bilmeyi öğretelim… Yaşam şimdi!