İçinde bulunduğumuz bu hafta kanser hastalıklarına dikkat çekilen bir hafta oldu. Çünkü 4 Şubat Dünya Kanser Günü’ydü. Biliyorum, kanser kelimesini daha duyunca hiç hoşumuza gitmiyor; okumaktan da pek hoşlanmıyoruz. Fakat en kötüsü yaşamak! Yaşamak istemiyorsak da doğru bilgilenmemiz gerekiyor. Çünkü her yıl 175 bin yetişkin, 3 bin de çocuğumuz kansere yakalanıyor! Bu demektir ki, hepimizin aile ve yakın çevresinde birileri kanser… Ve her birimiz bu vesileyle üzüntü duyuyor
ve acı çekiyoruz!
Ben de 3 ay kadar önce babamın akciğer kanseri olduğunu öğrendim! Evet, çok üzüldüm. Evet, tedavisi hemen başladı! Tabii ilk aklımıza gelen, keşke 40 yıldır sigara içmeseydi!..
Kanserin baş düşmanı sigara arkadaşlar! Ve bizler içtiğimiz sigara ile çocuklarımıza da kanser yapan partükülleri soluduğumuz nefes yoluyla direkt olarak veriyoruz. Aferin bize! “Çocuğumun yanında sigara içmiyorum ki” diyenler bu konuda yapılmış son araştırmalara baksınlar!

KENDİNİZLE YÜZLEŞİN!

Peki, ne yapacağız, devekuşu gibi kafamızı kuma gömmeye devam mı edeceğiz? Tıp ilerliyor, erken teşhis ve tedavide kanser tedavileri yüzde 80 oranında başarı sağlıyor; yine de en önemli konu kansere yakalanmamak üzere, daha anne karnından itibaren yaşam koşullarını sağlıklı kılmak!
Çocuklarımızı doğada, doğal ortamlarda büyütmemiz ve doğal besinlerle beslememiz artık şart! Teknolojiye bu kadar sarmamamız, 1-2 yaşındaki bebeklerin eline bile cep telefonu ve tablet vermemiz şart! Düzenli fiziksel aktivitede bulunmamız şart!
Aslında en önemlisi bir an önce kendimizle yüzleşmemiz şart! Başımıza gelmeden, çocuklarımız ve biz hastalanmadan önce sağlıklı bir yaşamı yaşamak üzere, bilinçlenmemiz ve derhal
bu yönde harekete geçmemiz şart… Aksi… Aksi, görüyorsunuz işte, herkesin ailesinde bir kanser vakası… Kendimize ve sevdiklerimize
bu acıyı yaşatmaya değer mi?

>>> Çocuğunuzu kanserden korumak İçin bunlara dikkat!