Obama’nın Suriye meselesini Kongre’ye havale etme kararından bu yana Suriye Washington gündeminin en tepesine oturdu. Herkes Kongre’den çıkacak kararı bekliyor. Müdahaleyi destekleyen tasarı, Senato’nun Dış İlişkiler Komisyonu’ndan geçti fakat Obama’nın önünde hâlâ çok zorlu bir süreç var. Senato Demokrat’ların kontrolünde. Buna rağmen komisyondaki oylamanın sadece üç farkla kazanılmış olması Cumhuriyetçiler’in kontrolündeki Temsilciler Meclisi oylamasından müdahaleye evet oyunun kolay çıkmayacağını gösteriyor. 

Fakat Obama için asıl mesele Cumhuriyetçiler ile Demokratlar arasındaki bölünmüşlük değil. İşleri asıl karmaşıklaştıran Kongre’nin, Obama’nın müdahale planını yeterince sınırlı bulmayan liberallerle fazla sınırlı bulan şahinler arasında bölünmüş olması. Liberaller Amerika’nın dünyanın jandarmalığını yapmasından bıkmış, kendi içimize, kendi sorunlarımıza dönelim diyorlar. Bu yüzden Obama’nın müdahale kararına ancak müdahale çok sınırlı olursa evet diyeceklerini söylüyorlar. Şahinler ise Amerika’nın dünyadaki ağırlığının azalıyor olmasından rahatsız, Suriye krizinin çözümünde Esad’a ölümcül darbe vurulmazsa bunun düşmanları cesaretlendireceğinden endişe duyuyor. Obama’nın planına ancak müdahalenin kapsamı genişletilirse evet diyeceklerini söylüyorlar. Kongre’den onay almak için Obama’nın bu iki grubu da mutlu edecek bir çözüm bulması gerek. 

DAHA KAPSAMLI Bİ SALDIRI

İşte bu yüzden son birkaç günde şöyle bir formül geliştirmişe benziyor: Liberallerin istediği gibi sınırlı bir müdahale yapacağız, saldırı çok kısa sürecek, fakat saldırı geçen hafta söylediğimiz gibi sadece Esad’ın kimyasal silah kapasitesini hedef almayacak, şahinlerin istediği gibi hava savunma sistemini de hedef alacak. Yani, eğer Kongre onaylarsa, Obama geçen hafta planladığı gibi ‘sadece kimyasal silahlara yönelik, savaşın seyrini etkilemeyecek’ sembolik bir müdahaleden daha fazlasını yapmak zorunda kalabilir. Peki bu formül nasıl bir askeri saldırıyla mümkün? Sadece füzelerin değil bombardıman uçaklarının da kullanıldığı, Esad’ın helikopterlerinin, uçaklarının, füzelerinin, hava üslerinin hatta kimyasal silah üreten laboratuvarın ve Esad’ın kardeşinin başında olduğu Cumhuriyet Muhafızlarının karargahının da hedef alındığı daha kapsamlı bir saldırı. Fakat böyle bir saldırı bugün on gün önce olduğundan daha zor çünkü Esad, Kongre müdahaleyi tartışırken tüm askeri ekipmanlarını ülkenin farklı yerlerine, bazılarını sivil yerleşim alanlarına, bazılarını yeraltındaki sığınaklara ve ambarlara taşımaya devam ediyor. Pentagon, İsrail istihbaratıyla birlikte yeni hedefleri belirlemeye çalışıyor. 
Tüm yaratıcılığına ve İsrail lobisinin kapalı kapılar ardındaki yoğun lobi faaliyetlerine rağmen, Obama’nın yeni planı yine de Kongre’den geçmeyebilir. Çünkü Irak deneyiminin travması hala zihinlerde taze. Ayrıca pek çok Kongre üyesi Hillary Clinton’ın 2003 Irak müdahalesine verdiği desteğin, başkanlık yarışında nasıl önüne duvar gibi dikildiğini de unutmadı. Bu yüzden herkes fazlasıyla tedbirli. Türkiye’nin aksine Amerikan Kongresi’nde neredeyse hiç kimse kimyasal saldırıyı Esad’ın mı muhaliflerin mi yaptığını tartışmıyor, Esad’ın yaptığında hemfikirler. Amerikalıların bilmek istediği ‘the day after’ yani saldırıdan hemen sonra ne olacağı.