CHP Genel Sekreteri Gürsel Tekin başta olmak üzere muhalefet temsilcilerinin Süleyman Şah Türbesi operasyonuyla ilgili demeçlerini hayretler içinde okuyorum. Bir şehidimiz dışında 40’ ı aşkın insanımızın sağ salim kurtulmasının önce bir keyfini yaşayın. Onlar ölseydi, milli duygular tatmin mi olacaktı? İnsana dair nedir hoyratlık?

Bu köşenin asli konusu değil elbette siyaset. Ne var ki, ekonominin dilinde de siyaset ayrı köşeye düşmüyor.
Hafta sonu Lütfi Kırdar’da sona eren Alldesign-Tasarım Fuarı’nda Darüşşafaka’dan arkadaşım, Elips Tasarım Mimarlık’ın sahibi Feza Koca’nın tasarımlarını görmeye gitmiştim. Feza’nın özellikle ahşap-pleksiden yarattığı Fly koleksiyonunun keyfine varıp, fuarı gezerken Designnobis’in kurucusu, ODTÜ öğretim üyesi Dr. Hakan Gürsu’nun daha önce dikkatimi çekmeyen ‘İnovasyon’ kitabına odaklandım.
‘Sahi, inovasyon neden bizebu kadar uzak?’
Hakan Gürsu, “Bu kitabı okuyanların bir bölümü karamsar bir gelecek tablosu çizildiğine dair bir intibaa kapılabilir. Ya da okuyucuların bir kısmının bu saatten sonra bizden artık hiçbir şey olmaz sonucuna varmaları da olası” diyor.
Bundan sonraki sözleri tam da önceki günün demeçlerinin yorumu aslında:
“Gerçekten bir türlü geçmeyen kronik şark alışkanlıklarımız ve bizi biz yapan toplumsal karakter değerlerimiz eğitim yoluyla değişmez ve değiştirilemez hükmünde mi? ...İnsana değer verme ve insana saygı konusunda sosyo-politik yetersizliklerimizi ve düşünsel bağnazlıklarımızı konuşmaktan hâlâ hiç hoşlanmıyoruz.”

Gelişiyoruz büyüyoruz da

Hakan Gürsu’nun ‘‘Sahi, inovasyon neden bize bu kadar uzak?’adlı kitabından keyifle aktarmak istediğim bir bölüm daha:
“Teşvik, destek ve hibeler artarken, fikri mülkiyet hakları konusunda sağlanan gelişmelere rağmen nitelikli ürün ile katma değer yaratma hedeflerine ulaşmanın kolay olmadığı da ortada. Türkiye’nin de rekabet gücü yüksek markaların ve nitelikli patentlerin sayısını artırma hedefi, ne yazık ki hâlâ nihai ürün odaklı gözükmüyor. Özellikle ar-ge çalışmalarının büyük bir kısmının temel bilim ar-ge düzeyinde kalması, çıktıların makale düzeyinde sonuçlanması, ciddi bir kaynak israfı görüntüsü ortaya çıkarmakta. Geniş üretici kitlelerin gelişmelere tepkisi ve ar-ge süreçlerine katkısının hâlâ beklenilen düzeyde gerçekleşmemesi, önemli bir başka ekonomik sorun olarak sinyal veriyor. Bu noktada ülkenin altyapı ve zihniyet olarak araştırma ve geliştirme kültürüne olan yabancılığı kadar mevcut örgün eğitim altyapısının da araştırma kültürünü kapsayacak şekilde değiştirilmemesi, beklenen sinerjiyi yaratacak nitelikli insan gücünün oluşmasını engelliyor.”