Kıbrıslı iş kadını Sıdıka Atalay'a sordum: 'Hiç lanet olsun deyip, vazgeçmek gelmiyor mu?'
Güldü: 'Bana galiba hep zor işler cazip geliyor.'
Üç yıl önce yine KKTC'de buluştuğumuzda gündeminde Lefkoşa'da alışveriş merkezi-rezidans-ofis projesi vardı.
2006 yılı sonunda Lefkoşa Belediyesi'nin eski tanzim satış arsasına talip olmuş, projesini sunmuştu. Tam sonuca ulaştığına seviniyordu ki anavatanın, arsaya cami yapılmasını istediği söylenmişti.
Sonra ortaya çıktı ki Türkiye'nin KKTC'ye vereceği destek için cami koşulu yok.
Geçen hafta Girne'de buluştuğumuzda son durumu sordum:
'Sözleşmeyi imzaladık, Nisan 2010'dan beri de mevzuat değişikliğinin Bakanlar Kurulu'ndan geçmesini bekliyorum.'
KKTC'deki inşaatla ilgili mevzuat, alışveriş merkezi-rezidans-ofis gibi komplekslerin yapımına izin vermiyor.
Başka engeller çıkmazsa, KKTC'nin ilk alışveriş merkezi olacak 40 milyon dolarlık projesini hayata geçirecek.
Yine 4-5 yılını alan Karpaz Gate Marina projesi. Önce mevzuat olmadığı için yılları geçmiş. Ardından İngiliz David Lewis adlı işadamına sattığı için 'Yahudi'ye sattı' diye belediye meclisinin tutanaklarında dahi yer almış.
David Lewis'in yöneticileri de, buluştuğumuzda mevzuat hazretlerinden yakınıyordu ama yine de 'dikkatli' konuşuyorlar. Ne de olsa KKTC'deki en büyük 'yabancı' yatırımcı, onlar.
Marina, oteller, alışveriş alanları, restoranlarıyla 200 milyon dolarlık yatırımın ancak 40 milyon dolarını gerçekleştirebilmişler. Bürokrasinin yarattığını yavaşlığa rağmen yılmıyorlar.

Libya'da sigara dumanını makasla kesen Japon
SIDIKA Atalay, Karpaz'daki marinaya giderken yolda sürekli bir yerleri gösteriyordu:
'Buranın topraklarını analiz ettirdim, bağcılığa çok uygunmuş.'
(Hatırlatayım, Rum Kesimi'nin sadece şarapçılıktan yılda geliri 700 milyon euro. KKTC'nin turizm geliri yılda 434 milyon dolar.)
Sonra başka bir yeri gösteriyor:
'Burada kaynak suyu var. Analiz ettirdim, termal turizme uygun.'
Cuma günkü yazıda Sıdıka Atalay için 'proje fabrikatörü' demiştim. Proje üretiyor, zamanı gelince de satıyor.
İş hayatında, konfeksiyonculuğuyla tanınmaya başlamıştı, Sıdıka Atalay. O günlerde Libya'da da iyi para kazandığını anlatıyor:
'Oralar farklıydı. Gidersiniz, otelde başlarsınız beklemeye Kaddafi veya onun adamları çağırana kadar günlerce beklersiniz. Bir gün Japon işadamı görmüştüm, artık sıkıntıdan elinde makas, sigarasının dumanını üflüyor, çember dumanları kesmeye çalışıyordu.'
Bir işadamının 2 milyon adet kemer, bir diğerinin 2 milyon adet limon sıkacağı sattığını gülerek anlatıyor:
'O zamanlar nüfusu olsun 2 milyon, erkekler zaten entari giyiyor, 2 milyon kemer eminim hala depolarındadır. 2 milyon limon sıkacağı da tüm Afrika kıtasına dağıtılsa yeterdi.'
Kaddafi'nin ticareti bilmeyen adamları, liderlerini kızdırmama kaygısıyla atıyormuş imzayı.
Sıdıka Atalay nasıl satış yapmış?
'Bana da dediler ki, enine çizgili battal beden kadın elbisesi ver. Olmaz dedim, Libyalı kadınları çirkinleştirmeyin. Bana güvenmişlerdi, ben uygun ürünü söylüyordum.'

Magosa'da Kemal'in Yeri
KKTC'ye yolu düşeceklere bir tavsiyem olsun: Kemal'in Yeri. Sardunyalar arasında bir kır bahçesi. Bu köşede yediğimi, içtiğimi anlatmak adetim değildir ama her şey o kadar lezzetliydi ki. Bilenler, bilgisizliğime versin, ilk defa kara zeytinyağına ekmeğimi bandım.
Çoğu zaman canlı müzik varmış, öyle ki Rum Kesimi'nden gelenlerin de uğrak yerlerinin başındaymış. O akşam Kemal Bey, bir sürpriz yaptı, aldı mikrofonu eline. Koşuşturduğumuzdan, yorgunluktan uzun süre tadını çıkaramadık ama giderseniz benim yerime de keyif sürün, lütfen.