8,5 yaşındaki 3. sınıf öğrencisi kızım çarpım tablosunu ezberlemek konusunda son derece isteksiz... 'Ben parmaklarımla hesaplıyorum' diyor... 'Ezberlemek hiç hoşuma gitmiyor' diyor... Bazen de bakıyor, çoğunluk ezberlemiş 'Ay tamam ezberleyeceğim, zaten çoğunu biliyorum' diyor... Eğer, siz de çarpım tablosunu ezberlemek istemeyen bir çocuğun annesiyseniz, ortadan ikiye ayrılabilirsiniz. Çünkü öğretmen çocuğu ha bire sıkıştırmasının yanı sıra sizi de sıkıştırıyor... Peki, öğretmenlerin yüzde kaçı çocukların çarpım tablosunu ezberlememesinin sorumluluğunu kendi öğretme metotlarında arıyor, bilemiyorum. Açıkçası bu sorunun cevabını da merak ediyorum.
Geçen gün 10 adet kocaman farklı renklerde kartonlar aldım. Ve Duru'dan çarpım tablosunu, sırayla renkli kalemler kullanarak bu kartonlara kocaman kocaman yazmasını istedim. Çok hoşuna gitti, tıkır tıkır da yazdı... Üstelik eve verilen ödevlerdeki problemleri de çözüyor. Ama çocuk, 'Ezberlemeyeceğim' diye tutturdu bir kere. En önemlisi de bu zorlamalar, bu ezberkeyeceksin baskısı, çocukların güven duygusunu zedeliyor, duygusal gelişimini sekteye uğratıyor! Duru'yu karşıma alıp konuştum: 'Sen harika bir çocuksun, istediğin her şeyi öğrenebilirsin ama okyanusta yüzebildiğini görüp küvette boğulduğunu fark etmeni istiyorum. Rakamları sevmezsen, onlarla arkadaşınla oynar gibi keyif alarak oynamazsan, zamanla kendine olan güvenini de zedelersin, 'bu zorluğu' kendin yaratıyorsun, kendini rahat bırak' dedim.
Öte yandan, ben rahat bırakıyor muyum? Bazen! Baskılar sadece çocukları değil, hepimizi esir alıyor. Bizimkilerin okulunda çocukların hepsi İngilizce dersine bayılıyor, çünkü oyunla öğreniyorlar... İngilizce öğretmenleri amuda bile kalkıyor, daha ne olsun! Kızım, eline tutuşturulan Fransızca şarkı için bile 'Ben bunu ezberlemem' demiyor. Neden? Çünkü zevk alıyor, çünkü notalarla oynuyor... Dolayısıyla, öğrenirken kendini baskı altında hissetmiyor.
Uzman görüşlerini okudunuz; uzmanlar meseleyi öğrenme güçlüğüne dayandırıyor. Çarpım tablosunu ezberlemeyen bütün çocukların öğrenme güçlüğü yaşadığı söylenebilir mi peki? Bu mümkün mü? Öğrenme güçlüğünün oranı, bir sınıfta iki öğrenci kadardır! Üstelik öğrenme güçlüğü yaşayan öğrenciye de öğretmek yine öğretmenin işi değil de nedir? 
Ben çocukların istisnasız her birinin üstün yeteneklerle dünyaya geldiğine inanlardanım. Üstelik dünya çapında başarılarıyla tanınan birçok ismin, öğretmenlerini çıldırtma hikayelerini biliyoruz. Peki, neden çocuklarımızı bir an olsun kategorize etmekten kendimizi alıkoyup çağın çocuklarına uygun, öğretme metotları üstüne kafa yormuyoruz? Neden çocuklarımızın güven duygusunu zedelediğimizi ve güven duygusunun hayattaki her şeyden ve tabii ki çarpım tablosundan da önemli olduğunu fark etmiyoruz?

Çarpma-bölme işlemlerini öğretmek için öneriler
- Öncelikle daha kolay olan çarpma işlemini öğretmeyi hedef edinin.
- Öğrencilerin öğrenme sitillerini de gözeterek 2'şer ritmik saymayı öğretin.
- 'Tane' kelimesini kullanarak örneklerle işlemler yapın. Örneğin: Günde 2 ekmek yiyen Ali 3 günde kaç tane ekmek yer? Pazartesi 2, salı 2, çarşamba 2 ekmek; 3 tane 2 sayarak (2, 4, 6) çözümü kavratın. Benzer örnekler çözün.
- 'Defa' kelimesini kullanarak alıştırmalar yapın. Örneğin: Günde 2 defa dişini fırçalayan bir öğrenci 4 günde kaç defa dişini fırçalamış olur? 4 defa 2 sayarak çözümü bulun, benzer örnekler verin.
- 2 ile çarpma işlemi kavratıldıktan sonra, kolaydan zora doğru 5 ile çarpma, 3 ile çarpma işlemlerini öğretin.
- Bölmeye geçtiğinizde yine bir sayıyı 2'ye kalansız bölme örnekleriyle işe başlayın. Örneğin: 8 bardak sütü günde 2 bardak içerek kaç günde bitiririz? 8'e kadar gün ismiyle 2'şer sayarak 4 günde bitireceğimizi bulun. 8'in içinde kaç tane 2 olduğunu saydırarak bulmalarına yönelik pekiştirici çalışmalar yapın, benzer örneklerle devam edin.