Son günlerde sosyal medyada bir "kiraz tartışması" başladı. Şikâyet edenler haklı. Doğru, kiraz fiyatları çok yüksek ve astronomik seviyelere çıktı. Öylesine arttı ki, bu sene bizim eve de kiraz girmedi.

Üstelik benim kiraz ağaçlarım var. İlaç için hiç biri bir tane bile vermedi.

Sadece kiraz mı? Bu yıl, şeftali, erik, kayısı gibi meyvelerin çoğu yok. 40'a yakın ağacın hiç birinden meyve alamadım. Ankara'da dut yok. Ceviz ağaçları mahsul vermediği gibi çoğu kötü darbelendi. Bazıları tamamen kurudu, bazıları da can çekişiyor.

Bizzat yaşadım, ama ölçü ben değilim. Sosyal medyaya baktım, Türkiye çapında genellikle durum bu. Bu yıl zirai don kötü vurdu. Bütün ülkeyi etkiledi. Sadece tüketici değil, üretici de dert yanıyor. Geçimini bu işten sağlayan pek çok insan ciddi zarara uğradı.

Ekonominin kuralları belli: Arz talep meselesi! Meyve çok az. Ayrıca oldukça düşük olan üretimin bir bölümü de daha önce yapılan bağlantılar sonucu ihracata gitti. Sonucu da bu oldu. Meyve fiyatları uçup gitti...

Ama karpuz-kavun çok, o yüzden fiyatları uygun. Ayrıca üzümde de herhangi bir sıkıntı görülmüyor. Yakında bollaşacak.

Tabi bu noktada "Madem öyle ihracat niye yasaklanmadı" diyenler var...

Diyelim ki öyle yapıldı. Hemen harekete geçilip ihracata yasak konuldu. Onun da çok ciddi sakıncaları var. Türkiye'den mal alamayan ithalatçı başka pazarlara yönelir. Büyük bir pazar kaybı ortaya çıkar. Önümüzdeki yıllarda bunun ciddi yansımaları olur. Bu defa da ürün ağaçlarda kalır. Toplanamaz, yerlere dökülür. Hem üretici, hem de Türk ekonomisi büyük zarara uğrar.

İşte kiraz fiyatları üzerinden koparılan fırtınanın arka planı bu! Biz, aynı tartışmayı yıllar önce patates-soğan üzerinden de yaşadık. Geçiciydi, ama çok büyük fırtına koparıldı. Hatta seçim sonucunu bile etkiledi. Daha sonra fiyatlar oturdu.

Tabi konunun bir de fırsatçılar yanı var ki, o da yıllardır Türkiye'nin en büyük sorunlarından biri! Ekonomik değil, ahlaki bir mesele bu. Onlara "halk düşmanları" adını verebiliriz. Bu tür sıkıntılı anları bekliyor, milleti darbeliyorlar. Tedbir alınana kadar da küplerini dolduruyorlar.

Gelelim asıl önemli derdimize:

Son yıllarda bu tür meseleler üzerinden nemalanmaya çalışan felaket tellalları türedi. Fırsatı ganimet biliyorlar. Bu tür sıkıntıları hiç kaçırmıyorlar. Hemen bağırmaya başlıyorlar:

-Ekonomi kötü, halk perişan, vatandaş aç; nerede bu devlet? Hükümet ne yapıyor?

İşte bunlar son günlerde iklim kaynaklı doğal ve geçici bir sıkıntıdan kaynaklanan kiraz fiyatları üzerinde tepiniyorlar. Müsilaj takımı diyorum ben bunlara. Hiçbir konuda ortaya koydukları çözüm yok, ama konu istismar olunca sözleri çok. İşleri güçleri, varlık sebepleri kirletmek!

En çarpıcı olanı ise:

Bunlar asıl halkı darbeleyen, ekonomiyi vuran, milletin ekmeğine kan doğrayan faaliyetlere karşı körler.

Her birlikte yaşıyoruz işte: Yolsuzlukları, vurgunları, para kulelerini bile görmezlikten geliyor, hatta bunları yapanları alkışlayabiliyorlar. Faillerini örtülemek için gövdelerini siper ediyorlar. Yetmiyor, bitmiyor, övgüler bile düzebiliyorlar...

Bence Türkiye'nin en büyük problemlerinden biri de bunlar!