Önceki gün, Bosna direnişinin kahramanı Aliya İzzet Begoviç’in ölüm yıldönümüydü. Aynı gün, İngiliz The Times Gazetesi’nde insanın kanını donduran bir haber yer aldı. Suriye’de, Esad’ın keskin nişancıları, hamile kadınların karınlarındaki bebekleri vurmak için birbirleriyle yarışıyorlardı. 
Tıpkı 10 yıl önce Saraybosna’da olduğu gibi! 
O günlerde de Avrupa’nın çeşitli şehirlerinde çalışan Sırplar, en kaliteli dürbünlü tüfekleri satın alıp, hafta sonları Bosna’ya gidiyorlardı. Bunlara, hafta sonu nişancıları anlamına gelen “vikendaşi” adı veriliyordu. Saraybosna’nın çevresindeki dağlarda pusuya yatıp, avlarını bekliyorlardı. Evinde ışığını yakan bir kadın ya da sokağa fırlayan bir çocuk gördüklerinde tetiğe basıyorlardı. 
Avrupalılar ise, çok iyi bildikleri bu insan avını önlemek için kıllarını kıpırdatmıyordu. Hafta sonları dürbünlü tüfeğini kapan elini kolunu sallayarak Saraybosna’ya akıyordu. 
- - -
10 sene önce de sistemli olarak kadınların ırzına geçiliyordu, bugün de. 
Bosna’da vahşetin her türlüsünden örnekler vardı. Öldürmüyor, Boşnakların dillerini koparıyorlardı. Sonra yatırıp koyun gibi boğazlıyorlardı. 
Srebrenitza’da tam 9 bin kişiyi katlettiler. Ancak, bu kadarla kalmadılar. Öyle vahşetler sergilediler ki, izleri bugün bile duruyor. 
Srebrenitza yakınlarındaki akü fabrikalarının duvarlarında büyük çiviler var. O çiviler, bundan 10 yıl önce deri yüzmek için kullanıldı. Ama hayvanların değil, insanların. Bacaklarından astıkları Boşnaklara ağır işkenceler yaptılar. Derilerini diri diri yüzdüler. Dikkatli bakıldığında o duvarlardaki kanları bugün bile görmek mümkün. 
Yetmedi, stadyumlara toplanan Sırpların zafer çığlıkları arasında Boşnakları kurşuna dizdiler. Sırp kadınlarla evli Boşnak erkeklerini “Temiz Sırp kanını kirlettikleri” gerekçesiyle öldürdüler. 
Sonra da kitaplar yazıp yaptıklarıyla övündüler! 
Babası Sırp olan İngiliz Ordusu’nda görevli bir yüzbaşı, “Güvenilir Köstebek” isimli kitabında Bosna Ordusu’nun siperleri ve sivil yerleşim yerleriyle ilgili bilgileri Sırplara nasıl aktardığını ballandıra ballandıra anlattı. 
Bütün bu vahşete destek veren Batı, nihayet sözde “katliamı durdurmak için” 1995’te duruma müdahale etti. Bernard Henry Levy isimli Fransız siyasetçi ise, ajanslara açıklama yapıp ayıplarını yüzlerine vurdu: 
-Batılı güçler, tam Bosna Ordusu zafer kazanacakken müdahale gerçekleştirdi. 
Gerçekten de İzzetbegoviç’in çabaları sonuç vermiş, Boşnak Ordusu güçlenmiş, etkili silahlarla donatılmıştı. Batı’nın müdahalesi birkaç gün geç kalsaydı, Boşnaklar, Banya Luka’yı ele geçirecekti. 
- - -
Türkiye’deki yetkililere bizzat İzzetbegoviç’in kendisi anlattı. 
Müdahalenin ardından Amerikalılar, bir anlaşma hazırladılar; Dayton’da, Aliya İzzetbegoviç, Slobodan Miloseviç, Franjo Tudjman ve Pavle Blotoviç’in önüne koydular. Yapılan müzakereler sonunda ortaya bir uzlaşma çıkmayınca da Richard Holbrooke, küfürler ederek hışımla otelden içeri girdi: 
-Anlaşın, o… çocukları. Bu anlaşmayı imzalayın. Aksi halde Saraybosna’yı, Belgrad’ı ve Zagreb’i bombalayacağım.  
Tehditle bir anlaşma imzalatıldı. 
Yetmedi, Paris yakınlarındaki Rambuye Şatosu’nda “çerçeve anlaşması” imzalanırken de aynı tavır devam etti. Bosna’nın başına büyük yetkilerle donatılan bir AB Komiseri getirildi. Dediği dedik olan o AB Komiseri de Bosna Cumhurbaşkanı Süleyman Bıçakçiç’i görevden aldı. 
İşte bazılarının imrendiği ve örnek alınmasını istediği Batı bu! 
- - -
Suriye’de olaylar devam ediyor, masum insanlar, hamile kadınların karınlarındaki bebekler katlediliyor. Mısır’da darbeciler “demokrasi” diyen sivilleri kurşuna diziyor. Irak’ta neredeyse bombasız gün geçmiyor. 
Batı yine tepkisiz ve kayıtsız, yine seyrediyor. 
Çünkü, dün Bosna’da sergilenen zihniyet hiç değişmedi. Bugün Suriye, Mısır ve Irak’ta da aynen devam ediyor!