Devlet bu, isterse bir gece ansızın tepelerine binebilir. Ama öyle yapmıyor; ikaz ediyor, “yaptığınız doğru değil” diyor. Hatta “geliyoruz” diye de uyarıyor:

-Kapatın o çukurları, kaldırın barikatları ve çekin gidin.
Üstüne bir de operasyon yapılacak yerleri davul-zurna ile ilan ediyor. Belki akılları başlarına gelir diye süre bile veriyor.
Daha ne yapsın?..
“Aaaa ne kadar” güzel mi desin? O çukur mimarlarını alkışlayıp, barikat kuranları ödüllendirsin mi? Oradaki vatandaşlarını terör örgütünün eline mi teslim etsin? Teröristlerin halka uyguladığı zulme seyirci mi kalsın?
Bu mümkün olmayacağına göre…
Gereken yapılıyor. Hem de bir devletten beklenmeyecek ve beklenmemesi gerektiği kadar iyi niyetli adımlar atılıyor.
Ama gitmiyorlar. Yok olacaklarını, öleceklerini bile bile direniyorlar. Çünkü, terör baronlarının arkalarındaki güç tarafından onlara verilen görev bu. Sonra da Selahattin Demirtaş ve avanesi ortaya çıkıp, bağırmaya başlıyor:
-Katliam var!..
Doğru, ortada bir katliam var. Ancak, bu katliamı yapanlar kendileri. Bölgenin çocuklarını topluyor, bozuk para gibi harcıyorlar. Yetmiyor, onların cesetleri çukurları doldururken, eylem çağrıları yapıp, “daha” diyorlar. Daha geniş kitleleri yok etmek için çırpınıp duruyorlar.
* * *
Yok aslında birbirlerinden farkları. Hepsi aynı yolun yolcusu, aynı görevin adamı. Genç, biraz cesur, çaresiz ya da psikolojik problemler içinde olanları ölüme gidiyor. Hali vakti yerinde olan korkak takımı ise yangına benzin döküyor. Acı, kan ve gözyaşı üzerinden siyaset yapıyor.
Hepsinin insani değerleri törpülenmiş!
PKK’nın dağ kadrosunun tepe isimlerinden Sabri Ok’un açıklamaları ortada. İnsanlık dışı bir eylem üzerinden “onur” devşirmeye çalışıyor. Bakın, Ankara’daki son bombalı kahpe saldırı için neler diyor:
-Zinar yoldaşın eylemi, her açıdan sahiplenilecek, onur duyulacak, tarihsel bir eylemdir.
HDP’li vekiller de aynı görüşteler ki, Zinar denilen o canlı bombanın evine gidip, taziyede bulunuyorlar.
Al birini, vur ötekine.
Bunlar, insanlıktan nasibini almamışlar takımı. Halk düşmanları, bebek katilleri. Ortak çalışıyor ve birlikte hareket ediyorlar.
* * *
Şimdi de “dokunulmazlıklarımız kaldırılacak” diye ortalığı velveleye veriyorlar. Kaldırılacak ve kaldırılmalı elbette. Bu tabloya tahammül göstermek mümkün mü? Ya da hangi medeni ülkede tahammül gösterilebilir? Zaten medeniyet denilen şey, bir kurallar bütünü. Sen hiçbir kural ve kanun tanımayacak, her türlü terör faaliye tinin içine gırtlağına kadar batacaksın.
Sonra da “bana dokunuluyor” diye bağıracaksın.
Dokunulacak tabii ki, geç bile kalındı!
İzmir’de daha yeni HDP’nin iki eş il başkanı birden tutuklandı. Polise molotof kokteylleri ile saldırmışlar. Suçlamaların arasında PKK Terör Örgütü’ne üye olmak da var.
Bunların tamamı böyle:
Kimi terör örgütüne silah taşırken yakalanıyor. Kimisi çukur ve barikatları dolaşıp, destek veriyor. Kimi de onlarca masum insanı öldürüp, küçük bir kız çocuğunun sakat kalmasına yol açan canlı bomba için gözyaşı döküyor.
Bir kısmı da suret-i haktan görünüp, Avrupa’da, Amerika’da Türkiye’yi sıkıntıya sokmak ve altını oymak için turlar atıyor. Yoldaşları da hiçbir kutsalı olmayan, uzun süredir bu ülkeye savaş açmış bulunan Paralel Örgüt.
* * *
İçişleri Bakanı Efkan Ala, bütün dünyanın gözünün önünde ilan etti. Şırnak, Yüksekova ve Nusaybin’in belli bölgelerinde operasyonlar başlıyor. Oralarda da halk bunların elinden kurtarılacak ve esaret bitecek.
Hiç şüpheniz olmasın, bunlar yine “katliam var” diye bağıracaklar.
Halk arasında “sopaya sürtünmek” diye bir tabir vardır ya, onu yapıyorlar. Kendilerine dokunulması için adeta çırpınıp duruyorlar. Aslında Meclis’e bile gerek kalmaz, halk bunlara çok kötü dokunurdu, ama ufukta bir seçim yok.