Bir şehir efsanesi olsa da, "Psikolojik üstünlük" vardır derbilerde.. 4 puanlık farkın üzerine, ilk 10 dakikada Selçuk-Burak'la Saracoğlu'nda bulunan iki pozisyon G.Saray'a "Psikolojik sağlamlık" da kazandırdı aslında...
15 yıldır kazanamayan takım için şipşak pozisyonlar ilk değildi ama daha morallendirdi.. Ki, Caner Erkin 20. dakikada Mehmet Topal'a gelip, "Topu sola verin" uyarısı yaptı. Kendi sahanda, uçurtma sol bekin gidemiyorsa, bu işte bir iş var demektir.. O işi aslında Fener'in başına Hamza Hamzaoğlu açmıştı. İki çalışılmış hamleyle... Umut-Alex tercihleri çok ilginçtir, Caner-Gökhan'ı pasifleştirirken Kuyt-Emenike'ye de çoğunlukla kademeyi zoraki kılmış, "otomatik kanatları", manuele çevirmişti.
Oysa Caner 1-2 kez gitme şansı bulduğunda Chedjou, Umut Bulut'a fırça attı. Gönül gittiğinde de Olcan'ın zaafları görüldü. Ama ilk yarı sık yapamadılar bunu...
Açıkçası G.Saray kenarları kilitledi, F.Bahçe de abartılı şekilde Sneijder'ı.. Topal ev ödevini iyi yaptı, Snijder'ın başından ayrılmadı ama bu hücumda daha bir bıraktı "topal bıraktı" Fener'i... Bir de sanki G.Saray, "Diego'dan bişey olmaz" dercesine özgürlük alanı tanıdı. Ancak Brezilyalı, Sneijdar'a attığı gösterişli çalımların dışında geçemedi Aslan gibi duvarı...

Maçın ilk yarı başlagıncının ana fikri şuydu; Hamzaoğlu, kendisine 4 puan farkla Kadıköy'e getiren teknik adamları (Bruma-Yasin) değil de genlerinde "tecrübe+hücum+sert"lik bulunan iki isimle (Umut-Telles) başlamıştı...
İkinci yarı başlangıcı; Balta/Koray zoraki değişimi dışında Hamzaoğlu cephesinde fark yoktu.
F.Bahçe'de ise "Kadıköy'de üstünlük" psikolojisi patladı...
İsmail Kartal'ın, "Emenike sağa, Kuyt ortaya, Sow sola" dönme dolap modeli Fener forvetleri ile G.Saray savunması arasındaki "dövüşü" daha bir çetin hale getirdi.
Zaten hamdı G.Saray kenar adamları, çok da dayanamadı. Fener baskısı daha bir attı. Özellikle de G.Saray'ın solundan. Ama maçın en zayıf halkası Olcan'a önçe Çakır can verdi, sonra Yasin...
Bir de G.Saray duvarı şuna zorladı Fener'i; muz ortaya..
Bu da Chedjou'yu kahraman yapıyor du ki!..
Bir Mehmet Topal ribauntu, Kuyt vuruşuyla bütünleşince bağıra bağıra gelen gol geldi.
Koca bir yarı tek kaleye çevirmek F.Bahçe için başarıydı; galibiyeti hak etti.
Koca yarım saat kalesinde bağdaş kurmaksa Hamza Hamzaoğlu zaafıydı...
Haftalardır, takım savunmasını çözememenin faturasını puan farkını 7'ye çıkarttacakken 1'e indirerek ödedi..
Futbolda altın kuraldır...
Yenemiyorsan, yenilmeyeceksin...
Bütün mesele bu.