Yoğundu, hareketliydi, iniş-çıkışlarla doluydu, sıkıntılıydı ve son darbesi, bizim için oldukça güçlü oldu. 2015’ten bahsediyorum. Uğurlamaya hazırlandığımız güne acı bir haberle uyandık:
“Yeni Akit Gazetesi Genel Yayın Koordinatörü Hasan Karakaya vefat etti.”
Bizim Hasan Abi’miz, ikili ilişkilerinde tam bir gönül adamı olan, okuyucunun “sivri kalem”i, Kutsal Topraklarda ruhunu teslim etti.
Oysa, kısa bir süre önce çok iyi görmüştüm O’nu. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın bir önceki gezisinde Türkmenistan’da beraberdik. Her zaman olduğu gibi birbirimize takılıp şakalaştık. Sigarayı bırakmıştı, “Rektifiye oldum” diyordu:
-Sıkıntılıydı ama temizlettim damarları. Yine koşuşturmaya ve yola devam.
O yol, Medine’ye kadarmış!
Hasan Abi’nin vefatı, 2015’in son darbesi oldu bizim ve sevenleri için. Aynı zamanda da son dersi! Rabbim gani gani rahmet eylesin. Güzel insandı, dosttu, gerçek bir ağabeydi. Mekânı Cennet olsun.
***
2015 de aslında 1800’lü, 1900’lü ya da 2000’li yıllardan farklı bir yıl değildi. O dönemlerde ne yaşadıysak, 2015’te de onu yaşadık. Bu topraklar üzerinde yerli ve milli olanla, gayri milli yapıların mücadelesi devam etti. Buna karşılık diğer yıllardan farklı ve önemli bir özelliği vardı, 2015’in. Bu topraklarda neler olduğu ve gerçekte neler yaşandığı, ayan beyan ortaya döküldü.
Örnek mi istiyorsunuz?..
Mesela Paralel Çete ile mücadele. Yıllardır sürdürülen aldatmaca bitti. Büyü bozuldu, maske düştü, arkasından gayri milli bir yapı ortaya çıktı. Sinsi adımlarla devletin kılcal damarlarına kadar giren, gizli bir imparatorluk çöktü.
Elebaşları ülkeyi terk etti. Kalanlar, maişet derdi ve kaygısıyla direnenler de fazla dayanabilecek gibi görünmüyorlar.
Çok önemli bir başka gelişme daha yaşandı 2015’te. Yıllardır söylüyor ama karşı propagandanın gücünden pek fazla duyulmuyordu. Biz “bunların emelleri farklı” dedikçe, “Yok canım, kendileri öyle demiyorlar” cevabıyla karşılaşıyorduk. Hatta paranoyalar içinde olmakla suçlanıyorduk.
Nihayet, kendileri baklayı ağızlarından çıkardılar. HDP, DTK, PKK ve Kandil gibi milli olmayan bölücü yapılar, maskelerini atarak, “özyönetim” ve “özerlik” gibi taleplerle kendilerini gösterdiler.
Ve bazı medya organları da iyot gibi açığa çıktılar.
Taşlar yerine oturdu. Görmeyenler gördü, fark etmeyenler anladı. Kimin amacının ne olduğu, kimin kimle ittifak yaptığı, ayan beyan belirdi.
Artık, bu ülkedeki milli güçlerin işi daha kolay!
***
2015’in en önemli itirafı ise, Rusya’nın Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov’dan geldi. Lavrov, Türkiye’yi ağır ifadelerle suçladı. Ne için?... Irak’taki küçük askeri varlığımız için! Türkiye ile ilgili olarak, “Irak’ta küstahça dolaşıyorlar” dedi.
Bunu söyleyen adam kim? Yakın zamanda Kırım, Osetya ve Abhazya’yı; geçmişte Afganistan’ı işgal eden, bugün Suriye’de uçaklarıyla bomba yağdırarak Türkmenleri katleden bir ülkenin Dışişleri Bakanı.
Bilmiyor mu ne yaptıklarını? Biliyor elbette. Zaten meselenin özü de burada! Bütün yaptıklarını kendilerine hak olarak görüyor. Türkiye’nin gelişmesini, büyümesini, bölgede yeni bir aktör olarak ortaya çıkmasını ise hazmedemiyor.
Tıpkı Batılı diğer belli ülkeler gibi!
Ve bugün Rusya, Türkiye’deki milli olmayan yapılarla kol kola.
İşte, bütün sıkıntılarına ve acılarına rağmen, 2015’in bu ülkeye böyle bir faydası oldu. Algı operasyonları, “öyle değil şöyle” yanıltmaları bir yana, gerçek tablo vatandaşın rahatça görebileceği bir biçimde ortaya çıktı.
2016’ya böyle bir kazanım ve avantajla girdi Türkiye!