Büyüklerin çekişmeleri, öfkeleri arasında çocukların pek sesi duyulmaz ama yine de Çocuk Vakfı, cumhurbaşkanı adaylarına mektup yazmış. Hoş, mektubu ‘büyüklerin’ kaleme aldığı belli. Mektup, “Aday olmanız nedeniyle zatıalinizi kutlarız” diyerek başlıyor. Çocuk bu, bu kadar süslü cümleler kurmaz. Tayyip amca, Ekmel amca, Selahattin amca diye söze girer. Bugüne kadar Tayyip amcalarının öpüp, koklamasına çok tanık olduk, eminim Ekmel amcaları da, Selahattin amcaları da çocukları seviyordur.

Çocuk muhatap alınmak ister, sorularına sabırla yanıt verilmesini ister. (Bu istekleri mektubu yazanlar da diye getirmiş.)
Çocuk bir de ne ister? Oyun ister, park alanı ister, koşup, oynamak ister.
Çocuklar adına büyükler kaleme aldığında da ciddi sorunlara vurgu yapılır.
“Türkiye’nin çocuk gerçeğiyle yüzleşememesi, çocuk açılımına yönelmeyi ertelemiş olmasından kaynaklanmaktadır” deniliyor. Çocuk açılımı da hiç fena fikir değil.
Diyorlar ki, “Bu çağrı ile cumhurbaşkanlığınız döneminde çocukların nasıl bir Türkiye’de yaşayacağına yönelik öngörünüzü bütün boyutlarıyla öğrenmeyi ve kamuoyuna açıklamanızı amaçlıyoruz.”

Türkiye çocukların Cumhuriyeti olsun

Cumhurbaşkanı adaylarına hitaben kaleme alınan mektupta çözüme kavuşturulması gereken alanlara da işaret ediliyor:
“Çocuk yoksulluğu, nitelikli eğitime erişim, üstün yetenekli çocuklar, çocuk ihmali ve istismarı (şiddet, çocuk işgücü kullanımı ve cinsel istismar), anne ve çocuk sağlığı hizmetleri, çocuk adalet ve sosyal koruma sistemleri, suça itilen çocuklar, köy çocukları, engelli çocuklar, göç çocukları, terör mağduru çocuklar.”
Ve üç önceliğin hayata geçirilmesi
isteniyor:
“Çocuk hakları temelinde çocuk politikasının hazırlanması ve uygulanması, çocuk hukukuna dayalı Türkiye Çocuk Yasası’nın hazırlanması, çocuğun bütün haklarıyla görünür olacağı yeni bir anayasa.”
Bu önceliklerle Türkiye’nin çocuk Cumhuriyeti olacağı vurgulanıyor.

'Finans merkezi olmaması daha zor'

Sık aralıklarla seçim yaşamanın en güzel taraflarından biri, iş âleminin siyaset endeksli hareket etmemeyi öğrenmiş olması. Her seçim öncesi, ‘belirsizlik’ muhabbeti yapılırdı, bu seçim en azından çoğunluk işine gücüne bakıyor. Türkiye’deki sanayi kuruluşlarının yüzde 38’ini çatısı altında toplayan İstanbul Sanayi Odası’nın Başkanı Erdal Bahçıvan’ın sözlerine dikkat çekmek istedim. Erdal Bahçıvan, “İstanbul’un finans merkezi olmaması, olmasından daha zor” diyor.
Sanayicilerin temsilcisi finans merkezine niye vurgu yapar?
Nedenini de Erdal Bahçıvan anlatıyor:
“Tasarrufu olmayan bir toplum olduğunuz zaman, sermaye piyasalarına katacak kaynağınız da olmadığı için, kendinizi dışarıdan tasarruflara, dışarıdan fonlara mahkûm ediyorsunuz. Türkiye’nin kendi üretkenliğine ve sanayisine katkı sağlayabilmesi için İstanbul Finans Merkezi’ne ihtiyacı var.”