St. Petersburg

Formül bizim. Türkiye olarak biz bulduk, uygulamaya biz koyduk. Adına da “Üst Düzeyli İşbirliği Konseyi Toplantısı” dedik.
Bir, iki derken, şu anda sayı 14’ü buldu. Dünyanın çeşitli ülkeleriyle toplanıyoruz, yüksek düzeyde stratejik işbirliği konularını masaya yatırıyoruz. Son derece verimli, son derece faydalı sonuçlar alıyoruz.
Masanın bir tarafına biz oturuyoruz. Diğer tarafında karşı ülke yer alıyor. Sorunlar masaya yatırılıyor, açık açık konuşuluyor.
Sanki Türkiye’de bir Bakanlar Kurulu toplantısı yapar gibi!
Sonra, işbirliği konuları ve sorunlar ayrı ayrı belirleniyor. İlgili bakanlar ikili görüşmelere başlıyor. Sonuçta sorunlar ya çözülüyor, ya çözüm sürecine giriyor ya da en azından şimdilik çözülemeyeceği anlaşılıyor.
En önemlisi de zaman kaybedilmiyor. Dışişleri Bakanlığı devreden çıkıyor. Bürokrasiye boğulmadan ilgili bakanlar kendi aralarında görüşüyor.
Bu formül öylesine tuttu ki…
Yakında Arnavutluk’la da bir “Üst Düzeyli İşbirliği” anlaşması yapılacak. Kervana yeni bir ülke daha katılacak.
Dikkat etmişsinizdir: Bu anlaşma her yerde meyvesini veriyor. Önce iki ülke arasında vizeler kalkıyor. Ardından, ticaret hacmi neredeyse ikiye katlanıyor.
Yakında dünyanın başka ülkeleri tarafından kopya çekilirse şaşırmamak gerek! Türkiye dünya diplomasisine yeni bir formül hediye edecek gibi görünüyor.
***
Dün Başbakan Erdoğan ve ilgili bakanlarla Rusya’nın ikinci, dünyanın da dördüncü büyük şehri Saint Petersburg’daydık. Rusya ile imzalanan Üst Düzeyli İşbirliği Konseyi çerçevesinde dördüncü toplantı yapıldı.
Masanın bir tarafına Putin oturdu. Diğer tarafta Erdoğan yer aldı. Bir defa daha ikili ilişkiler ve sorunlar ele alındı.
Rusya, bölgede önemli ve etkili bir devlet. Stratejik planları ve çıkarları var. Tabii ki bizim de. Üstelik iki ülkenin stratejik hesapları pek çok alanda örtüşmüyor. Buna rağmen oturuyor, buna rağmen görüşüyoruz. Yetmiyor, pek çok alanda işbirliği de yapıyoruz.
Tabii, gelişmelerin seyrinde Erdoğan’ın, Putin’le kurduğu özel dostluğun etkisi de var.
Geçmişe bakıldığında Türk-Rus ilişkileri olumlu yönde hayli yol kat etmiş durumda.
***
Tabii ki en önemli mesele Suriye.
Türkiye, “Yeter artık, katil Esad gitsin” diyor. Çünkü Suriye’de 150 bine yakın insan katledildi. Rejimden ve çatışmalardan kaçan 600 binden fazla insan ülkemize sığındı. Onlar için 2 milyar doların üzerinde harcama yaptık.
Rusya’nın Esad’a verdiği destek ise malum.
İşte Türkiye’nin amacı, artık Esad’la olmayacağını Putin’e ve Rusya’ya anlatmak. Suriye’ye silah satışını engellemek. Aralık veya ocak ayında yapılması planlanan Cenevre-2 Toplantısı’ndan önce Rusya’yı “Esad’sız bir yönetim” konusunda ikna etmek.
Dünyanın gündemindeki bir başka önemli konu, İran’ın nükleer çalışmaları. Türkiye, İran’la yakın ilişkileri bulunan Rusya ile el ele vererek, İran’ı ikna etmeyi düşünüyor. Bölgede yaşanabilecek yeni bir sıkıntıyı önlemek amacında.
Azerbaycan ve Ermenistan meselesi var. Aliyev ile Sarkisyan, geçen hafta Avusturya’da bir araya geldiler. Bir adım atıldı. Türkiye, artık Ermeni işgaliyle başlayan sorunun çözülmesini istiyor. Rusya da “evet” derse, sorun çözülecek, bölge rahatlayacak.
Türkiye, bu konularda Rusya’yı ikna etmek istiyor.
Tabii ki bu da görüşmelerle ve diyalogla olacak!
***
Sadece bu kadar değil. Rusya ile enerji konusunda yaptığımız işbirlikleri var. Mavi Akım 2 hattının hayata geçirilmesi gerekiyor. Güney Akım Doğalgaz Boru Hattı’nın detaylandırılıp başlatılması bekleniyor.
Sırada turizm işbirliği, Rusya’daki Türk, Türkiye’deki Rus yatırımları var. Uzun süredir aşılamayan Türk TIR’larının sınırda bekletilmesi sıkıntısı da Türkiye için önemli bir konu.
Vesaire, vesaire…
İlişkiler arttıkça yeni sorunlar ortaya çıkıyor. Bu sorunlar da Türkiye’nin dünya diplomasisine kazandırdığı “Yüksek Düzeyli İşbirliği Konseyi” toplantılarıyla çözülmeye çalışılıyor.