Devletin kalbine bir bıçak gibi girmişler. Devlet imkânlarıyla insanların çanına ot tıkamaya çalışmışlar. Her türlü hukuksuzluk ve ahlaksızlığı sergilemişler. Attıkları adımlar, sergiledikleri eylemler tüyler ürpertici.
Tabii ki bunların inlerine kadar girilmeli. Elbette bu yaptıklarının bedelleri ödenmeli. Sorumluların tamamı yargı önüne çıkarılmalı. Ama birtakım çevreler, “inlerine gireceğiz, inlerine” sözlerinin “nefret söylemi” olduğu iddiasında.
Tek kelimeyle garip!
Ne yapmalıydı devlet? Teşekkür mü etmeliydi? “İyi yaptınız mı?” demeliydi? Teslim bayrağını çekip, sırtlarını mı sıvazlamalıydı?
Dünyanın neresinde vardır öyle bir devlet?
***
Şimdi sadece küçük bir örnek vermek istiyorum. Adana’da ortaya çıkan paralel yapının telekulak çetesi, tam 1215 kişiyi dinlemiş. Hem de sadece Adana’da değil, Ankara ve İstanbul dahil toplam 29 ilde.
Bunu nasıl yaptığına gelince…
Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın Başbakanlık Teftiş Kurulu’na gönderdiği yazı, tek kelimeyle dehşet verici. Bu işi yapanlar, önce oturup suçlar uydurmuşlar. Hayallerinde geliştirdikleri suçları işlenmiş gibi göstermişler. Bu hayali suçlarla ilgili mahkemelerden dinleme kararları çıkarmışlar. Yetmemiş, dinleme yapmak için gerçek değil sahte isimler kullanmışlar.
Öyle bir yapı oluşturmuşlar ki…
Mahkemeler de ne dedilerse yapmış. Bunlar nasıl istiyorlarsa öyle davranmış. Adana’dan Türkiye’nin 29 ilini kontrol altına almışlar.
Sonrası çok daha vahim! Bu çete elemanları, yakalanıp tutuklandılar. İtiraz üzerine de serbest kaldılar. Şimdi aramızdalar, ellerini kollarını sallayarak dolaşıyorlar.
Neymiş, artık karartılacak delil kalmamış! Oysa tam tersi. Ortada ciddi bir suç ve suç örgütü var. İller arasında yazışmalar sürüyor. Yeni delilere ihtiyaç duyuluyor. Ama böylesine derin bir organizasyon içinde bulunan insanlar serbest. Olacak iş değil!
Hatırlarsınız, Başbakan’ın Çalışma Ofisi’nde bulunan böcekle ilgili de aynı yol izlenmişti. Şimdi o olayın şüphelileri yurtdışındalar. Kaçtılar, paçayı kurtardılar.
Üstelik kaçanların sayısı hiç de az değil. Yurtdışına gidiyorlar. Oradan bir de twitler atıp dalgalarını geçiyorlar.
Devlet içindeki paralel yapı hala direniyor. Zaman zaman meydan bile okuyor.
***
Son dönemde en çok istismar edilen konulardan biri de rahmetli Muhsin Yazıcıoğlu olayı. Sürekli olarak basında sözde “şok” haberler çıkıyor, insanlar umutlandırılıyor. Ama bir arpa boyu yol kat edilemiyor.
Neden acaba?
Yazıcıoğlu dosyasıyla ilgili ciddi iddialar var. Rahmetlinin soruşturma dosyası kullanılarak, ilgili ilgisiz pek çok insana takip ve dinleme yapıldığı söyleniyor. Deniliyor ki:
-O dosya başka amaçlarla kullanıldı.
Var mı bunu sorgulayan? Var mı bu iddiaların peşine düşen?
Yok, tersine Yazıcoğlu’nun en yakınındaki isimlerin içinde bile paralel yapı ile birlikte fotoğraf verenlere rastlanıyor.
Ahtapot misali, Türkiye’nin dört bir yanını sarmış bir çeteyle karşı karşıyayız!
***
Bu öyle bir yapı ki, her yerde eli ayağı var…
Seçim öncesi yayımlanan montajlı-montajsız ses kayıtlarından nasıl bir batağının içinde bulunduğumuz açıkça görüldü. Bu ülkede Başbakan ve Cumhurbaşkanı’na kadar herkesin takip altında olduğu ortaya çıktı. Casusluk faaliyetleri, ihanet teşebbüsleri ayan beyan ortaya döküldü.
Ve bütün bu vahameti “meşrulaştırma” ya da “örtme” girişimleri de beraberinde geldi. Halen de devam ediyor.
Türk Ceza Kanunu’ndaki ifadesiyle suça yardım ve yataklık yapılıyor!
Bunların üstüne bir de resmi kayıtlara göre 11 mobil dinleme cihazının halen kayıp olduğunu ekleyin. Kim bilir, belki de çetenin icra-i faaliyetleri devam ediyor.
Razı mısınız insanların yatak odalarına kadar el atan böyle bir yapıya? Reva mıdır bütün bunlar bu ülkeye? Devletin bir çete tarafından esir alınmasını içinize sindirebiliyor musunuz?
“Hayır” diyorsanız, ki demelisiniz, bir an önce bunların tepelerine binilmesi, inlerine girilmesi lazım. Geç bile kalındı.