Paris’te, Brüksel’de ne oluyorsa, bizde de aynısı yaşandı. Yeni bir yıla girerken içimiz yandı, ama Reina Saldırganı kaçamadı, yakalandı. Çünkü, Türkiye bir Irak, Suriye ya da Afganistan değil.

Evet, terör yoğun bir şekilde üzerimize geliyor, ancak bedelini de ödüyor. Çalışıyor ilgili birimler ve bütün zafiyete düşürme çabalarına rağmen devlet ayakta. Olmuyor, yapılan hesaplar sonuç vermiyor. Tamamı öyle ya da böyle duvara tosluyor. En önemlisi de…

Algı operasyonları başarıya ulaşamıyor. Ne kadar çabalanırsa çabalansın, hangi araç kullanılırsa kullanılsın, sonuç vermiyor.

Bunlar çok önemli!

***

Kim ne derse desin, kim aksini iddia ederse etsin, Fırat Kalkanı Operasyonu’nun ardından DEAŞ’ın Türkiye’de eylem yapabilme kabiliyeti azaldı. Psikolojik üstünlük de Türkiye’ye geçti.

Reina’nın kana bulandığı doğru. Ancak, bir de harekete geçemeden yakalanan teröristler ve patlamadan engellenen canlı bombalar gerçeği var. Ayrıca, ne kadar iyi yetiştirilse de, dört dil birden bilse de, üzerinde 200 bin dolara yakın para yakalansa da, hatta onlarca kişiden destek alsa da Reina Saldırganı kaçamadı işte. Sıkışıp kaldı ve yakalandı. Üstelik, canlı ele geçirildi. DEAŞ’ın tarihinde bu tür eylemler gerçekleştirip canlı ele geçirilen terörist sayısı yok denecek kadar az.

Şimdi bağlantıları da çözülecek. Türkiye, bu terör örgütüyle mücadelede bir adım daha öne geçecek.

Küçümsememek lazım. Son derece önemli bir başarıdır bu!

***

PKK ile mücadelede de durum farksız. Bu terör örgütü, tarihinin en büyük darbesini yedi. Binlerce militanını kaybetti.

Evet, o da saldırıyor, o da kan döküyor, can alıyor. Bunlar doğru. Ancak, eylem yapabilme kabiliyeti çok geriledi. Eskisi kadar güçlü değil artık.

2010-2011’li yıllarda nasıl da atıp tutuyorlardı! Ne kadar çok kendilerine güveniyorlardı! Çıtayı nasıl da yüksek tutuyorlardı! Açın bakın bu örgütün baronlarının yaptığı açıklamalara, katedilen mesafeyi göreceksiniz. “Silahlı halk ayaklanması” planlıyorlardı. O yılları “kalkışma ve sonuç alma dönemi” ilan etmişlerdi.

Becerebildiler mi, yapabildiler mi, halkı harekete geçirip, arkalarına takabildiler mi?

Olmadı, tam tersine arkalarına aldıkları halk desteğini iyice yitirdiler. “Girilemez” dedikleri yerlere girildi. Çok güvendikleri dağlara kar yağdı. İleri doğru gideceklerine gerilediler, sürekli kan kaybettiler.

Ne oldu “özyönetim” hayallerine?

Hüsranla sonuçlandı, kazdıkları hendeklere gömüldüler.

***

Bunların en sinsisi ve güçlüsü FETÖ idi. 40 yıldır çalışıp çabalamış, devletin önemli birimlerinde yuvalanmıştı. Bugün açık ve net olarak ortaya çıktı ki, arkasına CIA desteğini de almıştı.

Ne oldu?

Doğrudur, çok uğraştırdı, çok can yaktı, Türkiye’ye büyük zarar verdi. Ancak, her hareketlenmesinde daha da geriledi, hiçbir hedefine ulaşamadı. Nihayet 15 Temmuz’da da duvara tosladı.

Şimdi, hepsi el ele verdi, birlikte hareket ediyorlar. İyi de oluyor, hem vatandaş bunların gerçek yüzlerini görüyor, hem de yapıştıkları yerlerden toparlanıp kazınmaları daha rahat gerçekleşiyor.

Kim ne derse desin, kim hangi algı operasyonunun ardına sığınırsa sığınsın, terörle mücadelede psikolojik üstünlüğün Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ne geçtiği kesin. Bunun altını kalın çizgilerle çizmek gerekli.

***

Bu ülke, eskisi gibi zafiyet göstermiyor artık, kararlı ve tavizsiz bir politika izliyor. Nereden gelirse gelsin, terörün tepesine vurup geçiyor Türkiye.

Her geçen gün artan, hatta son dönemde açıktan verilen dış desteğe rağmen, terörle mücadelede geçmişe oranla daha iyi noktadayız. En azından bu kan içicilere hangi iç ve dış çevrelerin destek verdiğini biliyoruz artık. Bunu da yüzlerine vuruyor, geçmişteki gibi ürkek ve korkak tavırlar sergilemiyoruz.

Konumumuzun verdiği dezavantaja ve hepsinin el ele verip var güçleriyle saldırmalarına rağmen, sarsılmadık, yıkılmadık. Tam tersine, ileri adımlar attık. Bugün dünden çok daha güçlü ve tecrübeliyiz. Herkesin ele geçen bu önemli fırsatın farkına varıp, sahip çıkması lazım!