Bütün bölge ülkelerinde olduğu gibi yanıyor ormanlarımız. Acı, ama çıra gibi göz göre göre yanıyor. Şehitlerimiz var, içimiz acıyor. Milletçe seferberiz...

Ormancılıkta bir kural var: Sıcaklıklar 30 derecenin üzerine çıkmışsa, nem yüzde 30'un altındaysa ve rüzgâr saatte 30 kilometrenin üzerinde esiyorsa felaket geliyor demektir. Bunun üzerine sorumsuz insanlar ile yanan bölgelerde yakalanan sahte AKUT'çu ve benzin bidonlu FETÖ'cü gibi faktörleri ekleyin. Yetmez, bir de Bulgaristan'da çıkıp bize doğru gelen yangınları hesaba katın. Nasıl bir sıkıntı içinde olduğumuzu varın siz düşünün!

Aslında çevremizdeki ülkelere bakarak iyi, hatta çok iyiyiz biz. Hava filomuzda 27 uçağımız, 105 helikopterimiz, 438 ton su atma kapasitemiz var. Ekipman olarak Avrupa'da birinci, Dünyada ikinci sıradayız. Ama orman yangınları havadan söndürülmüyor, sadece ateşi düşürülüyor. Bazen atılan su buharlaşıyor, rüzgâr sebebiyle dağılıyor, hedefe ulaşmıyor.

Mücadelede asıl olan kara gücü. O konuda da oldukça etkiliyiz. Öyle ki, gerektiğinde dost ve kardeş ülkelere yardım elini uzatacak kapasiteye sahibiz. Hepsi bir yana, pek çok ülkede bulunmayan bir dayanışma ruhu var bizde. Yangını duyan köylümüz tankerini doldurup, eline hortumu alarak koşuyor yardıma.

Diğer ülkeler gibi değiliz. "Yanarsa yansın, biz sadece yerleşim bölgelerini koruyalım" demiyoruz. Sonuna kadar mücadele ediyoruz.

Ama tabiat şatları ve olumsuzluklar el ele verip öyle bir geliyor ki üzerimize...

Sonuçta, içimizi acıtan, hiç istemediğimiz sonuçlarla karşı karşıya kalıyoruz.

Biz sadece tabiat şartları ile mücadele etmiyoruz.

Bir de içimizde problemler var. En ufak bir sıkıntıdan siyasi rant devşirmeye çalışan, on parmağında on kara sağa sola sürmek için uğraşan bir güruhla karşı karşıyayız. Felaket tellalı gibi dolaşıyorlar ortalıkta...

Örnek mi istiyorsunuz? İşte size Muharrem İnce. Dün yerden yere vurduğu, ama bugün geri döndüğü CHP'de öne çıkmak için klimalı köşesinden paylaşımlar yapıyor. Yangın bölgelerinde canını dişine takıp koşturan Ulaştırma Bakanı Abdulkadir Uraloğlu'na saldırıyor. Bir başkası CHP'li Ali Mahir Başarır. Kirletme söz konusu olduğunda, O da hep en önde koşturuyor. Başlarında da Özgür Özel var.

Peki, kendileri ne yapıyorlar?

Kazmaya el atıp, hortumun ucundan tutmuyorlar elbette. Onların gündemi çok farklı: Cumhuriyet Tarihinin en büyük yolsuzluğu ile suçlanan Ekrem İmamoğlu'nu aklamak için koşturuyorlar. Ormanlarımız yanarken mitingler yapıyorlar. Diploması bile olmayan, Cumhurbaşkanı seçilme yeterliliğine sahip bulunmayan, üstelik cezaevinde tutuklu ve yargılanmayı bekleyen biri için Ankara'da "Cumhurbaşkanlığı Seçim Ofisi" açıyorlar.

Şaka gibi!

Bunu yaparken de orman yangınlarını söndürmek için canını dişine takanları suçluyor, darbelemeye çalışıyorlar.

Garip bir tavır ve ruh hali içindeler! Karşı karşıya kaldığımız manzara hiç de iç açıcı değil.

Öyle bir ülke haline geldik ki...

En fazla ses, hiç konuşmaması, hicap duyması ve bir köşeye çekilip susması gerekenlerden çıkıyor. En çok onlar bağırıp çağırarak gürültü çıkarıyorlar.

Peki, nereye ve ne zamana kadar? Böyle siyaset ve böyle bir politika olmaz ki!