Zaman zaman kamuoyu araştırmaları yapılıyor, vatandaşa sorular yöneltilip, Türkiye'nin nabzı tutulmaya çalışılıyor:

-Sizce ülkenin bir numaralı meselesi ne?

Genellikle "hayat pahalılığı" ve "enflasyon" cevapları öne çıkıyor. Ülke gündemine göre, zaman zaman başka konular önem kazanıyor.

Buna karşılık, " ahlaki problemler" diyen ya yok, ya da yok denecek kadar az. Oysa karşı karşıya kaldığımız pek çok problemin altında ahlaki sıkıntılar yatıyor! Hatta "hayat pahalılığı" ve "enflasyon" gibi meseleleri körükleyen de ahlaki konular!

Her gün bir yenisi ortaya çıkıyor. Aşırı kâr peşinde koşanlar ve vurguncular piyasada cirit atıyor. Stokçular yakalanıyor, zaman zaman yüzde bin kâr etme peşinde koşanlarla karşı karşıya kalıyoruz.

Maliye bazı rakamlar açıklıyor. Önümüze korkunç bir tablo çıkıyor. Bordrolular hariç, hemen her sektörde vergisini düzgün ödeyen neredeyse bir Allah'ın kulu yok.

Bakın, peş peşe gelen operasyonları, ortaya çıkan suç örgütlenmelerini, devleti soymak için oluşturulan organizasyonları hiç saymıyorum. Hem dvlet, hem toplum dört bir yandan darbelenmeye çalışılıyor.

En garip olanı da bütün bunları yapanlar, lafa geldi mi "adalet ve namus" nutukları atıyor. Hepsi birer dürüstlük abidesi! Sürekli olarak başkasını suçluyorlar...

Peki, ne yapacağız biz? Nasıl mücadele edeceğiz bunlarla? Çözüm ne?

İzlenecek yol belli: Milletçe el ele verip, kararlı ve net bir tavır ortaya koyacağız. Hep birlikte bu tür problemlerin üzerine gideceğiz. Ülkeyi yönetenleri de sıkıştıracak, yönlendirecek ve cesaretlendireceğiz.

Yapıyor muyuz, yapabiliyor muyuz bunu? Tabii ki hayır!

Yaşıyoruz işte hep birlikte...

Türkiye temizlik operasyonları başlatıyor. Arınmak ve problemlerden kurtulmak için adımlar atıyor. Hemen önüne takozlar konulup, karşısına dikilenler çıkıyor. Hatta organize olup engellemek için teşebbüste bulunuluyor. Hakkında çok ağır ithamlar olan insanları "aklayıp paklamak" için mitingler bile yapılıyor. Çok ciddi bir dirençle karşılaşılıyor.

Belediyelere yapılan operasyonlarda yaşadık ve görüyoruz işte. En fazla ses, en çok şikâyet edenlerden çıkıyor. "Olmaz, olamaz, yapmayın" diye en çok onlar bağırıyor. On parmaklarında on kara sağa sola sürmeye başlıyorlar.

Yargı "Adam çalmış, çırpmış, milleti fena darbelemiş" diyor. Bunu da şikâyetçiler, itirafçılar ve tanıkların beyanlarına dayandırıyor. İddialarını çeşitli delillerle destekliyor. Halin icabını yerine getiriyor, hukukun emrettiği adımları atıyor.

Hemen feryadı basıyorlar:

-Türkiye'de adalet yok.

Yetmez, sokaklara dökülüp, "Hak, hukuk, adalet" sloganları atıyorlar. Destek beklenirken, köstek olmak için ne gerekiyorsa onu yapıyorlar. Hatta kendilerini paralıyorlar.

İşte hastalığımız ve sıkıntımız bu bizim!

Belli kitleler, bir yandan şikâyet ediyorlar. Diğer taraftan dert yandıkları sıkıntıların daha da büyümesi ve katmerlenmesi için ellerinden geleni yapıyorlar. Çelişkiler içinde kıvranıp duruyorlar.

Bizim önce bu sorunu halletmemiz lazım. Sonrası oldukça kolay, zor değil. Takozlar, engeller ve içine düştüğümüz standartsızlık ortadan kaldırıldıktan sonra gerisi çorap söküğü gibi gelir...